Ik kan het blijkbaar toch niet laten!

Ja, af en toe moet ik nog eens een geschreven ei leggen, ik kan het niet laten, ondanks de blogdip. Maar als ik nu eens alleen blog als ik daar 100 procent goesting voor hem, lijkt me dat een geweldige deal met mezelf!

De meeste weten dat we twee weken geleden naar Canada zijn vertrokken voor een bezoek aan mijn zoon en schoondochter, en dat voor een weekje!

Maar het weekje is sterk ingekort geweest door allerhande vertragingen en tegenslagen, waardoor we eerst een nacht in London hebben mogen doorbrengen, omdat het vliegtuig uit Brussel grandioos te laat was vertrokken. We hebben gevloekt, gesmeekt, vriendelijke gevraagd, zielig gedaan, maar we kregen geen vlucht meer om nog dezelfde dag te vertrekken ondanks dat er nog stoelen vrij waren in eerste klas. En aangezien we maar gewone stervelingen zijn en geen bv, kregen we deze niet toegewezen. We waren ook met drie personen wat ook wel een rol gespeeld hebben.

Er werd ons een vlucht voorgesteld voor s anderendaags, via Boston. Veel keuze hadden we niet en we hebben dat alternatief dan maar aanvaard. We kregen een hotel waar we naartoe konden en een avondmaal aangeboden.

We waren op van 5 uur smorgens en hadden na het ontbijt niets meer gegeten. Uitgehongerd als we waren hebben we ons eerst een tapasschotel bsteld in het hotel met een glas wijn. Dat moest betaald worden, hoewel er ons verteld was dat alles op kosten was van Brussels airlines. Dan maar netjes de bonnetjes bijhouden voor mijn klachtenbrief.

Maar de pret kon niet op en ook de vlucht naar Boston had vertraging, waardoor we alweer onze aansluiting naar Halifax misten, je houdt het niet voor mogelijk. Ik heb heel wat traantjes geplengd, omdat ik zoveel kostbare tijd met mijn zoon verloor!

En we konden ook nog eens in Boston slapen. Op fb kreeg ik berichtjes, als , leuk, zo zie je Boston nog eens! Maar niets is minder waar. Daar zit je dan in een luxe hotel, heel ver weg van t stad en doodmoe door al het getjool, het onderhandelen en het feit dat je om kwart voor vier s morgens uit je bed moet om deze keer naar Montreal te vliegen en van daar uit naar Moncton, omdat de vlucht naar Moncton nu een  maal vroeger aankwam dan een vlucht naar Halifax.

Toen we Boston wilden inchecken, leken onze tickets naar Moncton niet orde! We hadden het helemaal gehad!

Na een uur ijsberen riep de loketbediende dat we mochten gaan, ze had het kunnen omboeken, maar we waren wel verplicht om onze bagage te betalen tegen 25 dollars per valies. 75 dollars dus. Hupakee, weeral een onvoorziene omstandigheid. We vroegen of er tijd genoeg zou zijn om over te stappen, er was maar een uurke voorzien.

En je raadt het nooit! We kwamen ook al weer later dan voorzien aan, en hebben gelopen, moesten ook onze bagage ophalen en terug laten inchecken, geen idee waarom, maar het was zo.

Toen we aan de incheck kwamen vertelde het trage mannetje potsierlijk dat we vijf minuten te laat waren.

Dan is mijn dochter compleet ingestort, werden we onvriendelijk behandeld, maar uiteindelijk werd er toch naar het vliegtuig gebeld en konden we onze bagage inschepen bij de dienst, ” oversized luggage ”

Het ging daar ook niet snel vooruit en uiteindelijk hebben we al lopend de gate bereikt, waar ze al aan het instappen waren. Eind goed , al goed, zou ik niet direct zeggen. Want twee dagen later aankomen, op een reis van zeven dagen, daar wordt je behoorlijk pissed van. Maar kom.

We hebben ons gejeund, hebben kerst gevierd, een babyshower gehouden en voor de rest gewoon familiair gedaan, en een beetje gewandeld. Niet aan toerisme gedaan, alles is daar potdicht in de winter.

En onze terugreis is vlekkeloos verlopen. Maar eerlijk, ik ontzie me het toch om in Maart de reis alleen te moeten doen. Ik moet dan van Brussel naar Montreal en heb twee uur tijd om mijn aansluiting te halen naar Halifax. Ik zal er in elk geval voor zorgen dat ik niet al te veel bagage meeheb, want ik ben per slot van rekening nog altijd lichamelijk beperkt.

Maandag en dindsdag heb ik me uren bezig gehouden met alles netjes op papier te zetten voor de klachtenbrief! Gelukkig had mijn ventje alles goed bijgehouden van instapkaarten, want we gaan die nodig hebben.

