Pasen

Dag mijn kleine patat,

zo noem ik je soms, maar je hoort het niet, ik babbel tegen de foto’s die je papa me doorstuurt. Af en toe chatten we wel eens met de camera en dan trek je verbaasde gezichten en honderd grimassen, wat je grote specialiteit is.

Zondag is het Pasen en ik weet dat ik je ongelooflijk zal missen! Hoe graag zou ik hier eitjes voor jou verstoppen en met jou aan mijn hand eitjes gaan zoeken want je stapt al goed, alleen niet zo goed in het gras en zo.

Ik zou de sterretjes in je oogjes willen zien, ik zou je chocoladesmoeltje willen zien, en ik zou met heel veel liefde je door chocolade besmeurde handjes afkuisen. Dat is wat Grannys doen, dat is wat ik hoor te doen. Maar die grote plas tussen ons is onverbiddelijk , hij ligt er nog steeds. En mijn hartje doet nu al pijn als ik aan Pasen denk.

Tante Aimee zal je eitjes meebrengen, maar dan moet je nog twee maand geduld hebben. Gelukkig heb je nog geen besef van tijd en zal het jou vast niet uitmaken of je eitjes raapt op Pasen zelf of twee maanden nadien. Zolang ze maar niet smelten , maar zo’n vaart zal het vast in juni niet lopen.

Wat zou het ook fijn zijn als papa en mama er zijn. Ik ga kaascroquetten maken als voorgerecht, niets bijzonders zeg je, dan heb je Grannys croquetjes nog niet geproefd! Je papa is vast aan het likkebaarden bij het lezen van die brief. Maar ik beloof het, in augustus maak ik kaascroquetjes, dat staat vast.

Tante Aimée zal er ook niet zijn met Pasen, jammer maar ze moet werken en ook haar zal ik missen. Alleen de kinderen van Bompie Wimpie zullen er zijn samen met hun liefje. Ze hebben je allemaal al geknuffeld toen je zes maand was, maar dat ben je vast vergeten.

En dan ga ik koken, iedereen in de watjes leggen, zoals ik met jullie ook zou doen. En hopelijk leid dat me een beetje af en is het gemis draaglijk.

Maar ik beloof je lieve Ellie, om toch ooit  eens Pasen met jou te komen vieren. IK heb een plannetje in mijn hoofd. Ik wil één keer komen met Pasen, één keer met je verjaardag, één keer met kerst, al is het dan ontzettend duur, maar soit, daar gaat Granny nu even niet aan denken. Ik wil er ook eens zijn op één of ander opa en oma-feest op school als ze dat doen bij jou. Maar dan moet ik het wel tien maand op voorhand weten, zodat ik een goedkope vlucht kan boeken. Ik zal er zijn op je 18 de verjaardag, tenminste als je dan je ouwe Granny er nog bij zal willen . Ik wil er zijn als je ” graduated”, ik wil je zien met je zwarte hoedje en je toga zoals het bij jullie nog steeds gebeurt. En uiteraard wil ik er zijn op je huwelijk, dat zou nog mankeren, en ik ga die Canadezen dan nog eens de Marie-Louise leren dansen, of is roeien een betere woordkeuze. Granny zal meestal wel komen op momenten dat ik een goedkope vlucht op  de kop kan tikken, maar ik wil volgend jaar of binnen twee jaar, of drie, eitjes met je rapen. Ik zal je Vlaamse gekke liedjes leren zingen. En ik hoop maar dat je mij leuk vindt! Stel je voor dat je niets hebben moet van die rare Granny die ze maar eens in het jaar ziet. Ja, dat is nog altijd mijn grootste angst, maar ik denk wel dat het zal meevallen, je bent een sociale dame van al meer dan een jaar. Je krijgt nog duizend kusjes, nog meer knuffels , een aaitje op je bolletje en nog veel tralalala’s .

Heel veel liefs

Granny uit Chocolalaland.

Advertenties

10 gedachtes over “Pasen

    1. Weet je Paul, toen mijn zoon 2.5 was is hij door het venster gevallen van uit zijn kamer op het eerste verdiep. 48 uur heeft hij gezweefd tussen dood en leve. En ik had het geluk dat hij er door is gekomen. Ik ben daar nog elke dag zo dankbaar voor, dat ik daarom misschien kan dragen. Ik denk dan bij mezelf , ik heb hem toch nog, hij woont ver, maar hij leeft nog . En dat heeft met altijd sterk gehouden om het gemis te relativeren. Maar nu met de komst van Ellie is het precies veel erger. En dn uiteraard speciaal op feestdagen. Dank u voor uw steun.

  1. Ooooh god christa ik ween verdorie de ogen uit mijn hoofd. (Het zullen de zwangerschapshormonen wel deels zijn.) Maar wat een groot gemis voor jou.

  2. oh *stil* ik hoop zo vurig mee met jou dat die dag niet veraf is dat je jouw lieve kleinkind dicht bij je hebt… Wordt deze brief ook aan haar voorgelezen… vraag ik me nu stiekem af (ik hoop van wel)…

    1. Ik zal hem doormailen en vragen dat mijn schoondochter hem uitprint en er is al een doos met brieven die ik schrijf voor later. Dat is brief nummer twee , maar de eerste heb ik niet geblogd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s