Even in de hemel.

Toen we plannen maakten om een reis door Andalousië te maken namen we voor om kleine hotelletjes te boeken, of B&B. Bon twee locaties waren uiteindelijk toch redelijk groot, maar niet aan zee.

De eerste B&B was Cortijo la haza. Het was een huzarentocht naar boven, op smalle paadjes middenin de olijfbossen. Het was ook even zoeken, omdat we de verkeerde kant van de berg waren opgereden. Maar vooral ik was blij dat we behouden boven raakten.

We werden onmiddelijk ontvangen door Bernadette, de Nederlandse gastvrouw. Ze gaf ons een rondleiding op het domein, we kenden het van de folders en de website, maar ow, die uitzichten van op het terras waren fenomenaal. Het was daar ook muisstil daarboven, met uitzondering van pauw die blijkbaar zijn paringsdans aan het doen was en daarbij de nodige geluidjes maakte.

We kregen een welkomstdrankje aangeboden en kozen voor een fris biertje. Waow, dat smaakte, en ik had het gevoel dat de vakantie nu eindelijk begonnen was, na de treinreis, vliegtuigreis en het rijden met de huurwagen naar dit pareltje.

Bernadette legde de ons de regels van het huis uit, nuttige dingen die we moesten weten.

Ik verbaasde me over het uur voor het diner 21 h. Volgens Spaanse normen leek dat niet eens laat te zijn. Oeps, ik had wel een licht hongertje aangezien we s middags al niet gegeten hadden.

De valiezen werden uitgepakt, ik vergat eventjes dat we er maar drie nachten verbleven en ik pakte gewoon , gewoontegewijs alles maar uit.

We hadden een ruime kamer met zalige bedden en een superleuk terras, ik waande me eerder in Mexico dan in spanje vanwege de bouwstijl, en de gekleurde doeken die voor de deuren hingen om de vliegen tegen te houden. Mooi. Het gebouw was een oude olijfboerderij die dateerde van de jaren stillekes, oeps vergeten van wanneer precies.

Overal over het domein waren zithoekjes verspreid, hoge bankjes, lage bankjes, bankjes in de zon, en in de schaduw , een hangmat en een zwembad met infinityzicht op de bergen. Zalig om in het koele water tegen de boord te hangen en te genieten van het schitterende panorama. Ik waande me al een beetje in het paradijs, hoewel het ook geen luxe-oord is waar de kamerprijzen de pan uit swingen.

Na het aperitief, een beetje zonnen op het terras deed ik een tukje, ja de reis had me wel uitgeput.

Om negen uur stipt werd het diner opgediend. Heerlijk om te zitten aan de terrastafels, de poezen die lagen te spinnen binnen ons zicht. Ik keek vol verwachtingen uit naar het diner, want ik had voor deze plek gekozen omdat ik veel lof gelezen had over de keuken van Patriek die afkomstig is uit Aalter , een boogscheut van hier.

Eerst werd er olijfolie geproefd met een stukje brood en ik vond het heel jammer, dat geen plaats hadden in de bagage om dit vloeibaar goud mee naar huis te nemen.

Daarna werd er een soep opgediend, eerst dacht ik nog, mm geen voorgerecht, maar soep. Tot ik ging proeven! Die soep smaakte hemels, fluweelzacht en perfect afgekruid. En toch was die soep met gewone ingredienten gemaakt, courgette en wortel. Nog nooit zo’n lekkere soep gegeten. Ik beken , ik ben niet zo makkelijk tevreden wat eten betreft, want ik ben heel vaak ontgoocheld als ik uit eten ga en dan denk, ach, ik kon dit beter klaargemaakt hebben.

Soit ook het hoofdgerecht smaakte heerlijk om nog maar over het dessert te zwijgen.. geen aankocht spul maar weloverwogen gerechtjes waar heel veel tijd in kruipt. Maar geen schilderijtjes als bij Hertog Jan, of Sergio Herman. Nee, de keuken van Patriek is no-nonsense keuken. Een stuk vlees, groenten, garnituur, en heerlijke saus. Saus die Sergio kunstig zou neerdruppelen op een bord, tussen miniscuule stukjes vlees. Maar hier konden we naar hartelust genoten van een mooi en mals stuk vlees , met fluweelzachte saus om basis van echte fond bruin, geen smaakjes uit pakjes, maar hier werd nog gekookt met pure boter, en zuivere produkten. Niet zo goed voor mijn lijn , want ik had besloten om niet paleo te eten op reis , van plan de gevolgen er wel bij te nemen. Ik wou genieten van de lekkere dingen des levens die ik me anders ontzeg.

Wie wel zijn dieet strikt wil verder volgen is ook hiervoor aan het goeie adres, want met plezier kookt Patriek, ook glutenvrij, lactosevrij of suikervrij , indien nodig.

Ook de drankjes zijn er heerlijk betaalbaar, zo betaalden we 12 euro voor een fles wijn en 7.50€ voor twee gin-tonics. Ook dit draagt bij tot het heerlijke vakantiegevoel. Er werd ook steeds een tapas bijgeserveerd, en telkens een ander gerechtje.

Toen ik me neervleide op mijn ligzetel, nipte aan mijn gin-tonic, zei ik tegen Bernadette, die echt de perfecte gastvrouw is, vriendelijk , behulpzaam, zonder haar op te dringen. Ze kent perfect haar plaats. “Weet je Bernadette, ik heb het gevoel in de hemel aangeland te zijn ” en ik meende het nog ook! Hier kom ik zeker nog eens terug…..

 

 

 

Advertenties

6 gedachtes over “Even in de hemel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s