Maandelijks archief: maart 2017

Triest

Triest omdat ik merk dat mijn mama in een nieuwe fase zit van haar ziekte. Ik merk meer en meer dat dingen niet meer lukken. Zo wist ze verleden week niet meer hoe haar microgolf werkte, draaide dan maar aan de knopjes van de gewone oven, en ze had niet eens door dat dit verkeerd was. Ik was een beetje geschokt door dit voorval.En niet alleen dit voorval. Ik was s ochtends bij mama aangekomen en ze had pijn aan haar gezicht zei ze, en haar ogen pikten massa’s. Ik vroeg of ze soms iets aan haar gezicht had gedaan, en ze antwoordde dat ze er crème had opgedaan. Ik vroeg haar om het eens te tonen en het bleek douchegel te zijn. We hebben het dan maar snel afgewassen en we hebben dan wat dagcrème aangebracht. Ik was er niet goed van. Ook de verwarming was terug helemaal ontregeld, ze draait overal aan de knoppen, en dan werkt er niets meer. Gelukkig heeft ze een goeie buurman en die is alles terug juist komen instellen. Ik heb ervoor gezorgd dat ik weet hoe het moet, en heb aan de brander een blad gehangen dat ze niet meer aan de knoppen mag dragen.

Later op die dag hadden we een afspraak in het ziekenhuis. Ik heb dringend de diagnose nodig op papier, zodat ik financieel alles kan regelen . Er moeten ook allerhande premies aangevraagd worden. En ze belden me zelf op van het dagcentrum om naar die diagnose te vragen , omdat zij ook een felle achteruitgang zien. Daar moeten ze blijkbaar ook allerhande hulp aanvragen.

Maar die testen zijn ook niet altijd sluitend. Zo waren er massa’s meerkeuze vragen waar mijn mama gewoon op gegokt heeft en ze nog juist had ook. En dat terwijl heel de wereld ziet dat ze niet meer kan functioneren zonder hulp. Ook de meisjes van familiehulp zien het en brengen me ervan op de hoogte.

Maar o wee, we kwamen aan in de wachtkamer en er werd ons verteld  dat de uitslag van de testen nog niet binnen waren. Ik reageerde heel verbaasd en boos ook. Hoe was dit nu mogelijk, de test is gebeurt de eerste week na nieuwjaar! De dokter en secretaresse riepen ons binnen in hun bureau en legden me uit dat de psychologe meer ziek is dan dat ze komt werken. Het is de tweede keer dat dit gebeurt, met de vorige test was het ook al zo. Ik was kwaad, maar bleef vriendelijk , omdat ik maar al te goed besefte dat deze situatie ook voor de dokter vervelend is omdat hij niet verder kan werken.

Ik zei, dat ik naar de directie zou bellen ,dat dit niet zo verder kan dat de psychologe niet vervangen wordt en dat de dossiers niet afgehandeld werden. De dokter vond dit geen slecht idee en hoopte daarbij dat ze werk zouden maken van een oplossing.

Aan de infobalie vroeg ik naar de gegevens van de directie, zo pissed was ik, dat dit meer dan duidelijk was! De receptioniste zei dat ik beter terecht kon bij de ombudsdienst, en daar heb ik dan direct werk van gemaakt! Heb gezegd dat , als ik binnen de week geen antwoord had op mijn vraag, en geen uitslag van de testen, ze de testen mogen annuleren en  dat ik geen factuur zal betalen!

Ze hebben me beloofd om voor het einde van deze week te reageren, en het is bijna vrijdag en ik begin al terug nerveus te worden. Daarna heb ik naar een centrum voor dementie  gebeld en mijn mama kan daar ook een test gaan afleggen. Als ik tegen eind van deze week geen uitslag heb, dan  ga ik volgende week met mama naar Kortrijk om nieuwe testen te doen.  Ik heb die uitslag dringend nodig, om stappen te ondernemen. Want er blijft maar geld verdwijnen, , er wordt nog steeds vanalles gekocht en de vriend blijft maar eieren meebrengen of gehakt, of wat weet ik nog , en volgens familiehulp wordt er niet juist afgerekend. Ik ben dus behoorlijk pissed ( alweer ) . Maar anderzijds wil ik mama haar uitstapjes met haar vriend niet afnemen voor de tijd dat ze nog kan. Mijn hart bloedt bij het idee dat ik binnenkort genoodzaakt zal zijn haar bankkaart af te nemen en haar financiële vrijheid te beperken.  Man , man , wat is dat moeilijk!

