Liefste moedertje.

Mijn lief moedertje! Je was zo blij dat je morgen naar huis mag! Ik ook voor jou uiteraard! Deze morgen vertelde je enthousiast aan de telefoon dat je terug zou gaan kaarten en terug leuke dingen zou gaan doen. Terug op je eentje wonen en voor jezelf zorgen. Ik deelde je enthousiasme en we maakten wat plannen samen. Ik wist dat het moeilijk zou worden, maar samen met mijn broers moest dat allemaal lukken. Ook je vrienden boden ons al hulp aan waarvoor ik hen ontzettend dankbaar ben! Ik was heel even blij en enthousiast.

Tot ik bij de sociaal assistente kwam. Die het allemaal minder rooskleurig zag en me terug met beide voetjes op de grond zette.

Je moet hulp krijgen, veel hulp! Zelf koken raadt ze ten stelligste af, of beter koken als je alleen bent. We moeten je zoveel mogelijk beschermen tegen brandgevaar. Ook je frietpot meenemen.

Familiehulp inschakelen, zodat ze zeker zijn dat je niet vergeet te eten, zoals de laatste tijd het geval was.

Het kaarten in de omgeving van André vindt ze heel gevaarlijk spel spelen en eerlijk moedertje, we zijn zo bang dat al snel terug verliefd zal worden. We hebben het allemaal al eens meegemaakt. De socio vindt dat we jou tegen die man moeten beschermen. Maar o wee moedertje, ik deed je zo’n pijn toen ik je dat vertelde. Want ik weet dat je heel erg naar die kaartnamiddagen uitkijkt. Je was triest en ik moest op mijn tanden bijten om niet in tranen uit te barsten, wat eerder al gebeurt was bij de sociaal assistente. IK vond het zo verschrikkelijk jou dat te vertellen maar ik wou ook niet te laf zijn om het niet te zeggen. Wat een tweestrijd zeg.

Je kijkt er zo erg uit om naar huis te mogen, maar de socio gaf ons de raad om je zo snel mogelijk in te schrijven in het rusthuis. We hebben dat met zijn allen uitgesteld en ik dacht dat dit nog belange niet aan de orde zou zijn. Maar het blijkt dus wel dringend omdat de wachtlijsten lang zijn.

We stelden drie keuzes voor, Ter Walle in Menen, Dadizele en Meulebeke.

Zodat je dicht bij mij zou zijn en ik jou veel kan halen voor uitstapjes of gewoon om op bezoek te komen, jou iets lekkers te brengen op zondag, of hier lekker voor je koken. Gelukkig waren mijn broers het met me eens.

Ik heb de socio gevraagd om het allemaal zelf uit te leggen, want ik kan het mes niet in je hart steken. Ik heb je wel verteld dat de dokter vergeten zeggen had dat je slechts onder bepaalde voorwaarden naar huis mag. Wat erg dat de dokter jou dat niet zelf had verteld

We gaan het twee weken proberen en dan zien hoe het loopt. Dan moet je terug naar de dokter op gesprek.

Ik ben helemaal op , van de zorgen, de slapeloze nachten, dat ik helemaal niet weet hoelang ik het vol zal houden om drie of vier week per week bi jou te komen, in combinatie met mijn huishouden en mijn ander vrijwilligerswerk. Ik wou dat ik dichter woonde, of dat je hier kon wonen. Moedertje toch, wat erg dat ik je zo’n pijn moet doen.

 

Advertenties

21 gedachtes over “Liefste moedertje.

  1. Hoe zwaar ook, het kan niet anders. Je doet wat je kan en je doet om goed te doen, dat is het voornaamste.
    Probeer ook goed voor jezelf te zorgen tussenin.

    1. Vandaag eens een uitstap gedaan met mijn ventje! Hij runt al veertien dagen het huishouden! Wat geweldig met zo’n man aan mijn zijde. Het helpt ook hoor om het draaglijk te houden.

  2. Christa toch, hoe jammer dat je ma al zo rap achteruit gaat.
    Ik werd ook triest bij het lezen van je verhaal hier.
    Want mijn moeder is nu bijna 2 maand in het rusthuis hier in Pittem.
    Ik weet hoe het voelt, voor u waarschijnlijk nog veel pijnlijkere, want mijn moeder is 90 jaar.
    Veel sterkte , en vergeet jezelf niet he.

  3. mo Christa toch hoe erg voor jou en je broers dat je moeder zo gesteld is en er geen verbetering zal komen ,hopelijk vind je de juiste plaats voor haar ,ik weet zeker dat je haar zal bijstaan zoveel je kan .sterkte meid xxx

    1. Ik had het zo graag anders gezien. Ze is nu nog maar één dag thuis en zegt al tegen Elien dat het niet gaat. Ze zoekt constant achter haar pillen , ze is daar bezeten van, maar ze staan achter slot en grendel. We hebben een beurtrol nu, maar dat valt nu nog mee, want iedereen is in verlof, maar durf er niet aan te denken hoe het zal draaien als mijn ventje terug moet werken. Nie te ver vooruit denken best.

  4. het klinkt hard, je moeder moeten achterlaten in een rustoord. Maar ze worden daar goed verzorgd en worden in de gaten gehouden…
    Neemt toch een deel van je zorgen over, Christa

    1. Wel Billy, het lukt wel! We hebben een schema opgemaakt, waar ze veel hulp krijgt, familiehulp, wij die om beurten gaan oppassen. En ze gaat twee keer per week naar een dagcentrum. Ze heeft veel traantjes vergoten de eerste dag. Maar ondertussen gaat ze heel graag! Ze is daar tussen de mensen, ze eet er goed . IK ben daar heel gelukkig om. Hoelang we dat schema vol kunnen houden durf ik niet zeggen. Binnen een goeie twee weken komt mijn zoon af en ik heb nog geen idee hoe we het dan zullen regelen allemaal. Ik durf niet al te ver vooruit te denken. Maar ze lijkt me redelijk stabiel? IK denk niet dat ze snel achteruit zal gaan. Bedankt voor uw bezorgdheid!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s