Nieuwjaarsbrief voor kleine Blueberry

Aan mijn allerliefste kleine Blueberry,

 

Granny heeft je al eens een brief geschreven, maar een kluns als ze is, heeft de brief per ongeluk gewist. Ondertussen is er van schrijven niets meer in huis gekomen. Nu maak ik eindelijk eens tijd vrij voor mijn kleine ongeboren kleindochter.

Je kent me niet, maar toch heb ik je eens heel dicht bij mama’s buik goeiendag gezegd. Dat is alweer een goeie maand geleden toen we in Canada waren, wat jou thuisland zal worden.

Granny’s thuisland is Belgie, het kleine landje vlak over de grote oceaan die ons van elkaar scheidt. Konden we de zee maar af en toe eens leegtrekken en de afstand luchtdicht zuigen zodat Nova Scotia vlak bij Belgie komt te liggen.

Wat zou het heerlijk zijn om in mijn auto te springen en naar je toe te rijden als je geboren bent. Om je op de eerste dag van je leven op aarde in mijn armen te koesteren, je welkom te heten en een klein kusje op je neusje geven.

Ach mijn fantasie slaat alweer op hol en mijn tere oma-hart gaat er alweer zeer van doen. Je bent nog niet geboren en ik weet nu al dat ik je ontzettend zal missen. Je eerste brabbeltje, je eerste tandje, je eerste woordjes.

Want ik weet nu al Blueberry dat ik je slechts 8 dagen zal zien in Maart en als ik geluk heb dat mama en papa de grote oversteek willen maken dat ik ten vroegste zal terugzien in oktober of november.

Maar ik zal er alles aan doen zodat je me zal kennen, al moet ik daarvoor uren voor de webcam zitten en poppenkast met je spelen.

De eerste maanden van buikzitten bij de mama heb ik daar heel veel verdriet om gehad. Maar ach, het heeft geen zin daar over te treuren en me daarover te beklagen. Ik weet dat je het heel erg naar je zin zal hebben  bij je mama en papa, de hondjes, en je Grandma and Grandpa. Het zal logisch zijn da je je armpjes liever veilig om hun nek zal slaan dan bij een wildvreemd mens die hoogstens 1 keer per jaar zal komen aandraven met een valies vol cadeautjes.

Al kwam ik nog met een volle truc cadeautjes, liefde kan je niet kopen.  ik zal het dus maar gewoon bij de koffer met cadeautjes houden 😉 . En ik laat het los. Ik zie wel wat de toekomst brengt. Ik zal je nooit dwingen , dat kan je trouwens niet , om van me te houden, als je me een ouwe taart vindt die een raar onverstaanbaar taaltje brabbelt die jij niet zal begrijpen.

Je zal niet op mijn schoot moeten zitten als je dat niet wenst, je moet me geen kusje geven als je daar geen zin in hebt. Loslaten is immers de hoogste onvoorwaardelijkste vorm van liefde.

Weet alleen dat ik je ontzettend graag zie, dat je voor altijd mijn kleine Canadese Blueberry zal zijn . Dat ik hier in ons land van frieten en chocolade heel vaak een traantje om je laat als het me even te veel wordt.

Tot skypes , kleine hummel!

 

 

Advertenties

11 gedachtes over “Nieuwjaarsbrief voor kleine Blueberry

  1. Moh zo mooi… die kleine pagadder zal je zeker en vast goed leren kennen, ookal zal het wat langer duren.. jij wordt de suikeroma 🙂 niet alleen voor de cadeautjes maar vast en zeker ook voor de tijd die je, ook al is het voor de webcam, kan geven! Wie weet worden net aan jou wel de grootste geheimen verteld, ben je de eerste die zal weten dat er een liefje is, zal je de eerste zijn die wordt gebeld voor een goede raad…net omdat je zover woont… komt wel goed!

  2. Veel skypen, heel veel skypen. Het is jammer dat jullie niet dichter bij elkaar wonen, maar het zij zo. Tenzij je wilt verhuizen…Het zal niet altijd makkelijk zijn, maar ik hoop dat je de moeilijke dagen kunt verzachten met lieve foto’s en mooie herinneringen. Dikke kus!

  3. Mooi geschreven. Ik kan me heel goed voorstellen dat er momenten zijn dat je het hier heel erg moeilijk mee hebt. Niet zo gek ook lijkt me. Ik hoop dat jullie elkaar via bijvoorbeeld Skype toch goed zullen leren kennen. Volgens mij zal je hoe dan ook een geweldige oma zijn!

  4. Heel menselijk dat je af en toe een traantje laat ! Gelukkig zijn er nu genoeg media zodat het kindje je wel degelijk gaat kennen de weinige keren dat je elkaar gaat zien.

  5. Jeetje deze blog voel ik Bie! Waanzinnig mooi geschreven en ik snap je pijn, maar die kleine hummel zal je koesteren als verweg grannny dat weet ik zeker omdat je zo een top mens bent! Xxx

  6. je gaat je beslist hechten aan dat kleinkind, Christa.
    En met de technologische mogelijkheden van vandaag is contact veel makkelijker dan vroeger. Loopt wel los hoor!

    Nog een fijn jaareinde!!!

  7. Hoi Chris,
    Mooi geschreven, ik weet wat je bedoeld. Mijn twee kleinkinderen wonen in Zweden, dat is wel niet zo ver weg maar die zie je ook niet zo vaak. Nu zijn ze hier een weekje en dat is intenser dan dat je ze iedere dag ziet. Meer genieten. En ja verhaaltjes voorlezen via Skype.

  8. Zo mooi geschreven!! Ik vind het heel erg voor je, want een grootouder zijn of haar kleinkinderen ontzeggen, ’t is vreselijk (ook al doet je zoon dat natuurlijk niet met opzet).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s