Ik wil niet zielig doen maar doe het lekker toch ;)

Ik zit hier te bekomen van een dag en nacht braken, barstende hoofdpijn en het gevoel dat mijn benen en armen van rubber zijn. Met een moraaltje dat tot op mijn tenen hangt!

Was ik dan blij om twee weken geleden te verkondigen dat het me allemaal niet kon schelen. Dat ik er ook wel zou raken, een nieuw leven , na ” de ziekenbond.

Wel eergisteren bezwijkte ik al na het uitvoeren van wat ik als een ideale job zag! Chrissebie ging eens op zieke kindjes passen. Ja hallo! Niet de kindjes er iets kunnen aan doen. Maar ik moet erbij vroeg uit de veren, heel vroeg naar mijn normen, maar soit, dat is “werken” op tijd op de werkvloer staan, nietwaar. Twintig km door, twintig terug,  uiteraard, anders zat ik daar nog 😉

Waar ik vooral niet op gerekend had, dat die kinderen vaak ” besmettelijke ziektes ” hebben, en daar is mijn verstoord immuunsysteem niet zo mee opgezet.

Woensdagavond had ik prijs. Begon mijn maag raar te doen, alsof ik iets verkeerd gegeten had of te veel gedronken had. Ik ben dan maar vroeg gaan slapen met een “dazalgaantje “achter de kiezen. S nachts moeste ik de trappen afstormen om op tijd boven het toilet te hangen. En dat naar beneden stormen is nu ook niet meer mijn beste vak.

Enfin ik ga niet tot in de details treden 😉 Ik had eerder op de dag al veel pijn in de borst gehad, mijn ribben die precies samentrokken en ook mijn keel werd dichtgenepen. En neen, het was geen ‘tietse” want ik heb meneerke Tietse el vaak tegen het lijf gelopen en hij was het niet.

Dokter kwam, mja, valt niet veel over te zeggen hé, t plaagske zeggen ze. En oei, omdat mijn hartslag 115 was in rust. Mja dat baarde me meer zorgen dan het befaamde “plaagske”

Neem daar nog bij, al die paperassen die ik moet geregeld krijgen om ” beroepsdopper ” te worden. Al de zorg voor mijn moeder, die meer en meer spoken begint te zien, en elke dag zogezegd met inbrekers te maken krijgt.  Dit vergt allemaal zo veel energie van mij, dat ik eigenlijk compleet op instorten sta. Het vorige weekend was veel te druk, heb daar mijn lesje van geleerd. Volgende week wordt het koken voor een vlaamse komiek geschrapt, sorry, maar Chrissebie kan het even niet.

Ik besef ook meer dan ooit hoewel Wim hier in het huishouden doet. Alleen al boodschappen doen is voor mij een huzarenwerk, met het slepen van flessen water, zware zakken. Dan is er nog de strijk, jaja ik heb een fervent strijker in huis!

Mijn humeur is dan ook tot onder het vriespunt gedaald. Ik heb dan ook besloten om voorlopig geen werkopdrachten aan te nemen. Volgende week moet ik naar een vergadering bij de vdab. Daar ga ik mijn geval uiteen leggen. Wil me best laten begeleiden in een gtb project. Maar ik zit helemaal niet op mijn plaats daar. Ik besef meer dan ooit dat gewoon werken er niet meer in zit voor mij. Helaas. Ik had de kleine van het zorggezin een keertje de trap afgedragen en twee keer een verse pamper aan gedaan. En eerlijk, mijn armen waren gesloopt.

Ik wil in de eerste plaats terug wat meer voor mezelf gaan zorgen. Zodat ik dat humeur terug naar boven kan krikken . Want aheum, mijn positieviteit is ver zoek momenteel.

Enfin gedaan met zagen voor vandaag. Ik zal de tv wat opzetten en vroeg onder de wol kruipen.  Aja en nog een moltliummeke nemen voor de zekerheid.

 

 

 

 

Advertenties

9 gedachtes over “Ik wil niet zielig doen maar doe het lekker toch ;)

  1. k kan begrijpen dat je moraal laag hangt, ellendig is dat
    daar staan ze allemaal niet bij stil bij het riziv, straks ben je weer zo slecht als toen je thuis kwam te zitten
    k mag er niet aan denken weer zo ziek te zijn, nu hebben we terug wat opgebouwd die dan nog niet eens de helft is van wat we vroeger konden
    gelukkig heb je een goede man die het hushouden overneemt, maar zelfs dan is meer dan twee uur werken te veel voor ons
    k wens je veel kracht, goede moed en ergens een oplossing via gtb

  2. Christa wij zijn inderdaad veel vatbaarder voor infecties . En het blijft veel langer in ons lichaam hangen, totdat we uiteindelijk weer wat beter zijn.

    Jammer dat je enthousiasme zo een zware deuk krijgt nu.
    Denk nu maar eerst aan jezelf maatje.
    Ik wens je heel veel beterschap toe.
    Gr.

  3. Ik vond, dat je er heel goed mee omging. Ik had het echt niet gekund, zo positief! Maar zelfs al gaat het in je hoofd allemaal goed.. als het lichaam niet mee kan, dan wreekt zich dat vroeg of laat toch hé.

    Het gaat er allemaal niet zo fair aan toe.. jammer genoeg

  4. Piep., meid.. goed dat je dit rotgevoel even van je afschrijft.. hoop dat het iets helpt..
    En ja Mevrouw Maggi.. hebt u dit nu gewild?
    Een stap zoals u wil , zette deze kranige vrouw en nu 6 achteruit.. is dit wat u zich er als arts en politicus van had voorgesteld?
    Ik drnk dat u zich best nog eens een weekend in 1. Of ander Hertoginnendal afzonderd en probeert nog eens na te denken hoe u selectief te werk kan gaan? Om profiteurs van andere te onderscheiden??

    Meid, idd terugkeren naar jouw ritme.. en benieuwd wat het gesprek mag opleveren..
    Knuf

  5. Schrijf het maar eens van je af…dat verlucht ;-). Ik vond jouw blog door een reactie bij een andere blog (Thomas Pannenkoek). Blij dat ik het hier ook mag ontdekken, Chrissebie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s