Mijn heldin.

Hebben jullie dat ook een heldin, iemand die zo veel voor u heeft betekend in een bepaalde periode van je leven dat ze voorgoed een held of een heldin blijven.

Wel ik heb er zo eentje. Magde heet ze . Ik ben haar vandaag gaan opzoeken na heel veel jaren waar we het contact volledig verloren hadden.

Ik was een kind en zei eigenlijk ook toen we mekaar kenden. Ze was het grote meisje van de buren, die me meenam naar school, die kwam babysitten toen we een straat verder verhuisden. Ze kwam me bezoeken toen ik als kleine uk in het ziekenhuis lag. Ik moet zo’n twee jaar geweest zijn misschien 2.5, maar ik herinner het me nog. Ik stond te wenen aan het raam omdat ze wegging. Ze zwaaide en ze zwaaide en daar ging de liefste van de hele wereld. Want eerlijk. Mijn magda was de liefste van de hele wereld. Toen we met moederdag gedichtjes moesten van buiten leren voor onze mama, vond ik het niet echt kloppen. Ik vond mijn mama niet de liefste van de wereld. Ik vond het vreemd om die woorden uit te spreken toen ik op moederdag mijn versje moest opzeggen. Ik voelde het bijna aan als een verraad tov mijn Magda. Bij haar voelde ik me geborgen, bij haar voelde ik me goed. Ze veroordeelde me niet, ze speelde met mij, had aandacht, kortom ze was alles wat mijn moeder niet was. Mijn moeder was altijd gejaagd en had nooit tijd voor al die toffe dingen. Mijn moeder was streng en eigenlijk omdat ze dat moest zijn van mijn vader. Daardoor snapte ik als kind niet dat mijn moeder me echt graag zag. Steeds dacht ik dat een adoptiekind was, ik voelde me zo anders dan de rest van mijn gezin. En eigenlijk is dat tot op heden nog altijd zo. Ik heb andere waarden , ik was ook de dromer, de romanticus.

Tien jaar verschil lag er tussen Magda en mij, maar als kind is dat en eeuwigheid. Ik merkte niet eens dat ze van kind naar een jonge vrouw evolueerde.

En ineens waren we te groot voor de babysit, Magda trouwde en verdween uit mijn leven. Maar nooit uit mijn hart. Ze zal altijd de steun en de toeverlaat blijven die ze voor me was.

Ik kwam terug in contact met haar door een heel triest nieuwsje dat ik van mijn ma gehoord had. Haar man was na een korte en vreselijk K-ziekte overleden. Dan ben ik via het rouwcentrum aan haar telefoonnummer geraakt. Ik voelde de drang om haar terug te zien en heb haar prompt opgebeld.

En vandaag ben ik op bezoek geweest. Het was zalig om vertrouwd met elkaar te babbelen alsof er nooit geen jaren geweest waren van afwezigheid. De tien jaar verschil tussen ons is weggewist. We zijn nu beiden dames van de middelbare leeftijd, of dat we dat nu leuk vinden of niet.

En we zijn vastbesloten om elkaar regelmatig te zien. Ik kijk er alvast naar uit!

Een hele dikke merci Magda .

Advertenties

12 gedachtes over “Mijn heldin.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s