Reisstress.

Toen ik jong was beweerde ik dat ik het nooit erg zou vinden om alleen naar de andere kant van de wereld te reizen. Ze mochten me overal naartoe zenden zei, ik zou mijne plan wel trekken. Maar van wereldreizen is toen niet veel in huis gekomen en alleen reizen heb ik al helemaal niet gedaan, met uitzondering van een reisje naar Duitsland met de kinderen indertijd. Zeker 15 jaar geleden . En ik vond het dan al een hele toer om zonder gps, naar Duitsland te rijden met een elfjarige die naar de landkaart keek welke weg ik moest volgen.

Ondertussen zijn we 15 jaar verder, hebben Wim en ik al diverse verre reizen gemaakt, waaronder een paar keer naar Canada.

Maar nu ik donderdag voor het eerst helemaal alleen ga om mijn kleinkind te bezoeken begint het me toch te dagen. Mijn paniekreactie heeft vooral te maken met onze pech van de Canadareis in November waar we twee dan later zijn aangekomen dan voorzien.

En toen ik deze week mijn e-tickets controleerde zag ik dat maar 1.5 uur heb in Montreal om over te stappen. Nu is 1.5 u het strikte minimum, om de vlucht te mogen verkopen.Maar dan mag er geen vertraging zijn, Tien minuten kan al nefast zijn om mijn aansluiting niet te halen.

Komt er nog eens bij dat ik de bagage in Montreal van de band moet halen, door de douane gaan ermee, paspoortcontrole passeren en terug inchecken voor de vlucht naar Halifax.

Nu mag die valies die met inhoud zo’n 21 kg wel op wielekes staan, het is toch zwaar om daarmee te rijden, op een band te leggen, van een band te nemen. En ik zal een paar sterke armen aan mijn zijde missen.

En ik heb stress, ik hoop alleen dat de weersverwachtingen in Canada niet zo slecht zijn . Volgens  meteovista ziet het er goed uit, maar bon.

Ik heb de vluchten bekeken vanuit Montreal naar Halifax op 10 maart en er zijn gelukkig nog twee vluchten na degene die ik moet nemen, dat is al een beetje een geruststelling dat ik niet terug zal moeten overnachten in één of ander luchthavenhotel.

Maar we gaan proberen kalm te blijven. Uiteraard ga ik Wim missen, en hij mij, maar ik hoop toch schandalig veel te genieten van een weekje met zoon, schoondochter en uiteraard de kleine Ellie, mijn handen jeuken om haar te knuffelen.

Advertenties

13 gedachtes over “Reisstress.

  1. Ja begrijpelijk hoor! Overstappen is ook vreselijk irritant, zeker op bepaalde luchthavens. Heb al diverse keren moeten rennen om mijn vlucht te halen. En toen gingen de koffers gewoon automatisch… Maar het gaat helemaal goed komen hoor! Je doel is fantastisch en als je er eenmaal bent is het alleen maar genieten, genieten en genieten!

  2. Christa, ik wens je een vlotte reis toe.
    En vooral heel veel genieten van je kleinkind en je zoon en schoondochter.

  3. als je een behulpzame man lief in de ogen kijkt zal die misschien wel een handje toesteken met je bagage, Christa?
    Het is een beetje een kwestie van gewoonte hé, wij mochten dat gisteravond ook al ervaren in de metro van Brussel. Als je da nie gewoon bent is het altijd wat zoeken
    Geniet alvast van je trip!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s