Maandelijks archief: juli 2015

Negatieve energie

Hooggevoelig zijn heeft zijn leuke kanten , diepere gevoelens dan  gewone mensen; Een dieper genot, en aheum dat is dan ook op alle gebied

Maar het heeft ook zijn negatieve kanten omdat je alle negatieve energie aanvoelt van andere mensen rond je heen. Gisteren heb ik daar weer een goed staaltje van meegemaakt.

We keken al lang uit naar het optreden van de “levellers” op Kneistival. Maar omdat het niet schitterend ging met mijn rug, zijn we niet vertrokken om de groepen ervoor te zien. Het begon om 22 uur en we kwamen aan om 21.20. Ik ga jullie de technische uitleg besparen , maar we gingen staan achter een muurtje waar twee nogal brede mensen zich genesteld hadden. Het is uiteraard je goed recht om van dat muurtje gebruik te maken . En als je daarvoor “vroeg” van de partij bent, is hen dat dan ook gegund.

Maar zo gefrustreerd dat die mensen waren. Mensen die van het plein wilden moesten er ook voorbij komen.

En ongelooflijk hoe onverdraagzaam ze waren. Ze waren eerder gefixeerd op de mensen rondom hen. Ze zetten zich zo breed mogelijk en ze namen al zeker met zijn twee anderhalve meter in beslag.

Een dame in feestvreugde die ook maar een twee seconden evan voor haar neus aan het dansen was, kreeg al een aanmaning om uit de weg te gaan.

De show was prachtig. En ik was kwaad op mezelf omdat ik constant die negatieve energie voelde van dat koppel. Het maakte me onrustig en het maakte verdorie dat ik op mijn beurt op hen gefixeerd zat te kijken. Ik vond dat zo grrrrrrrrrrrrrrrrrr.

Tien keer heb ik mezelf aangemaand om niet meer te kijken en vooral niet meer te voelen. En ware het niet dat het ondertusen al vol stond achter ons, maar ik had een andere plaats gekozen. Hoewel we het van daaruit goed konden zien.

Om elf uur was de show afgelopen met een geweldig bisnummer en confettikanonnen die voor een extra visueel spectakel zorgde. Mijn mannetje zong uit volle borst mee. Hij had de tijd van zijn leven.

En eens terug in de auto voelde ik ineens die negatieve energie uit me weglopen. Ik voelde me bevrijd van het juk op mijn schouders. En ik werd instant vrolijk en ik voelde me “vrij”. Wat heerlijk om dat te voelen. We hebben nog vrolijk nagezongen op de weg naar huis. Eind goed al goed.

Mijn vraag, wie heeft daar ook last van? En hoe gaan jullie daar mee om??

Fijn weekend!

Advertenties

Hoe gaat het nu met mij?

Allee, voor wie interesse heeft hoe het momenteel met me gaat kan ik alleen maar zeggen fantastisch! Met uitzondering van mijn rug die me belemmert en waarmee ik voorzichtig moet omspringen , maar voor de rest goed eigenlijk. Na onze week turkije, en het herval van pijn, terug met volle moed aan mijn dieet begonnen . En het werkt, echt, het werkt. Ik zou het wel willen uitschreeuwen en verkondigen aan de wereld in de trend van beste fibromyalgiepatienten, ik heb het gevonden!

Werken zou me niet lukken met die rugperikelen, maar voor de rest ben ik volledig pijnvrij. Het is een openbaring en ik ben dan ook ontzettend gelukkig.

Alleen zijn menigen heel erg sceptisch en geloven niet dat het door het dieet komt. Maar kijk, ze doen maar. Ik voel me goed en ik blijf mijn levenswijze behouden. Maar ik heb me wel voorgenomen om regelmatig bloed te laten prikken, want ik wil geen tekorten oplopen van t een of t ander.

Echt , het is zo geweldig om gewoon naar de poort te kunnen lopen als de postbode aanbelt of zo. Als ik het vergelijk met vroeger dat ik mijn stok soms moest nemen om tot daar te strompelen.

Maar ik wil het ook niet constant opdringen aan de mensen. Als ze vragen wat ik doe om me zo goed te voelen, vertel ik het. Maar iedereen is vrij van zijn doen en laten.

Ik eet wel wat meer calorieën nu, bak al eens koekjes met honing of zo, maar het blijft wel altijd paleo. Mijn gewicht is op peil, ik weeg 72 kg en meet 1.73 dus voor mijn leeftijd zit dat wel snor. Ik hoef geen maatje 36 meer, dan zou ik overal veel te vel overkomen, en ik wil er niet als een flodder gaan uitzien.

Ik ben vandaag gestart bij de kinesist met reconditioneringsoefeningen. En ik moet die elke dag thuis herhalen. Ik ben vastbesloten dit te doen om mijn spieren opnieuw te versterken. Het is niet de bedoeling dat ik ga fitnessen en de marathon ga lopen, maar om mijn conditie wat te verbeteren en eerlijk, ik hoop er ook een beetje mijn slappe buik mee weg te werken.

Maar voor dat laatste zal er nog wel veel werk aan de winkel zijn!

Allee , dat was mijn nieuwsje van de dag!

Gent

Vandaag een dagje Gent gedaan. Altijd leuk en mijn dochter had samen met vrienden een buskersfestival opgericht. We gingen dan ook eens kijken om de organisatie te steunen.

We ontmoetten onverwacht vrienden die we al een hele tijd niet meer gezien hebben. Ik moet ze dringend uitnodigen, shame on me! Maar we hebben het altijd zo druk hé! 😉

En geheel onverwacht hebben we eindelijk “echte trouwringen ” gekocht. We droegen al jaren onze vriendschapsringen die we elkaar gegeven hebben op valentijn 2011. Omdat we dan nog totaal geen trouwplannen hadden . Tot we in juni een reis naar Mauritius wonnen en besloten om daar te trouwen.

Nooit gedacht dat we het volgende jaar met valentijn getrouwd zouden zijn. Dus wilden we toen geen trouwringen kopen, we zouden wel verder doen met de ringen die we droegen.

Maar ik begon in de loop der jaren wel naar een echte trouwring te verlangen. Vrouwen en juwelen zeker 😉

Mijn mannetje noemt me terecht een “ekster”. Maar het stoorde me dat die stalen ring er op elke foto zwart uitziet, ( ja k weet het, kieskeurig, weet je wel ) en ik had het al een paar keer aangehaald dat ik wel graag een echte trouwring zou dragen.

Op moederdag kreeg ik het allerliefste kaartje ooit. Mijn mannetje moest gaan scheidsrechteren in Oostende en ik ging mee om te shoppen. Op het kaartje stond dat ik een trouwring mocht uitkiezen.

Uiteindelijk heb ik deze dag mijn goesting niet gevonden en vond dat ik niet alleen met zo’n ring moest rondlopen , maar dat we beiden dezelfde moesten dragen!

En toevallig botsten we vandaag tegen onze trouwringen aan. Een mooie zaak die uitverkocht gaf een fikske korting. En we voelden dat dit het moment was. Uiteraard moest het ons ook aanstaan, want kopen omdat er korting op is, is ook stom als je de ringen dan niet graag ziet.

De ringen zijn vrij eenvoudig, in geel en wit goud di e van Wim breder en de mijne met drie kleine diamantjes. We zijn in blijde verwachting nu van onze ringen in de juiste maat  met onze namen erin gegraveerd. Ik wil wel een bijzonder moment uitkiezen om van ringen te wisselen. Want hoe dan ook hebben onze stalen ringen toch een heel grote emotionele waarde. We gaan die ergens goed bewaren.