Maandelijks archief: maart 2016

Granny is back

Granny is veilig terug, ik was al terug voor de aanslagen. Waar ik uiteraard heel blij om ben. Mijn vluchtperikelen die me deze keer te beurt zijn gevallen verdwijnen in het niet bij de gebeurtenissen op Zaventem. Want ja, ik heb alweer een vlucht gemist, mijn terugvlucht deze keer, de aansluiting in London. Het vliegtuig was veel te laat vertrokken uit Halifax omdat er een ongeluk met een truck gebeurt was op de tarmak. Er moest olie opgekuist worden, bla bla bla. En ik wist al voor het vertrek dat ik de aansluiting niet ging halen. Toen ik er met de hostess over sprak, ontkende ze het, en ik werd eigenlijk een beetje kwaad. Want normaal gesproken kunnen ze dat dan al regelen dat er tegen de tijd dat ik aankom, nieuwe tickets klaarliggen. Maar ze hebben Chrissebietje nog eens de poten van onder haar gat laten lopen naar de gate om dan aan de gesloten gate aan te komen, al puffend en blazend.

Maar, ik heb mijn kleinkind in de armen gehouden, een week lang kon ik haar knuffelen, en dat was geweldig. Het was het meer dan waard.

IMG_20160311_075629

Hier si kleine Ellie met haar allereerste paashaas recht van chocolalaland ! Haar mama zal die met plezier opeten. Maar ik wou persé chocolade meenemen.

IMG_20160312_072507

Hier si, ikke met kleine patat. Hoe geweldig was het niet om dat in mijn armen te houden.

Aan sigth seeing hebben we niet gedaan , ik heb vooral moedertje gespeeld, gekookt, en gezorgd en eerlijk, ik vond het heerlijk om te doen.

Het enige waar we naartoe geweest zijn, is naar de Maple farm. Een geweldig leuke ervaring, waar ik zwaar beladen met maple sirop en andere maple toestanden het bos terug uitkwam, want om tot de boerderij te komen was het toch wel 2 km wandelen.

De maple boer vond het heerlijk om eens Belgen over de vloer te krijgen en gaf me met veel plezier de nodige uitleg.  Maple sirop maken, k wist niet dat het zo eenvoudig was. Want het sap dat van de bomen wordt afgetapt wordt gewoon gekookt zodat het kan indikken. En ingedikte maple suryp wordt dan weer maple butter en op het laatste wordt er maple sugar bekomen.

IMG_20160312_144106

hier zie je de leidingen die door het bos lopen van boom naar boom. Het sap wordt door een kraantje dat in de boom gemonteerd wordt gewoon afgetapt.

IMG_20160312_145200

HIer si, Mapleman himself, die staat naast de kookbak waar het sap gekookt wordt boven een hoofstoof waar er niet zo’n kleine houtblokjes worden ingestoken, maar meteen halve boomstammen, het was daar dan ook heerlijk warm en het geurde er ongelooflijk zoet en lekker.

IMG_20160312_145948

Ik mocht ook eens roeren in de maple butter en mocht nadien de lepel aflikken!

IMG_20160312_155924

Mijn buit om mee naar Belgie te brengen.

 

 

Advertenties

Reisstress.

Toen ik jong was beweerde ik dat ik het nooit erg zou vinden om alleen naar de andere kant van de wereld te reizen. Ze mochten me overal naartoe zenden zei, ik zou mijne plan wel trekken. Maar van wereldreizen is toen niet veel in huis gekomen en alleen reizen heb ik al helemaal niet gedaan, met uitzondering van een reisje naar Duitsland met de kinderen indertijd. Zeker 15 jaar geleden . En ik vond het dan al een hele toer om zonder gps, naar Duitsland te rijden met een elfjarige die naar de landkaart keek welke weg ik moest volgen.

Ondertussen zijn we 15 jaar verder, hebben Wim en ik al diverse verre reizen gemaakt, waaronder een paar keer naar Canada.

Maar nu ik donderdag voor het eerst helemaal alleen ga om mijn kleinkind te bezoeken begint het me toch te dagen. Mijn paniekreactie heeft vooral te maken met onze pech van de Canadareis in November waar we twee dan later zijn aangekomen dan voorzien.

En toen ik deze week mijn e-tickets controleerde zag ik dat maar 1.5 uur heb in Montreal om over te stappen. Nu is 1.5 u het strikte minimum, om de vlucht te mogen verkopen.Maar dan mag er geen vertraging zijn, Tien minuten kan al nefast zijn om mijn aansluiting niet te halen.

Komt er nog eens bij dat ik de bagage in Montreal van de band moet halen, door de douane gaan ermee, paspoortcontrole passeren en terug inchecken voor de vlucht naar Halifax.

Nu mag die valies die met inhoud zo’n 21 kg wel op wielekes staan, het is toch zwaar om daarmee te rijden, op een band te leggen, van een band te nemen. En ik zal een paar sterke armen aan mijn zijde missen.

En ik heb stress, ik hoop alleen dat de weersverwachtingen in Canada niet zo slecht zijn . Volgens  meteovista ziet het er goed uit, maar bon.

Ik heb de vluchten bekeken vanuit Montreal naar Halifax op 10 maart en er zijn gelukkig nog twee vluchten na degene die ik moet nemen, dat is al een beetje een geruststelling dat ik niet terug zal moeten overnachten in één of ander luchthavenhotel.

Maar we gaan proberen kalm te blijven. Uiteraard ga ik Wim missen, en hij mij, maar ik hoop toch schandalig veel te genieten van een weekje met zoon, schoondochter en uiteraard de kleine Ellie, mijn handen jeuken om haar te knuffelen.