Libelle zou ons een keertje in de bloemetjes zetten.

Toen ik een mailke kreeg van, “zet je vrouw eens in de bloemetjes” was Wim hier volop aan het klussen, wrijven, schilderen, behangen. En ik vond dat die wel eens in de bloemetjes gezet worden.

Ik schreef een kort mailke, over hoe ik het getroffen had met zo’n “nieuwe man” en dat ik hem wel eens in de bloemetjes wou zetten.Ik kreeg al snel antwoord, dat het nu echt wel de bedoeling was, dat de vrouw in de bloemetjes werd gezet. En dat ze vooral geïnteresseerd waren in het feit dat we een nieuw samengesteld gezin waren. Wij dachten dus dat het interview ging gaan over het feit dat de Wim blij is omdat ik de zorgtaak voor de ondertussen volwassenen kinderen heel de tijd op mij heeft genomen.

Wij kregen een make over en een fotoschoot en uiteraard het interview. Ik zag mezelf al zitten in de kapperstoel, nieuw kleurtje, nieuwe hippe haarsnit en eens in het nieuw gezet worden. En wie weet , een glaaske cava en een hapje.

Groot was onze ontgoocheling als we toekwamen aan een groot betonnen magazijn, dat ingedeeld was in koten, zo noemden ze dat zelf.

Kamers die waren ingedeeld, maar de plafonds waren niet dicht. Er stonden  een hele hoop ingepakte huishoudelijke dingen, zoals lampen van Ikea en zo, die waarschijnlijk nog gefotografeerd mochten worden.

We kregen een plastieken bekertje koffie, ( geen cava dus 😉 ) en mochten gaan kijken naar onze kleren. Het was de bedoeling om in bepaalde kleuren te fotograferen, en er gingen bovenstukken voor mij klaar in dat thema. Wat ik uiteindelijk mocht aanhouden voor de fotoshoot vond ik wel leuk. Er was een klein sprankeltie hoop dat we misschien iets van die kleren zouden krijgen, ( je weet wel, part of the “game “in de bloemetjes zetten. Maar niets was minder waar.

Wim die hoopte om zijn eigen eens in een heel andere stijl te zien , dan wat hij gewoon is, had de indruk dat hij in zijn eigen kleerkast was terecht gekomen. En als klap op de vuurpijl moest hij de trui aan doen die hij het lelijkst vond, en die bovendien dan ook nog een maat te klein was.

Daarna mocht ik plaatsnemen op een barkruk. Er werd eventjes wat rommel van de tafel gedaan zodat de schminkster, alias ook de kapster, haar werk kon doen.

Ik was verbaasd dat mijn haar niet eens gewassen werd. Een beetje nat spuiten en hupekee, een beetje herbrushen. Al goed dat ik mijn haar twee dagen ervoor toch nog snel zelf gekleurd had, want er was in geen enkele mail sprake van dat ook het haar gekleurd ging worden.

Eigenlijk ben ik voor de die fotoshoot een week ervoor naar de kapper geweest om te knippen , ben ik bij de schoonheidsspecialiste langsgeweest voor wenkbrauwen en bovenlip.

Ik heb mijn eigen eigenlijk “ge-make-overd.

Enfin, dat was de eerste ontgoocheling, daar zaten we dan midden de opslagruimte en een ruimte voor de fotoshoot.

Dat was voor mij best ok, moesen ze niet vooraf gezegd hebben, ” je wordt in de bloemetjes gezet”. Ik voelde me eerder in de zak gezet. Maar positief als ik ben, maakte ik er het beste van, zat honderduit te kletsen, en ik vond de fotoschoot op zich wel heel leuk. Fijn om eens met een professionele fotograaf te werken.

Toen ik eens uit mijn positie wou komen om de foto’s te bekijken, mocht ik niet eens, en moest braaf blijven zitten. Ik heb uiteindelijk alleen de foto gezien die ze als eindresultaat zullen gebruiken.

Toen werd Wim alleen meegetroond naar boven voor het interview.

Er werden hem heel ambetante vragen gesteld, waar hij liever niet op antwoordde. Vragen uit zijn vroeger huwelijk, wat het verschil was , vroeger en nu. En dat zorgde ervoor dat Wim dichtklapte. Hij wou het hier eigenlijk niet over hebben. Maar er werd hem verteld dat het thema was, uw huwelijk vroeger en nu.

Dat schoot duidelijk in het verkeerde keelgat , want Wim en ik hebben een goeie verstandhouding met de ex vrouw en ook met de kinderen en willen dat het liefste zo houden.

Het was dus op eieren lopen om zeker niemand te kwetsen met dat interview. En Wim voelde zich vooral gebruikt.

