Ik zeg “ja” op het leven

De afleveringen van “Ja Jan” hebben me geïnspireerd om zelf meer dingen te gaan doen die we nog nooit gedaan hebben En naar plaatsen te gaan waar we nog nooit zijn geweest. Onze uitstap naar Rotterdam van verleden week was daar een goed voorbeeld van. Ik heb nood aan wat spanning wat uitdagingen om het leven wat leuker te maken, anders concentreer je je te veel op de “pijn” en daar wordt je alleen maar weemoedig en depri van.

Dus, ik kies voluit voor het leven!

Gisterenavond hadden we totaal geen zin om ons in de zetel te fakken en tv te kijken en zijn we gaan rondrijden op zoek naar een leuke gelegenheid om iets te gaan drinken. Iemand had me ooit eens, een jaar geleden gezegd dat “The muddy”  een leuke aangelegenheid was. We beloten eens  daarheen te rijden . Van in de verte zagen we de discobol al flikkeren, paar, rose, groen, een wirwar van kleuren en we dachten, OMG een danscafe, dat is echt niet voor ons.Maar we besloten om het te doen als een uitdaging in het kader van ” dat hebben we nog nooit gedaan”.

De muziek stond hard en een paar mensen zaten aan de toog, de avond was nog jong. We gingen aan de toog zitten bij gebrek aan tafeltje in de “niet-rookruimte”. Aan de frigo’s ging een papier geplakt met het opschrift.

“Het is verplicht te roken in de rookruimte” We moesten lachen om die rare woordspeling die ons enigszins verplichte om te roken 😉 Maar uiteindelijk  bleek het louter om een papier om zich in te dekken tegen het illegaal roken in het café. Maar we maalden er niet om , ach een paar sigaretjes maar.

De waardin was blond, kort haar, rose kleedje aan, kortom ze paste perfect in het plaatje en dat terwijl wij daar zaten in eigenlijk alledaagse kledij, broek, bloesje en gilet en wim met een leuke sweater. Maar de baas  die tevens de disc jockey was, was wel heel rock and roll voor zijn leeftijd. Een zwart hemd van Jack Daniels een spijkerriem, tattoo op zijn arm en een oorring. En eigenlijk sierde het hem wel. Hij ging helemaal op in zijn muziek . En wij begonnen zoals iedereen gewoon mee te zingen met de harde muziek. Verder dan stoeldansen kwamen we niet . We zijn nu eenmaal geen dansers. Maar we hadden wel dolle pret omdat meneer Jack Daniels voor ons stopte me Andre Hazes en Paul Severs te draaien maar allemaal toffe platen uit onze tijd. Zijn ogen waren op ons gericht en hij glunderde toen hij zag dat Wim alle uitvoerders van die plaatjes kende. En hij bleef maar oldies draaien en wij maar vrolijk meekraaien. We vergaten iedereen om ons heen en hadden eigenlijk dolle pret.We genoten van de pretlichtjes in elkaars ogen. Een beetje tot ongenoegen van de waardin in het rose kleedje, want de vaste klanten waren dit soort muziek duidelijk niet gewoon.Die vertelde ons dat mr Jack Daniels nog steeds drummer is in een band en dat hij nog bijna wekelijks optrad.Maar toen het te mistig werd van de rook, mijn ogen begonnen tranen zijn we weg gegaan.

Maar we hebben toch lekker “ja” gezegd tegen een danscafé terwijl wij “alleen op een trouwfeest of zo eens een slowke zouden dansen”. En gelachen dat we hebben.  Zo zie je maar dat je eens uit je comfortzone moet stappen, en zo soms aangenaam verrast kan worden.

Wij zeggen dus een dikke ja op het leven en jullie?

