Dag van de poetshulp.

Poetsen, een beroep dat ferm onderschat wordt. Er wordt heel vaak degenerend over gedaan. Ik geef een voorbeeld.

Toen ik indertijd een winkel had en we gingen op reis, dan gebeurde het vaak dat we aan de praat raakten met andere mensen. Ik ben wel te vinden voor een babbeltje, maar ga niet echt socializen en aan de mensen gaan plakken. Maar dan kwam het al vaak eens ter sprake wat we in het leven doen. En toen ik vertelde dat ik een winkel had, vonden mensen dat reuze interessant, ik vertelde over de landen waar mijn spullen uit kwamen die ik te koop aanbood. Thailand, India, Venezuela.

Het jaar erop, zelfde scenario. Mensen vroegen, en wat doe je in het leven. Ik antwoordde, ik werk in een school. “Ah, ben je lerares? ” vroegen ze enthousiast, en ik antwoordde ” neen, ik ben poetsvrouw”, dan had je hun gezicht moeten zien. Ze stonden ineens met hun mond vol tanden, alsof er geen leuke verhalen  vasthingen aan het leven van poetsvrouw. Oh, ik kan leuke dingen vertellen van mijn tijd op de sportschool, over wat de internen uitspookten en zo. Maar ik ga dat niet doen, laten we dat binnenskamers houden.

Toen Wim en ik besloten hadden te trouwen, wilde ik gewoon werken, 9 to 5. ik werkte al sinds mijn 15 jaar, in de horeca, later in de winkel die ook open was op zaterdag en zondag.

En ik heb de eerste de beste job aangenomen die me aangeboden werd. Het maakte me echt geen fluit uit, wat ik moest doen, als ik maar niet in de weekends moest werken , normale uren had en met alles in regel was. Terug in de horeca zag ik absoluut niet zitten.

En ik beken dat ik de job ferm had onderschat! Fysiek is het heel zwaar, en het is telkens opnieuw beginnen. Telkens opnieuw, vloeren poetsen, toiletten proper maken. Maar ik moet bekennen, we kregen heel veel complimentjes van de leerlingen. Ze waren vriendelijk tegen ons, we werden gewaardeerd om wat we deden. En eerlijk, dat maakte de job lichter, zorgde ervoor dat ik moe, maar vrolijk thuiskwam. En er was bij ons gelukkig ook afwisseling in de job. Ik hoefde niet alleen te poetsen, had soms dienst in de refter, een avondshift, een ochtendshift, helpen in de keuken. En eerlijk, ik heb mijn job altijd graag gedaan.

Het was een grote knop omdraaien van het leven als zelfstandige naar het leven van werknemer, maar ik heb me daar onmiddelijk aan aangepast. Ik kende perfect mijn plaats. En ik was dankbaar dat ik een job had. Dat ik een goeie drie jaar later, thuis zou zitten met meneertje F. wist ik toen nog niet, ik had echt gedacht hier te blijven tot aan mijn pensioen. Maar het lot besliste anders.

Dus lieve mensen, als je naar de bank gaat, en er is iemand aan het poetsen en je voorbij, zeg dan ook eens een goeiedag! Die mensen verdienen ook een vriendelijk woord. Bedankt uw eigen poetshulp op tijd en stond en maak een complimentje over hoe heerlijk het thuiskomen is, als alles fris ruikt.

Zeg goeiendag, tegen de poetsvrouw in het ziekenhuis, in plaats van haar voorbij te lopen. Enfin, ik probeer eigenlijk tegen iedereen die ik voorbij loop een goeiedag te zeggen. Niet als ik aan het shoppen ben in een grote stad, maar in het dorp. Of als ik naar de markt ga, en de mensen kijken me aan, ga ik telkens op zijn minst een knikje geven, of eens glimlachen.

Een bloemetje, een pralineke, een kleinigheidje of op zijn minst af en toe een complimentje, om hen te bedanken, wordt heel erg gewaardeerd.

Aan alle poetsers, zorgkundigen, dikke merci, we zijn zo blij dat jullie er zijn!

 

 

Advertenties

5 gedachtes over “Dag van de poetshulp.

  1. Mooie ode aan mensen die respect verdienen maar te weinig krijgen.
    Ooit zat ik op een familie-reünie van de kant van mijn vrouw. Een aangetrouwde nicht overliep iedereen, en vroeg hun beroep. Het leek wel een spelletje, maar er zat meer achter. Bij mij toegekomen, antwoordde ik ernstig dat ik aan de vuilniskar werkte. Haar gezicht was goddelijk, en ik werd verder genegeerd…

  2. Ik doe het thuis omdat het moet… ik zou dit niet dagelijks willen doen, ik doe dit echt niet graag. Maar wel een hele grote chapeau aan de mensen die dit wel dagelijks doen. Niet te onderschatten hoe zwaar poetsen is!

  3. Ik ben het er helemaal mee eens dat poetshulpen gigantisch veel respect verdienen. Het is zwaar werk. Ik heb er zelf een hekel aan en dat is ook de reden dat ik op zoek ben naar een poetshulp voor thuis!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s