Mijn eerste klant.

Vandaag had ik mijn eerste klant om te gaan oppassen terwijl de vrouw van de patient een paar uur weg moest. En eerlijk, ik vond het niet eenvoudig.

Mijn klant was een palliatieve patient die zelf niet meer kon spreken, al kon hij wel verstaanbaar maken of hij een ja of een neen bedoelde. hij bleek ook alles te begrijpen, maar zelf communiceren lukte niet . Dat maakte het voor mij moeilijk om te weten wat hij bedoelde. Eens zijn vrouw de deur uit was om te genieten van een uitje, vond ik het toch niet eenvoudig om aan te voelen waar hij zich het comfortabelst bij voelde. Hield hij ervan dat ik hem een beetje vertelde over het weer, de berencross in Meulebeke of , wilde hij liever dat ik zweeg en hem in zijn eigen wereldje liet.

Ik kende de man totaal niet, kende zijn familie niet, zijn achtergrond en dat maakte het allemaal een stuk moeilijker. Ik woon ook niet in zijn gemeente , waardoor ik geen weetjes van de gemeente kon vertellen.

Ik ben ook geen verpleegkundige, ken de kneepjes van het vak niet in verband met verzorging, en verpleging. Ik had dan ook nog mijn gsm vergeten, waardoor ik de weekbode wel twee keer gelezen heb, een keer normaal en dan nog een keer achterstevoren.

Maar nadien toen de vrouw des huizes ontspannen thuis kwam en heel tevreden en blij was, vanwege haar uitje, ging er ook een klein lichtje in mijn hartje branden en wist ik weer, hier doen we het voor …. ❤

Advertenties

14 gedachtes over “Mijn eerste klant.

  1. Je hebt een hart van goud Christa. Heel nobel om je zo in te zetten voor de zwakkere uit onze maatschappij !
    Jou kennende je zal dat goed doen.

  2. mooi werk Christa
    jammer dat z’n vrouw niet vermelde of hij wou dat je met hem babbelde of dat je aanwezigheid genoeg was
    maar zo weet je nu zelf al wat je moet vragen de volgende keer, al doende leer je
    petje af

  3. Die eerste klant was blijkbaar geen cadeau, maar het is als het springen in een ijskoud bad na het nemen van een sauna. In het begin denk je te zullen sterven, maar ééns je er uit komt heb je een zàààlig gevoel.

  4. Ik denk dat het ook moet raar geweest zijn voor die man om daar met een vreemde oppas opgezadeld te zitten. Een beetje meer info op voorhand was waarschijnlijk voor allebei iets makkelijker geweest. Toch vind ik het TOP wat je deed, absoluut geen evidentie. Fantastisch van je!!

  5. man, dat moet inderdaad niet makkelijk geweest zijn, Christa!
    Het is zo al niet evident om enkele uren met een totaal vreemde mens samen te zijn, en dan nog iemand die palliatief is…
    Moedig dat je dit wil doen, Christa!

    1. IK ben gisterenavond voor een kindje met autisme gaan oppassen en eerlijk, dit ligt me veel meer dan oude mensen. Maar ik zie wel. Het zullen ook niet allemaal klanten zijn die niet kunnen praten, nietwaar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s