Kijk een gekregen paard niet in de bek!

Voila si, het laatste familie-nieuwjaarsfeest zit erop. Mijn broers en ik regelen, elk om beurt het nieuwjaarsfeest, en regelt ook het cadeau!. Deze keer was mijn jongste broer aan de beurt. En hij wou het feest eens een andere schwung geven door eens cous cous te gaan eten in een Marokkaans restaurant.

We kwamen samen tegen 11.30 bij mijn moeder. En we hadden er ons eigenlijk op ingesteld dat we net zoals vorig jaar “niets” gingen krijgen. Ja mijn moeder was bang om niet toe te komen in haar leven met haar spaarcentjes. Nu hoor ik jullie denken, ja maar, dat kan toch. Ik kan jullie garanderen dat ze het nooit zou voelen als ze elk koppel 100 euro zou geven. Maar soit. Het gaat niet om geld krijgen, het gaat om tradities. Mijn vader was zo fier, met nieuwjaar dat hij met zijn enveloppes kon zwaaien. Dan ging hij zich op zijn ingebeelde troon gaan zetten en kregen de kleinkinderen , hun nieuwjaar na het opzeggen van hun nieuwjaarsbrief en het bijhorende epistel over centjes aan de mama’s geven voor de spaarboek. Neen er mocht daar niets leuks mee gekocht worden, t was voor de spaarboek.

Wij moesten net niet meer onze nieuwjaarsbrief voorlezen, wij kregen ons eigen epistel, wat ook jaar hetzelfde was. Maar op den duur vonden we het grappig en het was een jaarlijkse traditie.

Ons vader is bijna vier jaar geleden gestorven en het jammere is , dat met zijn overlijden ook de tradities overboord gegooid, wat wij heel erg jammer vinden.

Het bedrag dat mijn vader jaarlijks aan de kleinkinderen met zoveel plezier uitdeelde werd drastisch verminderd. En we missen daar ook een beetje de tradities en de jaarlijkse preek.

Ik geef mijn kinderen elk jaar iets meer, omdat het leven ook duurder wordt. Bij de V………s gaat het omgekeerd.

Wij gunnen ons moeder haar cruises en haar reizen, absoluut, ze moet van het leven genieten nu het nog kan.

Maar soit, ik had het over gisteren.

Toen we aankwamen lagen er vier pakjes op de tafel en ik wist het meteen! Dat zijn vier ivoren paardjes die eerst jaren in de winkel hadden gestaan, daarna op het appartement van mijn ouders. En ik dacht, OMG

Ik dacht niet Omg wat een klein geschenk, neen, want ik weet dat het ding wel waarde heeft! Maar ik wist ook dat die paarden niet meer allemaal oren hadden, gebroken door de jaren heen. En ik had wel in de grond kunnen zakken, van schaamte, want wie geeft nu dingen die eigenlijk stuk zijn! Maar aangezien je een gekregen paard niet in de bek mag kijken, in ons geval naar de oren mag kijken, zweeg ik.

De vier pakjes werden verloot, ik had geluk, ik had het kleinste paardje, met twee oren dan nog wel! Ik was opgelucht. Mijn oudste broer had ook een intact exemplaar. De twee andere broers hadden pech, het ene paardje had maar één oor, en het andere had er gewoon geen!

Mijn moeder gaf een kleine demonstratie hoe die met één oor zijn paardje op de kast moest stellen zodat men het niet zou merken.

En mijn andere broer kreeg de wijze raad om die zelf van oortjes te voorzien. Toen ik indertijd de winkel openhield, herstelde ik vaak houten paardjes, waar de oren ook ontbraken. Ik maakte uit leder nieuwe oortjes en dat viel niet op, omdat er ook leder verwerkt was om en rond die paardjes.

Maar een ivoren paard, met lederen oren, mmm, ik weet het zo nog niet. Gelukkig kon hij er nog mee lachen. We lachten allemaal wat, maar het was een beetje groen. Wim fezelde in mijn oor, dat hij volgend jaar ook eens zijn zolder gaat opkuisen om iedereen van zijn nieuwjaar te voorzien. Ik vrees dat hij wat te luid gefezeld heeft, want ik had de indruk dat mijn moeder het gehoord had. Ik gaf hem een lichte elleboogstoot en ik lapte er nog een shhhhht bij.

En we zijn allemaal benieuwd wat het volgend jaar zal worden! Ze heeft vast nog boeddha’s staan waar hier en daar ook iets aan ontbreekt, we kijken er al geweldig naar uit in elk geval! Zo heeft het nieuwjaarsfeest een nieuwe dimensie gekregen. Op naar 2016! Hinnik hinnik!

Advertenties

23 gedachtes over “Kijk een gekregen paard niet in de bek!

  1. Je slaat met de titel van deze blog de spijker op zijn kop.
    Stiekem moest ik er wel een klein beetje om lachen omdat je het zo beeldend hebt beschreven, maar zoals Falderie ook al zegt is het eigenlijk ook wel een beetje triest.
    Ik weet niet of ik je hier wel blij mee maak (maar hé, je mag een gegeven paard niet in de bek kijken), maar ik heb je genomineerd voor de Blog Top Drie Tag!

  2. Eigenlijk is het niet om te lachen maar ik kon me toch niet inhouden, hahahaha, je moeder is een speciaal geval 😀 Nu ja, ze zal het waarschijnlijk met hart en ziel gegeven hebben en ivoor is tegenwoordig een kostbaar iets 😀 Jong toch, zoals je het beschrijft, alsof ik erbij was 😀

  3. Leuk geschreven en om te lezen, maar eigenlijk voor jullie minder leuk, maar t’is zoals je zegt , het samen zijn is ook tof.
    Je blog’s maken me meestal wel aan het glimlachen!

  4. Mijn vader en schoonvader hebben dit jaar beiden een Kerstbadeend gekregen. Een grote met kerstmuts en al. Een stom cadeau, maar gelachen dat we hebben toen ze het openmaakten. En daar draait het toch om hé. Het samenzijn, het lachen en genieten van elkaars gezelschap. Neemt niet weg dat ik jou ook kan begrijpen hoor ;p

  5. Als het een troost kan zijn: dankzij uw moeder heb ik ook genoten van jullie feest, nog net niet met tranen in de ogen van het lachen. Een paard zonder oren, jongens toch 🙂

  6. Bij een antiquair moet je daar alvast niet mee afkomen, een paard zonder oren, haha. Ik kan er enigzins wel mee lachen, maar ik heb ook geen ambities om het te verkopen. Het mijne met oren vind ik eigenlijk best mooi. Gelukkig maar.

  7. omg, inderdaad… heb toch ook stiekem moeten lachen, hoor. Van je eigen familie moet je het hebben… of niet! En als je volgend jaar een gebarsten vaas geeft, krijg je die binnen 2 jaar misschien zelf terug! 😉

  8. Dat klinkt als iets dat de bomma (de grootmoeder van het lief) ook zou durven lappen… zo kreeg ik vroeger steevast handdoeken en andere huishoudelijke rommel die ik niet eens mooi vond.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s