Toen hij beneden kwam , was hij gefrustreerd, kwaad en ontgoocheld. En daar moet ik dan verlof voor nemen zei hij. Ik voelde me schuldig omdat ik uiteindelijk degene was die hem had ingeschreven.

Wat een geweldige dag had moeten worden eindigde dus dik in mineur.

Gisteren kregen we de tekst  van de journaliste, en gelukkig konden we zelf nog wat sleutelen aan de tekst. T is nu nog maar te zien , welke van onze suggesties ze gaan gebruiken.

Zo stond op de eerste rij geschreven ” Toen de liefde tussen mijn vrouw en ik op was.” vonden wij dat niet de gepaste term, wij opteerden om te schrijven “Dat na 18 jaar huwelijk we doorhadden dat het potje en het dekseltje niet zo goed op elkaar pasten , werd er in vriendschap en goeie verstandheid  beslist om uiteen te gaan.

T is nu nog maar zeer de vraag, wat ze daar van gaan gebruiken. Het liefst had ik het helemaal zelf herschreven. En eerlijk, nog liever zien we het helemaal niet verschijnen!

Ik kreeg deze morgen een mail dat ze er zo goed mogelijk rekening zal mee houden, maar dat ze niets kan beloven. Ik stuurde een mailke terug en vroeg of we geen foto konden krijgen, ” want dat ik liever een foto zou hebben dan een bloemetje, en voegde er laconiek aan toe, “je weet wel, in de bloemetjes zetten “.

En dan werd het stil aan de overkant. En hier voelen we ons vooral bedrogen. Maar nu heb ik mijn les geleerd Interviews geven, neen u wordt bedankt!

Advertenties

17 gedachtes over “Libelle zou ons een keertje in de bloemetjes zetten.

  1. Aiaiai, dat is totaal anders verlopen dan verwacht 😦 Hopelijk komt het interview redelijk naar wens in het boekske. Je mag er niet aan denken dat dit de oorzaak zou zijn van troubles met de ex-vrouw. Kunnen jullie haar niet op voorhand verwittigen…voor het geval.

  2. Djiez, wat een deceptie zeg. Ik krijg de indruk dat jullie voor een ander thema dan ‘in de bloemetjes zetten’ uitgenodigd zijn. Dat hadden ze wel wat beter mogen communiceren…

    1. zNiet echt iets getekend, neen Ze kunnen de voorafgaande mails misschien gebruiken. Eerlijk, ik zit het serieus te overwegen. Anderzijds waren die mensen wel allemaal vriendelijk, en kunnen zij er vast zelf niet aandoen, als ze een opdracht krijgen. En ik ben soms te braaf voor deze wereld. 😉

  3. jullie zitten er duidelijk mee in de maag, ik zou toch maar overwegen om alles te annuleren. En het publiceren te verhinderen.
    Journalisten verdraaien vaak de woorden en bedoelingen van goedgelovige mensen. En dat vind ik misbruik. Laat je niet misbruiken

  4. Daar zou ik nooit aan meewerken ook al zou mijn vrouw ons ingeschreven hebben, Zoals reed geschreven hier : zorg dat de de definitieve versie kunt inkijken vooraleer publiceren. Je weet maar nooit wat ze ervan gemaakt hebben.

  5. Schandalig zeg! Ik zou ze gewoon zeggen dat ze het niet mogen gebruiken. Eigenlijk erg smerig hoe ze je gelokt hebben door dat “in de bloemetjes zetten”, terwijl daar helemaal geen sprake van was, in plaats daarvan een interview waar ze enkel horen wat ze willen horen, tja, die boekjes moeten gevuld raken!

  6. Was dat in Kontich dat magazijn? Daar ben ik in het verleden geweest voor mijn interview voor de flair. Over verkrachtingen. Dat verhaal hebben ze toen heel erg gedramatiseerd, ik vond het wel spijtig dat ze zo’n serieus onderwerp zo gingen dramatiseren… Ik heb toen wel een document moeten ondertekenen op toestemming te geven dat het artikel gepubliceerd zou mogen worden, hebben jullie dat niet moeten doen? Kunnen jullie niet zeggen dat het niet gepubliceerd mag worden?

  7. ik heb ook geen goede ervaring met de sanomagroep… ik trof gelukkig wel een goede journaliste die een mooie tekst maakte maar ik kreeg ook nooit de foto’s die gemaakt werden tijdens de shoot terwijl dit wel beloofd was… en daarvoor laat ge dan gans uwe living ne namiddag ombouwen tot fotostudio…

    1. Erg hé, we hadden heel veel goesting om het te laten annuleren, maar hebben het dan toch niet gedaan, omdat die journaliste uiteindelijk wel vriendelijk was. Het is nog niet verschenen, ze heeft ons een foto beloofd, maar dat gaan we idd nog moeten zien hé!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s