Freekie

Freekie freekie, noma nomajee, zo zong onze papegaai. Freek vond die papegaai zo geweldig, vond het super hoe het beestje zat te dansen op zijn stok, en freek deed onze Tjippe voor wat hij moest doen. Ik zei Freek dat ik hem een liedje van Freekie zou leren, en zo geschiedde. Onze Tjippe schalde Freekie Freekie noma noma jei op de tonen van het liedje van dragosta din tei, als ik het goed voor heb.

Freek was kind aan huize. Hij was bevriend met mijn zoon, al was hij twee jaar jonger dan Amaury, kwamen ze goed overeen, ze gingen samen naar school van Menen naar Ieper. Freek kwam heel vaak bij ons over de vloer, dan werd er niet alleen met de papegaai gedanst, hij bracht tijd door met Amaury, ze lachten veel af, hadden blijkbaar geheimen samen en hebben zelf eens uit een de hand gelopen internetspelletje gespeeld met een klasgenoot van Freek. Het spelletje en het desbetreffende filmpje kwam bij de leerkrachten terecht .en paniek alom ten huize Chrissebie want ineens zat  het thuis vol politie. Maar gelukkig kon er bemiddeld worden, en ik zie ons nog zitten met zijn zes rond de tafel. Ik had Freek nog nooit zo stil gezien.

Freek ging met ons naar Centerparks, Wim zijn kinderen hadden elkaar en zo had Amaury ook een vriendje. Freek was altijd welkom en omgekeerd ook. Amaury ging bij hem logeren toen wij op reis gingen . Maar Freek was ook een zorgenkind, een gevoelige jongen die in de knoop lag met zichzelf, af en toe zijn hart eens bij mij uitstortte als hij weer eens ruzie gehad had met zijn vader. Freek gebruikte ook af en toe weed en was er zelf niet happy mee. We hadden daar vaak gesprekken over en op een dag nam ik hem mee, bij iemand die met spirituele dingen bezig was, helingen en bachbloesems. Ik was er met mijn dochter geweest en Freek had ook interesse , hij wilde van de demonen in zijn hoofd af.

Ja, ik mag wel zeggen dat ik Freek graag zag, met zijn lange blonde krulletjes, zijn guitige putjes in zijn wangen . Maar wij verhuisden en de afstand liet de vriendschap verbleken. Wij woonden in Meulebeke, en Amaury trok naar een tijdje naar Gent om uiteindelijk in Canada te gaan wonen, maar dat verhaal is jullie welbekend.

En dan is er fb, en zo’n maand geleden dacht ik ineens aan Freek, en dacht, ik zoek hem eens op via fb, maar ik was zijn achternaam vergeten. Ik vroeg aan Amaury of hij nooit nog iets van Freek hoorde en neen was het antwoord.

Ja, het leven gaat voort, zo gaat dat. Maar twee dagen geleden klapte ik mijn gsm open toen en mijn adem stokte even toen ik het bericht van mijn dochter las. Mama weet je wie er dood is , ” Freek” . Het kwam aan als een harde kaakslag en toen ik ging googelen naar de rouwberichten merkte ik aan de teksten dat Freek zelf uit het leven gestapt was. Wat het nog erger maakt. Ik ben er nog altijd niet goed van, ben daarstraks een foto gaan zoeken genomen op mijn zoon zijn 18 de verjaardag, Freek met je lange blonde krulletjes , ik zal je nooit vergeten! Wat jammer, ik heb er echt geen woorden voor. Ik voelde me ook een beetje moeder. Mijn hartje reageert dan ook heftig bij dat nieuws.

Het ga je goed Freek, dikke knuffel en een knijp in je wangetjes.

 

Advertenties

10 gedachtes over “Freekie

  1. Er zullen altijd mensen zijn die het leven te moeilijk vinden om nog leefbaar te zijn. Wat jammer dat zo’n jong mens verloren moet gaan!
    Ik kan me levendig voorstellen dat je daar helemaal door van de kaart bent, en dan durf ik nog niet te denken aan de jongen zijn naasten…

  2. Ja Christa ik kan het goed begrijpen dat je steeds aan Freek moet denken, en je gouden hartje bloed. Mijn oprechte deelneming.
    Sterkte .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s