Chrissebie is moe.

Ja, ik ben moe, niet gewoon moe, zoals we normaal gesproken moe zijn. Ik geef het niet graag toe, maar oeps, mijneerke Fibro heeft me bij mijn kl…., oeps, neen, die heb ik niet. Bij mijn enkels dan maar.

Ik heb deze week volgepland met “me-dingen-to do” . Zo zijn we gisteren onze reisdocumenten gaan afhalen naar Sint Truiden en owee, ik heb me er serieus aan mispakt. Ik was doodop toen ik  s ‘avonds thuis kwam. En ik ben ontgoocheld, want ik mag zeggen, dat ik mijn dieet redelijk streng volg. Al een maand of twee. Maar deze keer blijft het wonderbaarlijke gevoel uit, dat ik twee jaar geleden had. Of speelt de winter dan toch parten? Want het was behoorlijk koud gisteren, kouder in Limburg dan bij de Westfluten.

En hoe hard ik mijn best ook doe om mijn lijf klaar te stomen voor onze reis naar Mexico, die heel vermoeiend zal worden, het lukt deze keer niet.

Ik hoop dus maar op het mirakel van de zon daar! Ik zal de weergoden smeken om te zorgen voor een spectaculaire  tijdelijke verbetering, zodat ik overal mee kan naar de mayasites.

En het feit dat ik al drie weken bezig ben aan mijn “tour minérale” heeft blijkbaar ook geen helend effect. Ik had gehoopt dat ook dit aspect zou toedragen aan het ” mij beter voelen”. Maar het geeft op dat vlak geen enkel effect op mijn. Maar daarmee zoek ik geen excuus om ermee op te houden, dat zou maar flauw zijn. Neen we gaan mooi verder tot 2 februari, we wijken niet af van het oorspronkelijke plan.

Ik heb nog twee drukke weken voor de boeg. Zo moet ik nog naar de kapper, om schoenen, mijn borstels boven mijn ogen terug op wenkbrauwen doen lijken. Ik waag ook een poging onder de zonnebank. Ik koester al lang niet meer de hoop op bruin worden, maar ik wil mijn huid wat laten wennen aan de tropische zon.

Er zijn de perikelen van mijn moeder die me mentaal leegzuigen. Elke dag gegarandeerd nieuwe avonturen van Bonny en Clyde, en eerlijk, ik kan de episodes niet meer volgen. Elke dag valt er wel iets te beleven, elke dag iets om geweldig in mijn haar te scharten.

Ik passeer ook nog eens langs de kniespecialist volgende week, want mijn knietje begint rare trekken te hebben en ik zou graag horen dat het allemaal niet zo erg is en ik met een gerust hart mag vertrekken naar het land van de sombrero’s, de taco’s en de tequila.

Deze voormiddag ook een hele lijst afgewerkt van de bank, naar de post, de ziekenkas, het zonnecentrum om mijn aanvraag in te dienen, en de apotheek achter degelijke muggenmelk die me daar in de jungle moet beschermen tegen ongevraagde zoemende gasten.

Volgende op mijn lijstje, starten met een kopje senseokoffie en dan naar de schoenenwinkel. Laten we beginnen met koffiemachien aan te leggen.

Advertenties

13 gedachtes over “Chrissebie is moe.

  1. Piep lieve meid, fibro slaat heen en weer.. ik weet niet wat het is.. maar normaal bij vriesweer krijg ik (na de natte herfst) minder pijn en nu omgekeerd..

    Ik hoop voor jou dat het klimaat in Mexico wat is.. was voor mij veel te vochtig.. aan zee ging het maar aan de sites was het voor mij niet te doen..
    Maar ik ga duimen dat het bij jou helemaal anders is..
    En denk aan voldoende rust per dag!!! Twee uur minimum niks doen bij opstoot!!
    En ook blijven bewegen, maat dat doe je precies een beetje veel..
    Knuf knuf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s