Advertenties

22 gedachtes over “Ik zeg “ja” op het leven

  1. Dat programma ‘Ja Jan’ is zowat het meest debiele dat VRT de laatste jaren heeft geprogrammeerd. Het was zo’n doorgestoken kaart dat ik ervan moest kotsen.
    Het idee erachter was echter mooi – jammer dat het zo slecht is uitgewerkt.
    Je hebt gelijk te profiteren, nieuwe zaken te zoeken (en te vinden) en te profiteren, want de jaren vliegen voorbij…

  2. Ja uiteraard, doorgestoken kaart , daar is het tv voor hé! Maar het werkte wel inspirerend. Maar ik ga daarom nog niet naar Bolivie vertrekken om ayuasha te gaan drinken en dan te kotsen. 😉
    Prettige zondag PP

  3. goed gedaan!
    met twee sta je altijd sterker in het durven want nog veel meer uit je comfortzone zou zijn als je daar alleen zou geweest zijn zonder iemand te kennen 🙂

  4. Ja zeggen op veel dingen in het leven , kzou wel willen , mo kben bang dat onze geldbeugel dat niet zou aan kunnen ! Ja jan wordt goe gesponsord he door de vrt best dat tprogramma op zijn einde loopt , want begint er vingerdik op te liggen dat alles gepland is en soms vragen wij oes af ‘ wie betaalt er dat allemaal’ die reizen enzo , want ze geven nergens gratis reizen weg …

    1. Ja natuurlijk, we zijn alleen iets gaan drinken hé! 😉 En uiteraard is tv allemaal gesponsord en gemanipuleerd. En alles wordt betaald door de brt. Ik bedoel maar het moeten niet altijd grootse dingen zijn dat je doet. De kunst is van de kleine dingen ( zoals eens iets onverwachts gaan drinken in en plek die je niet kent )te genieten, het kan ook leuk en verrassend zijn.

  5. De ene dag gaat het makkelijk om JA te zeggen, de andere dag vergeet ik het wel eens, of ben ik gewoon minder enthousiast. Het is niet zo makkelijk te doorbreken met de dagelijkse sleur, he. Maar kom, babystapjes zijn ook stapjes, de bewustwording is ook belangrijk. 🙂

  6. Ik vind dit wel heel erg stoer hoor Bie! Klinkt als een leuke avond uit 😀 Tja waar zeg ik ja tegen? Voor mij is iets niet zo snel uit mijn comfortzone moet ik heel eerlijk toegeven; probeer graag van alles 🙂

  7. Wij zijn niet zo’n avontuurlijke spontane durvers; of moet ik zeggen het lief zal niet zomaar ergens binnen durven stappen waar hij het niet kent! Ik moet hem soms meesleuren 🙂 of hem overtuigen met recensies van vrienden of eventueel Tripadvisor e.d. Hij weet liever op voorhand wat we gaan doen 🙂 Maar het belangrijkste is dat je geniet van het leven! En gelukkig kan dat ook ‘gepland’…
    Ik vind dit zo’n heerlijk positief postje!

  8. Ik weet nu al hoe mijn zaterdag eruit zal zien .En dit is voor mij de top 100 .
    Eerst van al begint de zaterdag met een dienst in een kerkelijke gemeenschap in Brugge (geen sekte)wij zingen en praten daar voor de zieke en eenzame mensen en vooral over GOD .De bijbel word goed bestudeerd en uitgelegd aan de mensen die juist in de groep toekomen en ik kan u zeggen .Men komt helemaal tot rust .Zaterdag blijven we daar eten omdat we tijdens de middag zieke mensen gaan bezoeken .Dat is een deel van ons goede werken die we doen .En daarbij voel ik mij zeer gelukkig dat ik dat nog kan .Tijdens de avond gaan we met een 10 tal personen naar een koor gaan kijken in mijn geboortedorp en ik ben dan gelukkig dat ik alles nog eens zie van toen ik nog klein was tot mijn huwelijk .Ja wat gaat de tijd snel .En zondag zal dan dienen om uit te slapen ….. Tot hoe laat weet ik niet …..
    Tot maandag ,aan iedereen een leuk weekend en intens gevoel om dit weekend te beleven .Anne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s