En ik wil graag dat mama nog eens op reis kan gaan. We hebben een all inn vakantie geregeld met één van haar kleindochters waar ze graag mee omgaat, en die ik kan vertrouwen, om voor mama te zorgen. Ik vrees alleen dat dit feestje niet meer zal kunnen doorgaan . Mijn hart bloed , als ik eraan denk dat we ons binnenkort zullen moeten vertellen dat ze naar het rusthuis moet, of naar een revalidatiecentrum. Ik heb er al een paar nachten slecht van geslapen, van gedroomd , het raakt niet uit mijn gedachten!

pfffffff.

 

 

Advertenties

Challenges, leuk of druk van de maatschappij?

Na de challenge van toruné minérale heb ik het helemaal gehad van die ” challenges ” die we het strot ingeduwd worden door, ja door wie eigenlijk??? Door de maatschappij? Door het internet??  Ok, ik heb meegedaan en ik heb het ook gemakkelijk gehaald. Maar! Was dat nodig? Voel ik me daar nu beter door?

Het antwoord is neen. Ik voel me niet slechter en niet beter. Maar dat na de tourné dan direct de 40 dagen zonder vlees volgt, is er bij mij over. Wat wordt het volgende maand, een  maand op onze blote voeten lopen, of zonder bh. Of een maand alleen maar sapjes drinken, of wie weet, gras eten.

Moeten we ons dan steeds bewijzen? Dat we het kunnen? Voor wie , voor onze facebookvriendjes te plezieren, om niet onder te doen voor iemand anders? Of doen we het eerder om onszelf goed te voelen, omdat we twijfelen aan onszelf of wel “karakter ” genoeg hebben om het te doen? Of om te genieten van de complimentjes die we daarover krijgen?

Pas op, ik heb het niet over mensen die een bepaald dieet volgen om zich beter te voelen, omdat de gezondheid dat vereist.  Het gaat hem louter om de ” challenges”  en de “hypes” .

Moeten we persé volgen wat een ander doet, om erbij te horen en goed bevonden te worden? Stoppen met shoppen, omdat het een hype is , of stoppen met shoppen omdat je gewoon niets nodig hebt, lijkt me een hemelsbreed verschil.

Al die druk uit de maatschappij, wel ik het helemaal gehad. Ik probeer zo goed mogelijk voor mezelf te zorgen, doe niet mee aan modehypes, ik draag wel wat ik goesting heb. Een mens zou dat meer moeten doen, zich afvragen of ze nu iets kopen omdat het mode is, om erbij te horen, en okee bevonden te worden door onze vriendinnen.

Het is allemaal veel te lastig om mee te draaien in dat malle circus. Mensen gaan veertig uren werken, daar worden ze al in een keurslijf gedwongen waar de vrijheid danig gekortwiekt wordt. Waar men op stiletto’s moet lopen omdat men een bepaalde functie uitvoert. Ik vind dat allemaal ok, als kok moest ik vroeger ook een keukenuniform dragen

Maar lieve mensen , doe in je vrije tijd wat je zelf wil. Al die druk zorgt ervoor dat je constant over je grenzen moet gaan, en maar gaan en blijven gaan, je jezelf in duizend bochten moet wringen, want Marie Kondo zegt dat we maar zoveel kleren in onze kleerkast mogen hebben. Wel Marie Kondo, “fuck you” ik tel mijn kleren niet. Ik heb er misschien niet eens zoveel als we er volgens uw boek mogen hebben. Maar het gaat om het principe dat jij me niet van mijn vrijheid van keuze moet beroven. En neen, ik ga niet allemaal gelijke kleurtjes in mijn kast hangen omdat jij ons dat commandeert. Ik ben een vrij mens Marie, en als ik graag een bonte kleurboek van mijn kleurkast maak is dat helemaal mijn zaak. IK heb helemaal geen stress als ik mijn kleerkast opentrek, ik neem er iets uit waar ik die dag zin in heb, zo eenvoudig is het. Waarom moeilijk maken als makkelijk ook kan. Ik kan iedereen aanraden meer op het eigen gevoel af te gaan bij het maken van keuzes, als het nu om kleren gaat, eten, eender wat. Ik wil niet in een wereld gaan leven waar iedereen zijn identiteit verliest, waar we leven volgens wat ons opgedrongen wordt. Ik vind diversiteit geweldig, dat onderscheid mensen, dat maakt ons uniek . Een mens wordt een stuk gelukkiger als we de drang naar perfectie laten varen. En ik ben helemaal niet perfect, maar ik ben verdomd gelukkig

Al die challenges zijn een beperking van vrijheid. Als je een maand geen alcohol wil drinken, wel doe dat. Wil je geen vlees eten, alle respect. Maar laat je niet meeslepen in de malle molen van de challenges. Ik ben indertijd gestopt met roken, helemaal zonder challenge, en zonder weddingschap en ik heb dat maar één reden gedaan, ik wou mijn longen niet naar de kloten roken.

 

 

Oeps , en nu?

