Maandelijks archief: april 2016

Het meisje op de trein.

Hebben jullie de uitzendingen gevolgd ” de noodcentrale” ? Veel schrijnende verhalen van mensen in angst, angst om hun kind dat niet meer ademt, om een stalker die aan het bonken is op de deur enz….

Er is dus veel miserie in de wereld en ik mag hier eens dankuwel zeggen op mijn blote knietjes, dat ik hier een leuk bestaan kan leiden, liefdevol en zonder angsten. Wat een luxe is dat.

Woensdag had ik met mijn dochter afgesproken in Starbucks in het station in Gent. We houden daar af en toe wel eens koffiedate.

Ik reis gratis met de trein, dus spring ik in Tielt de trein op, en een klein half uurtje later sta ik op het perron in Gent.

Ik heb dan nog het geluk in eeste klas te mogen reizen en soms is het wel handig wanneer de trein overbevolkt is. Nu soit, op de bank naast me zat een conducteur die niet van dienst was.. Hij zat met zijn neus in de krant en ik met mijn neus op mijn klein schermpje toen een jongen en een meisje opstapten in Deinze. Ik schatte ze zo’n 14 jaar.

Het meisje sprak de conducteur aan en zei ” Mijnheer, mag ik u wat vragen. Ik heb geen geld voor een ticket, want ik ben thuis weggelopen, omdat mijn moeder mij mishandelde. Ze heeft mijn gsm afgepakt en ik kan niemand bellen om mij te helpen.

Mijn mond viel open , ik keek op en de treinbegeleider, zei dat ze zich geen zorgen moest maken, dat het ok was, en dat hij wel tegen zijn collega in dienst ging zeggen.

Ik was daar zo van aangedaan dat ik vond dat ik wel ” iets ” moest zeggen. Ik moest “iets” doen om dat meisje te helpen. Het meisje zag er goed uit, droeg beugels aan haar tanden, een dure jas en dito boekentas.

Het meisje was op weg naar haar oma. Ik vroeg of haar oma haar wel zou opvangen, of ze daar ook haar verhaal kwijt zou kunnen en als ze er al gedacht had om eens aangifte te doen . IK adviseerde haar om eens naar de schooldirectie te stappen of eventueel naar het clb.

Ik vroeg wat er gebeurt was en ze toonde me haar polsen en zei dat haar moeder haar gesneden had . Ik zag wonden, maar eerlijk, geen verse wonden.  Ze vertelde me ook dat ze al drie dagen niet had gegeten omdat ze door de stress niets binnenkreeg. Ik stelde voor om toch samen met de oma eens langs de dokter te gaan.

Ik twijfelde een beetje aan de echtheid van het verhaal, ik vroeg me af of ze haar inspiratie had gehaald bij het tv programma. Maar anderzijds, vond ik dat ik haar toch au serieux moest nemen.

Want hoe erg moet het zijn als het idd zo was dat niemand haar gelooft. En ik vond het toch mijn plicht om haar te wijzen op de mogelijkheden die er waren om haar verhaal te doen.

Ik was er heel erg van aangedaan en denk vandaag nog altijd aan dat beugelbekje met de droevige ogen. Ik hoop dat ze geholpen wordt!

 

 

Plannen en zo

Ja, het jaar lijkt voorbij te zoeven, we zijn al bijna half april. Nog twee maand en dan gaan we tien dagen rondtoeren in Andalousie. Ryanair vlucht geboekt, al is het nu uiteraard nog niet duidelijk uit welke luchthaven we gaan vertrekken. De vlucht was aanvankelijk gepland vanuit Zaventem. Dit kwam ons goed uit omdat we graag met de trein naar de luchthaven reizen. Ook dat is nog niet duidelijk, want geen idee of het station tegen dan terug in gebruik zal genomen worden. Maar we gaan niet zagen, want we zijn al blij dat we niet bij de aanslagen betrokken zijn geweest .

Ik ben dus planningen en to do lijstjes aan het maken, van wat we allemaal gaan bezoeken. We verblijven in 3 verschillende kleinschalige hotelletjes , weg van de kust. Op de planning staan, Cordoba, Granada, Sevilla, Jerez de la frontera, Cadiz, Marbella, Rhonda, Gibraltar, en tussenin gaan we Spaanse wijn drinken en sangria, tapas eten en onder de olijfbomen zitten. We hebben online een wagen gehuurd, ben eens benieuwd als alles vlekkeloos zal verlopen en of het rondtoeren mee zal vallen. Wim moet mijn gps nog updaten om mee te nemen, maar volgens de zaakvoerders van het eerste hotelletje, moeten we niet te veel op onze gps rekenen en vooral de aanwijzingen volgen. Soit, we zien wel.

Dan ben ik nog een feestje aan het plannen. Ik had mijn zogezegde levensfeest verschoven naar mijn zestigste verjaardag, maar bij nader inzien wil ik toch een kleinschaliger feestje en zal ik het dan toch maar meteen dit jaar vieren. Het wordt geen feest met veel tierlantijntjes, maar een bierproeverij in een brouwerij met knabbels en daarna een stevige portie belgische frieten die door een mobiele frituur geleverd zullen worden.

Het wordt een knabbel en feestje, waar ik vooral tijd wil maken om praatjes te maken met mensen die ik graag eens terug zie. Wie denkt dat het een gastronomisch diner wordt is eraan voor de moeite. Ik heb geen interesse om het ene culinaire hoogstandje na het ander achter de kiezen te gooien en een godganse avond aan tafel te zitten.

 

Bovendien komt mijn zoon met vrouw en kind eind augustus en zijn ze er ook voor het feestje en zij vinden het alvast geweldig , bier en frieten, belgischer kan niet meer, of toch, misschien nog chocolade, maar ik zie niet goed hoe ik chocolade kan matchen met bovenstaande.

Ja dus zoon komt en daar ben ik dan ook al volop voor aan het plannen. Want ook met hen wil ik leuke dingen doen. Schoondochter wil graag naar Den Haag en naar Delft en ik ben nu op zoek naar een bungalowpark in de buurt of naar een betaalbaar hotelletje. Ik heb voor hen drie planningen opgemaakt , waar ze uit kiezen , zij vragen en wij draaien, en ja de mama zal het allemaal wel regelen. 😉

Want als er nu iets is wat ik graag doe is het wel “plannen” vooral leuke dingen, dan.

En ons moeder wordt 80 jaar en juist ja, hier volgt ook een feestje en ook hier moet gepland worden. Ik moet nog uitnodigingen maken . De zaal staat al vast en zelf het menu en de “verrassing”. Ik hoop dat het allemaal gerealiseerd kan worden, want het gaat niet zo goed met de gezondheid van mijn moeder en je weet maar nooit dat er een kink in de kabel komt.

Zo , laten we eens beginnen bij het begin, eum, waarmee zou ik beginnen?