Graceland.

Dat ik al lang fan ben van Sioen is geen geheim. Sioen is zo’n muzikale duizendpoot, een brok talent. Niet alleen muziekschrijver voor zijn eigen songs, maar hij schrijft ook muziek voor film en series zoals “Marsman” Of een theatraal muziekstuk die van een imposant vuurwerk een totaalspektakel moet maken.

Ik zag hem voor het eerst op Grensrock, een klein ventje op het grote podium. En ik was met verstomming geslagen, om te zien hoe hij ons muzikaal compleet innam. We schuifdelden naar voor en zeiden tegen elkaar, die gast zal het nog ver schoppen. En zie vijftien jaar later, staat hij als een groot muzikant op het podium.

Ik twijfelde even of het wel mijn ding ging zijn om Sioen het repertoire van een ander te horen spelen. Toen er affiches verschenen van “Graceland ” waar Sioen het repertoire van Paul Simon zou spelen op Het festival van Vlaanderen Gent.

Maar toen ik tickets kreeg voor mijn verjaardag, was ik daar zotcontent mee. Iemand anders had de knoop voor me doorgehakt en dat vond ik geweldig!

Rij 17 zat ik , een beetje claustrofobisch, ik die altijd vooraan ga staan op een concert, zodat ik de meute achter mij niet zie en zo niet het gevoel krijg in een mensenmassa sta. Goei truukske , al zeg ik het zelf.

Sioen had zijn Zuid-afrikaanse companen van weleer opgetrommeld , waarmee hij destijds de plaat ” Calling up Soweto ” had opgenomen. En toen de eerste warme diepe Afrikaanse klanken weerklonken, werd ik terug in de tijd gekatapulteerd , naar de kleine cultuurkapel, waar het podium haast te klein was om de hele groep erop te krijgen. Het concert waar ik voor het eerst met verstomming werd geslagen over de diversiteit van muziekkunsten die Sioen hanteert. Ik werd zo meegesleept door de muziek en die warme klanken zorgden er voor dat ik al spijt had dat ik de reis naar Zuid-afrika had geruild met een reis naar Mexico, zodat ik toch budget zou over hebben om later op het jaar naar Canada te reizen om vooral mijn kleindochter te zien. Wat kan de liefde groot zijn!

Ik herkende verschillende nummers van Paul Simon, maar veel nummers waren ook nieuw voor mij en het leek dat gewoon Sioennummers waren. Hij had zich de muziekstijl volledig toegeëigend wat voor een geweldige sfeer zorgde. Het was een bont samenspel tussen de vaste muzikanten en de Zuid-afrikaanse, alsof ze dit al jaren doen. Sioen gaat dan ook niet over één nacht ijs als hij zich aan zo avontuur waagt. Want het mag dan nog zijn eigen repertoire niet zijn, de show was af, zoals altijd! En ik zat op het puntje van mijn stoel en de tranen liepen over mijn wangen, zo diep was ik ontroerd bij de “Sound of silence ” die door merg en been sneed. Merci Sioen en merci aan degene die de kaartjes voor me kocht, dit concert heeft me helemaal omvergeblazen.

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Graceland.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s