Maandelijks archief: november 2016

Gastronomisch??!!

Mijn ventje had me een bongobon gekocht goed voor een viergangenmenu in een sterrenrestaurant. Mooi verjaardagsgeschenk, nietwaar!

Twee jaar geleden had ik voor valentijn zo’n bon gekocht en we zijn daarmee naar de Hertog Jan in Brugge getrokken. We konden hem enkel gebruiken tijdens weekdagen s middags of mits opleg s avonds of in het weekend.

We dachten, hum, ze zullen vast een speciaal bongobon menuutje in elkaar steken, maar niets was minder waar. Het was een geweldige culinaire ervaring! Echt de moeite om met een bongobon naar daar te trekken.  Goedkoper of dat je ter plaatse een vier-gangenmenu neemt zonder bongo bon. Dus…… aardig meegenomen. We werden even goed bediend, kregen zelfde hapjes, zelfde menu , als de andere tafels. En Gert Mangeleer kwam ook eens bij onze tafel langs om te vragen als alles naar wens was. Echt een supter ervaring. Ok, het drankenarrangement kost dan nog eens 70 euro per persoon en dat is nog zonder het aperitief gerekend. Maar toch, prijs kwaliteit, dik in orde. Nog nooit geen spijt gehad.

Tot we dit jaar besloten om naar Vivendum te gaan in Dilzen Stokkem te gaan. We hadden ook nog een bongobon voor een overnachting en konden dat perfect combineren.

Ik was er heel erg op gebrand! Het was al lang geleden dat we echt nog eens gastronimisch uit eten waren geweest.

Het restaurant is klein, ik denk niet dat er dertig personen kunnen zitten, met uitzondering van een klein apart lokaal waar een groepje tot een man of 16 kan plaatsnemen.

Opgetut gelijk nen kerstboom, kwamen we naar beneden en kregen een plaatjse toebedeeld in de hoek van het restaurant. De Maitre d hotel moest al tegen de zestig zijn, en dat gold ook voor de “serveuze” . Mmm, precies of moeder en vader meehielpen in het bedrijven om de kosten te drukken. Ik kan niet zeggen dat ze niet correct opdienden, of fouten maakten. Maar ik vond haar stem irritant toen ze de gerechten aankondigde. Of we aperitief wilden vroeg de maitre die tegelijk ook sommelier was. Aja , natuurlijk, een aperitiefje hoorde er wel bij. Hij raadde ons een rose prosecco aan. Leek ons goed, we kregen immers geen kaart wat er nog was en hoeveel alles kostte. Bleek later dan ons glaasje 12.5 kostte wat bijna even veel was als een glas champagne bij Hertog Jan die drie sterren had en de Vivendum maar eentje.

ER werden drie hapjes op tafel gedropt. een glaasje met spinazieflan een gekookte eierdooier en wat creme van kaas. Een moderne versie van een eitje op zijn florentijns. Helaas was de spinazieflan niet goed afgekruid zodat het geheel flets smaakte. Hm, op naar iets beters dan maar!

Een schaaltje met een mousse van zoete aardappel, niet slecht, maar ook niet superlekker. Het schaaltje met het konijn in vinaigrette werd doorgeschoven naar manlief, want ik eet geen konijn. Dus twee kleine hapjes ( in de plaats van zeven in H.J.) IK voelde mijn humeur al zakken.

Als eerste voorgerecht , tartaar van zwaardvis gemarineerd, en geserveerd met schijfjes radijs. Het hoopje tartaar was maximum 6 cm doorsnede en was 1 vinger hoog. Dat was niet slecht, maar tegen dat ik het goed en wel smaakte was het al weg. Er werd wel genoeg wijn geschonken. De wijn was lekker en paste correct bij de gerechten. En ons Chrissebie dronk het allemaal op. Ook het brood werd aangevuld, normaal eet ik geen brood, maar we hadden honger.

Tweede voorgerecht. Geprakte aardappel, met gepocheerd hoeveëitje , mousseline en zwarte truffel. Het gerechtje was opnieuw even groot of het vorige, al was het nu wel twee vingers hoog. Truffel??? Eum, ik zag wel zwarte brokjes in de saus, toen ik op zo’n stukje beet zat daar nog geur nog smaak in. In een gastronomisch restaurant verwacht ik nu wel dat daar op zijn minst een schijfje verse truffel op zou liggen. Mijn gemoed begon te zakken. Ik word boos als ik geen waar voor mijn geld krijg, echt ik wordt daar heel erg pissed van! De patatjes waren karnemelkstovers zoals wij dat noemen. Het lievelingsgerecht van mijn kinderen, maar daar eten wij thuis twee talloren van. Daar werd het opgediend alsof het een klompje goud betrof.

