Binnen vijf jaar!

Bij sommige jonge bloggers zag ik dat stokje passeren, waar verwacht je binnen vijf jaar te staan. En het is geweldig om al die dromen van jonge mensen te zien. Lekker kindjes krijgen, huisje, boompje , beestje verwerven, af en toe leuke reisjes enz. Heerlijke dingen om te lezen.

Er zelf over schrijven vind ik een stuk moeilijker. Als vijftiger, kom je opeens in een periode terecht waar je je familie dunner ziet worden. We zien onze nichten en kozijnen niet meer bij babyborrels of Communiefeesten, maar vaak op begrafenissen. Ik wil niet pessimistisch doen, maar het is pure realiteit. Binnen vijf jaar zouden mijn moeder 84, en mijn schoonouders 90 en 91 zijn. Het is nog maar zeer de vraag of ze er tegen dan nog zullen zijn. Dan zijn er nog de nonkels en de tantes. Die langs vaders kant, een taai ras, maar de oudste is nu toch ook al 87. Ik vrees dus een heuse uitdunning van de familie binnen vijf jaar.

Mmm, niet zo positief eigenlijk en vooral om te weten dat wij na hen staan aan te schuiven op de eerste rij. Wij worden dan de oudste generatie.

Ik ben niet echt bang voor de dood, maar wel om te vroeg te sterven. Maar wat is te vroeg? Ik vrees dat het altijd te vroeg is. Als je je kleinkinderen nog wilt leren kennen , wil je ze vast nog zien trouwen ook en wil je vast nog overgrootmoeder worden ook.

Dus ben ik eigenlijk blij dat ik niet in die glazen bol kan kijken. Ik neem de dag zoals hij komt, probeer van elke dag te genieten van wat er te genieten valt. En ik probeer niet te ver vooruit te kijken.

Wat ik zou wensen, wel eigenlijk is dat ook niet zo veel heel. Dat mijn leven een beetje blijft zoals het is. Dat mijne Wim eindelijk op pensioen kan gaan zodat we samen nog heel veel uitstappen kunnen maken.

Dat ik mijn zoon zo vaak mogelijk kan zien en dat er binnen vijf jaar toch een paar kleinkinderen ronddartelen in Nova Scotia en waarschijnlijk geen woord Vlaams zullen kunnen spreken met uitzondering van vloeken in het Vlaams en het hebben over schone tetten en daar hartelijk mee lachen.  Ik vrees dat mijn zoon ze niet in het Vlaams zal opvoeden, jammer maar het zij zo dan. Daarom heb je Granny’s die af en toe op bezoek komen en Vlaamse boeken mee brengen.

En ik hoop dat binnen vijf jaar, mijn dochter de ware liefde heeft gevonden, en zich ook heeft kunnen settelen. En misschien ook moeder is geworden, hoewel ze er nu nog niet aan toe is, maar het kan snel veranderen in een mensenleven.

Voor de rest hoop ik dat mijn lichamelijke toestand stabiel blijft, ik niet met al te grote problemen te maken krijg en dat geldt uiteraard voor de rest voor de mensen die ik liefheb, en voor jullie ook uiteraard.

Ik wil graag elk jaar een mooie reis maken, en wie weet, ooit Europa rondcrossen met een mobilhome , maar dat lijkt me terug een stuk onbereikbaarder.

Dus voor mij geld de regel, dag per dag leven, niet te ver vooruit kijken en vooral gelukkig blijven zoals ik nu ben, ik ben daar heel tevreden mee.

Advertenties

13 gedachtes over “Binnen vijf jaar!

  1. De belangrijkste dingen heb je benoemd.
    Ken je het gedicht van Freek de Jonge: Je mag opnieuw beginnen?
    Twee regels gaan:
    Het mooiste overkomt je,
    het minste is bedacht.
    Zo gaat het volgens mij…
    Ik wens je een “rijke” toekomst, te beginnen bij morgen!

  2. Mijn grootouders willen inderdaad graag nog achterkleinkinderen (er wordt dan vooral naar mij gekeken, het oudste kleinkind, en het enige kleinkind met een relatie). Mijn ouders (die ook van jouw leeftijd zijn) kijken ook heel erg hard uit naar hun pensioen 🙂 hoewel ze nu ook keihard genieten van hun tweede jeugd met veel uitstapjes en weekendjes weg enzo.
    Wel jammer dat je zoon zijn kinderen geen Nederlands wil leren. Een kind tweetalig opvoeden verrijkt zijn opvoeding keihard, welke taal het ook is je hebt dan altijd een streepje voor, het is zelfs heel goed voor de hersenontwikkeling. Maar ’t is hun keuze hé. Ik hoop voor jou ook keihard dat je ze vaak/vaker zal zien in de nabije toekomst.
    De mobilhomedroom klinkt heerlijk…….

  3. Toch hele mooie dingen die je wenst te hebben over 5 jaar.
    ja natuurlijk als je naar de toekomst kijkt, zijn er ook nare dingen.
    tjee, ik moet er niet aan denken, mijn ouders zijn over 5 jaar al boven de 70. Ik moet er niet aan denken dat ik mijn vader of moeder niet meer kan bellen als ik even iets te vertellen heb.
    Al zijn er ook leuke dingen die in de toekomst gaan gebeuren.
    Ik hoop over 5 jaar een goed lopende webwinkel te hebben, nog steeds in ons fijne huis te wonen, dat mijn vriend en ik nog steeds gelukkig zijn, mijn ouders nog gezond en het allerbelangrijkste: onze zoon, die vol zelfvertrouwen in het leven staat en geniet van iedere dag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s