Geen idee of we iets gaan kunnen recupereren, maar we kunnen het maar proberen . Het zou in elk geval heel fijn zijn, en ons leed toch wat verzachten.

 

 

 

Advertenties

17 gedachtes over “Ik kan het blijkbaar toch niet laten!

  1. Vreselijk! Echt een horrorverhaal! Twee dagen moeten afgeven.. zo erg vind ik dat! Ik heb wel de allergrootste bewondering voor jou, dat je er zo kalm kon onder blijven

    En ik duim mee, dat je een mooie compensatie mag krijgen. Je krijgt er die twee dagen niet mee terug, maar ’t is toch het minste wat ze kunnen doen.

    1. Ik heb heel veel traantjes gelaten eerlijk gezegd. En ik was het op het einde zo beu dat ze ons zo “vriendelijk afscheepten” ik kon het niet meer verdragen, dat ze zeiden, ” sorry het is niet onze fout ” grrrrrrr. Gelukkig ben ik ondertussen uitgeraasd! 😉

  2. Reizen is leuk, vertraging (soms) niet erg maar wanneer je zo veel ellende hebt op een reis, waardoor je toch al korte verblijf elders nog veel korter wordt… Dan is dat, zacht uitgedrukt. Niet leuk.

    Uiteindelijk zullen al die mensen die zeiden ‘Het is niet onze fout’ wel gelijk hebben, maar klantvriendelijk is het niet… Verre van zelfs…

  3. ‘k Wist het hé, ‘k dacht ik zal haar link onzichtbaar maken en dan ga ik merken dat ze der weer is. Maar ‘k ben er blij om en die link staat er subiet terug 😉
    Menslievendeugd!!! Wat een stress moet dat gegeven hebben…om zot te worden. Hopelijk krijgen jullie een schone compensatie! Die twee dagen zijn foetsie maar er mag gerust iets wat de moeite waard is teruggegeven worden.

  4. och god, wat een pech zeg, Christa!
    Voor iets waar je zo naar uitkeek! Het was je precies niet gegund om een weekje met je zoon door te brengen.
    Ik hoop dat je een verdiende compensatie uit de brand mag slepen…

  5. Hoeveel tegenslag kan een mens verdragen zonder dat de emmer overloopt? Ooit zijn we naar Thailand op reis geweest, en bij de terugvlucht bleek men met een overboeking te zitten. Men zocht ‘vrijwilligers’ om een dagje te blijven, mits een mooie schadeloosstelling van Lufthansa. We hebben dit met beide handen aangenomen en hielden er nog een mooi centje aan over. De volgende reis wens ik jullie zoiets toe!

    1. Ik zou het ook niet erg gevonden hebben op de terugreis. Misschien hadden we dan wel eens Boston kunnen bezoeken, nu zaten we met een jetlag van hier tot in Tokio gedurende onze resterende vier volle dagen, dat we er waren . Nu soit, , we zijn uiteindelijk heelhuids teruggekeert! En dat is nog het belangrijkste!

  6. Beste Christa en Wim met alle tegenslagen en vele tranen ,woede ,zijn jullie na lang reizen toch aangekomen bij uw zoon zoals het moest .Met die domme toestanden in Parijs waren jullie de slachtoffers .Wij zijn blij met de mooie momenten die jullie hadden bij de zoon en schoondochter .Hou die goed als mooie herinneringen en wij hopen dat de tegenslagen nu stoppen .Wij geven u een duw in de rug voor in maart zodat u goed beland om uw kleindochter te zien .Wij weten een ding ,jullie hebben een sterk karakter

  7. wat een verschrikkelijk gedoe om er te geraken! Ik vermoed wel dat je daar wat van zal kunnen recupereren bij de vliegtuigmaatschappijen, niet? vooral niet opgeven!!
    ps: wel leuk dat je hier even terug bent!

  8. Christa,
    Ik had je verhaal gevolgd op Facebook, en vond het zo erg voor jullie.
    Je keek er zo naar uit, en dan z’on ellende.
    Heel erg jammer voor jullie, dat de dagen met je zoon zo kort waren dan.
    Maar bij het bekijken van de foto’s op FB zagen je zoon en schoondochter er heel gelukkig uit .

  9. Ik heb nu wel ‘like’ geklikt… maar dan omdat je toch genoten hebt van de tijd samen met je zoon!!! Vreselijk hoe alles zo afhangt van je vervoer als je zo ver weg moet gaan, en van het medeleven van andere mensen of je wel of niet aan boord geraakt… Hopelijk verloopt dat deel van de reis in maart wat beter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s