De aap is uit de mouw gekropen! Ik loop al een tijdje met de vraag hoe ik zo vermoeid ben, en het ook blijf. Ondanks dat mijn paleo zo strikt mogelijk volg,  tijdens de weekdagen althans. En ondanks mijn tourné minérale. Ik dacht dat ik daardoor als een jong veulen ging ronddartelen , maar niets is minder waar. Ik voelde me daar eigenlijk, niet slechter, maar ook niet beter door en er ging geen gram van af!

Dat is nog zo’n heikel punt! Waar komen de kilo’s vandaag ondanks mijn paleo. Wat is het verschil tussen nu en twee jaar geleden toen ik er aan begon en de kilo’s er af vlogen.

Ik heb uiteindelijk een afpraak gemaakt bij de huisdokter en die heeft bloed afgenomen. En wat blijkt, ik heb ijzer ” te veel ” ja je leest het goed, het is wel degelijk te veel!

En off course, ik zou Chrissebie niet zijn als ik onmiddelijk dokter google raadpleeg en lees dat een teveel aan ijzer kan zorgen voor een slecht functionerende lever ( wat op zijn beurt dan weer voor vermoeidheid zorgt. )

Het kan er ook voor zorgen dat mijn schildklier in de war is en ik daardoor die kilootje ben bijgekomen, wat onlogisch was.

En dan vertelde meneertje Google me ook dat ik een ijzerarm dieet moet volgen. En laat dit nu volledig haaks staan tov paleovoeding.

Wat niet mag :

broccoli, vet, varkensvlees, orgaanvlees, rood vlees, sla, fruit ( wegens te veel vitamine c ), pure chocolade, en gedroogd fruit. Koffie ( eum die drink ik met sloten ) en alcohol, ja dat is eigenlijk nergens goed voor, het is alleen lekker!

Wat dan wel gepromoot wordt maar totaal niet paleo is.

frisdrank, volkoren produkten, melk , vis kaas, margarine en ijzerrijke groenten maar eens in de week.

 

En zo ben ik even de war, wat ik nu het beste doe!

Ik zal beginnen met het afzweren van koffie wat volgens mij het moeilijkste zal zijn , minder wijntjes drinken in het weekend. Ik zal thee leren drinken en voorlopig even geen fruit meer eten en dan hopen dat mijn ijzer daar al voldoende zakt.

Ik ben van kindsbeen af een heel gevoelige lever en eum, ik moet mijn lever een beetje ten vriende houden, ik heb hem nog veel te lang nodig.

En ik ben de dag begonnen met een volkoren boterham ( niet paleo ) en thee van rode vruchten, euh, eerst toch 1 kopje koffie gedronken. Maar we zullen het afleren!

 

Lente!

Ik doe daar zowat bijna een vreugdedansje bij! Misschien kan een beetje zon me uit mijn winterdip halen en mijn vermoeiend lijf ruilen met het lichaam van een jonge hinde, haha, ik vrees dat dit een utopie is, maar een mens mag al eens een beetje hoop hebben.

Ik heb me voorgenomen om elke dag één werkske te doen bovenop, het koken en de opruimrondjes. Een kastje, één lade maar uitmesten. Komaf maken met mandjes vol prullaria. Mandje op het boekenrek, mandje in de keuken , rommelschuifje hier en daar.

Ook een overload aan prullaria zullen moeten wijken om het huis wat soberder te maken, wat ordelijker. Niet dat ik er een steriele doos van wil maken met een interieur dat zo in de boekjes kan staan, neen in ons huis mag geleefd worden en daar hoort dan een dekentje bij die over de leuning van de zetel ligt, daar mag dan ook een stapel krantjes en boekjes, zolang het idd een stapeltje blijft en geen toren die dreigt om te vallen.

Hm, een nieuw salon zou ik wel willen, onze zetels raken doorzeten, hier en daar beginnen er wat resorts naar boven te priemen. Er is maar één groot struikelblok om een nieuwe te kopen, enfin twee eigenlijk. Ten eerste we willen eerst nog sparen zodat we de volgende keer voor kwaliteit kunnen gaan, en die centjes hebben we nog niet bijeen gespaard. En ten tweede er is ons Misty die naar hartenlust ronddartelt op de zetels. IK vrees ervoor dat ze dit ook in nieuwe zetels zal doen, dus best nog een beetje wachten tot ze in haar middelbare leeftijd komt en minder speels wordt.

Ja Chrissebie krijgt lentekriebels, maar gaat morgen toch eens langs de dokter , alvorens er in te vliegen, want ik voel me nog steeds niet super , heb vaak pijn in de borst, voel me heel moe. Vandaar toch eens zien of er niets anders aan de hand is dan gewoon een beetje fibro en dus eerst een beetje bloed gaan prikken, ai, brr, ik hou niet van die naaldjes, maar als het moet, dan moet het , nietwaar.

Fijne lente iedereen!