Nu, ik weet wel dat je geen grote hoeveelheden moet verwachten in een sterrenrestaurant, maar op het einde van de rit moet je toch genoeg hebben. Terug de vergelijking met H.J., waar dit wel correct is.

Maar ondertussen vloeide de wijn rijkelijk en dronk ik behoorlijk snel, tja ik had honger en kon niet nog eens brood vragen!

Het hoofdgerecht was fazant. We kregen een bord met twee stukjes rollade van fazant. Het vlees was niet eens warm genoeg, , we kregen er een likje saus bij, twee spruitjes, een lekker dauphinoisaardappeltje, dju, maar één zo’n kleintje. Damn, ik heb nog honger. We kregen nog een tweede glas rode wijn en zonder dat ik er erg in had was de alcohol al deftig naar mijn hoofd gestegen. Tja dat heb je natuurlijk als je meer drinkt dan eet!

We kregen een heerlijk glas zoete wijn voor het dessert werd opgediend en euh, ik kreeg daar zo een slag van de molen van dat ik het dessert niet eens meer herinner, zelfs toen ik het achteraf op een foto op mijn gsm zag. Bam, koffie hoefden we niet meer. Direct hup de trap op en in ons bed gedoken.

Oja ik vergat nog te vertellen dat naast ons een tafel blaaskaken zat, echt, niet te doen, hoe hoog die het in bol hadden en ze gedroegen zich als echte snobs. Ik vroeg me af of ze ook smaakten , of beter gezegd , niet smaakten dat de truffel naar niets smaakte!

S anderendaags rekende we af, en ik gaf met tegenzin mijn bongobon! Dikke spijt dat ik hem daar gespendeerd had. Echt. Als ik samentel wat ik op mijn bord heb gehad , ten eerste in gram, en ten tweede, de prijs van de grondstoffen! Wel voor mij kan dat niet. IK voelde me bedrogen en belazerd . Bij geen enkel gerecht had ik het gevoel van , waow dat is echt lekker. Prijs kwaliteit was dit niet ok! En dan word ik chagrijnig. Gelukkig had ik geen kater! Want ik had vooral veel wijn gedronken met hier en daar een hapje tussen was het gevoel wat ik had.

Vivendum is zeker zijn ster niet waard, toch zeker niet met het menu we daar gekregen hebben! En volgend jaar koop ik ons een nieuwe bongobon en gaan terug naar Hertog Jan, zeker weten!

 

 

 

Advertenties

Zot idee!

Heel af en toe heb ik een zot idee dat te gek is voor woorden! Waar ik het vandaan haal, geen idee, maar het is er plots en dan laat het me niet meer los!  Mijn mannetje houdt zijn hart vast als ik zeg dat ik weer eens een zot idee heb! Dan denkt hij meestal al dat ik weer ergens een vliegtuigticketje links of rechts geboekt heb! Neen, neen, geen vliegtuigtickets deze keer. Het vakantiebudget voor volgend jaar is volledig op, dus……

Ik zat hij deze week te dagdromen, over een nieuwe keuken, badkamer, en ja dat is nodig. Toch als we niet meer willen verbouwen als we 70 jaar zijn, moet het tussen nu en twee jaar gaan gebeuren! Hoewel ik daar vreeeeeeselijk tegenop zie. Ik mag er niet aan denken , vloeren uitbreken en hier camperen tussen het stof, brrrr, helemaal niet mijn ding, maar geef toe, wie zijn ding is het dan wel! Ik denk dat niemand daar voor staat te springen!

Enfin, maar terwijl we toch aan het dromen zijn kan ik er evengoed nog maar een nieuwe living bijdromen ook. Ons salon is doorzeten, onze schouw ouderwets en de vloer, tja , dat is natuursteen , ooit heel mooi geweest maar helemaal niet meer hedendaags.

En dan is er nog de eetplaats! Een oerdegelijke eiken eetplaats, rustiek en robuust. En eigenlijk zonde om ze zomaar weg te gooien of gratis door de kringwinkel te laten ophalen.

Dus had ons Bie het lumineuze idee om haar eetplaats te laten recycleren! Jaja, horen jullie het nu ook in Keulen donderen, mijn ventje in elk geval wel. Helemaal verzagen en terug hele planken van de stukjes maken, moet toch kunnen , denk ik toch?? Of is dat niet realistisch??

Ik wil eenvoudige rechte hangkasten, een lang buffet en een barkast, zoals het nu is, maar dan in de moderne versie, en een lange , maar smallere tafel.

En dan gaat ons Chrissebie googelen, naar recycleren van meubelen. Of recyclage van hout. Eén firma maakt vezelplaten met gerecycleerd hout, het is zoiets wat ik wil, maar dan wel met hele grove stukken hout in, echte blokjes en balkjes eiken hout. Daar heb ik een firma voor gevonden in de buurt, t is te zeggen, “gewone vezelplaten”, maar dan kunnen ze me onmogelijk garanderen dat de vezelplaten gemaakt zijn uit onze oude eetplaats en dan heb ik zoiets, van tja dan hoeft het voor mij ook niet. We zetten ook geen as op de schouw van een andere overledene als mijn vergelijking niet te luguber is. Maar ik kan het daar het best mee vergelijken. Mijn excuses daar in elk geval voor.

De andere firma is een firma die meubelen maakt van oud steigerhout en zo en die hebben me om foto’s en meer uitleg gevraagd. Daar heb ik voorlopig nog niets mee gedaan. Maar die hebben me in elk geval niet uitgelachen! Dat is al iets, en euh, we zien maar als we effectief iets met het zot idee gaan doen! Wie tips heeft, steeds welkom hoor!

 

Lieve kleine Ellie

Dag mijn allerliefste prinsesje.

IK schrijf deze brief in het Nederlands, want ” you know, Granny speaks a little Eigen Kweek English “. Ik ben dus welbespraakter in het Nederlands.

Het is alweer bijna twee maand dat ik je voor het laatst geknuffeld heb in de luchthaven. Ik had het geluk tien dagen met jou samen te zijn. En mijn angst dat je mij niet leuk ging vinden was ongegrond, we hadden heel veel plezier samen! Maar ondertussen heb ik nog maar een paar keer geskyped met de papa, en de mama en met jou. En dan meestal met papa’s gsm, zodat jij me wel hoort maar niet ziet op dat kleine scherm.

En ik klaag ook niet elke dag dat je zo ver van me af woont. Want het allerbelangrijkste is te weten hoe gelukkig jullie daar zijn, over de grote waterplas. Gelukkig sturen mama en papa me veel fotokes door of filmpjes hoe je nu rondkruipt of in de winkelkar zit. Maar bovenal zou ik je willen knuffelen, spelen met jou en je aan het lachen maken. Fruitpapjes voor je maken en ja zelfs pampers verversen al ben ik van dat laatste niet zo wild .

Toen er dinsdag massaal Halloween werd gevierd bij jullie was ik er graag geweest. Je was zo schattig in je kuikentjespakje. Ik had je zo graag geknuffeld en iets in je cheat or trick-zakje gedaan. Want ik weet dat Halloween bij jullie heel belangrijk uit en het was te denken dat je papa en mama fier als een gieter waren om met je bij bekenden langs te gaan. En ja, dan heb ik een tikkeltje heimwee, ( lees maar, veel heimwee ) en dan durf ik al eens een traantje wegpinken omdat ik je zo mis. En ik kan dat niet goedmaken met om de haverklap cadeautjes op te sturen. Neen, ik wil gewoon ” granny-dingen met je doen.

Gelukkig weet ik dat je terugzie in Augustus en ik vooral niet gaan tellen hoe lang dat nog is. Ik heb me er al lang bij neergelegd dat we elkaar maximum 1 keer op het jaar echt kunnen zien.

En ik hoop heel erg dat je later langer op vakantie zal kunnen komen en dat we dan leuke avonturen gaan beleven. Dan wil ik zotte dingen met je doen. Dan kruipen we samen in de mouse hunt op de kermis en ga ik heel luid roepen en lachen. Dan eten we suikerspin en bak ik pannenkoeken voor je. En ik zal je grappige dingen leren zeggen in het Nederlands, zodat papa achter me zit en ik een standje krijg omdat ik jou gekke dingen leer.

Maar ondertussen blijf ik een beetje je cyber-oma die je meer ziet in het kleine schermpje dan Irl zodat we dat zo mooi zeggen.

Maar nu ben je bovenal mijn kleine kuikentje, mijn bolleboos, mijn kleine patat, my little pumpkin.

Lots of hugs, Granny from Chocolalaland.

14720391_10153849608461372_4362729776205318870_n