Maandelijks archief: september 2014

En we rennen en we springen en we zijn zo blij!

Ja we zijn zo blij! En waarom? K zal het eens aan jullie neus hangen si!

Omdat ik momenteel energie heb, voor het eerst sinds vier jaar , kan ik een dag doorkomen, zonder slapen, zonder me elk kwartier te moeten zetten. Joehoe, en ik weet dat ik heel gevaarlijk bezig ben. Want fibro is gekend voor zijn grote valkuilen,! Want als je toegeeft en alle losgekomen energie gaat opgebruiken, lig je later zowieso terug in de lappenmand.

Maar goed, ik benut mijn energie, om te

  • klussen, schilderen, en de gang een nieuwe look geven.
  • Om een feestje voor te bereiden ter ere van Amaury en Shannon. en ik hou van feestjes, maar die vragen ook zo veel voorbereiding.
  • Een dagindeling te maken voor ons tripje naar Ieper, en ja , met de Canadeesjes.
  • En er moet nog gekuist worden! Zelfs dat is me voor het eerst gelukt, maar op t gemakske hé.
  • Dinsdag gaan we naar London. Veel bagage neem ik niet mee. 2 nachtjes slapen, vers ondergoed, verse sokken , goeie wandelschoenen en een paar verse kleren. En een pak ponden, ( helaas ) want London is duur. Die planning neemt Shannon op zich, het is nu eenmaal hun reis en wij volgen haar wel, zelfs als dat inhoudt dat we voor de zoveelste keer de aflossing van de wacht gaan bekijken.
  • In het gezellig maken van een iniemienie verblijfhuisje, een oude caravan, zodat ze een beetje pricacy hebben.
  • Hun frigo volstouwen, met schuimwijnen, biertjes, belgische chocolade, zodat ze ook met hun tweetjes nog iets kunnen drinken als ze er zin in hebben, of vrienden uitnodigen.
  • Ondertussen moet er uiteraard ook gekookt, worden en boodschappen gedaan worden. Jongens ik kom tijd te kort. Maar ik wil het allemaal klaren vooraleer ik terug in winterslaap ga!
  • En ik hou me ook nog bezig met het bekijken van mogelijkheden om mijn lotgenotenbijeenkomst wat nieuw leven in te blazen, want momenteel is het doodgebloed, maar ik wil niet opgeven, nog niet.

En tegen dat al deze geplande evenementen voorbij zijn, zijn we volop herfst, gaan de dagen flink gaan korten , het uur gaan veranderen, en mogen we alweer uitkijken voor kerstgeschenken. Amai, wat vliegt de tijd toch! En ik ga de Energie-fee op mijn blote knieën bedanken als al het bovenstaande goed verloopt zonder dat ik keihard met mijn vol hoofd in de diepe kuil val. Maar we zullen het weer eens gehad hebben. Wish me luck!  Enne sorry mensen, ik heb momenteel geen tijd om overal te reageren op jullie best, maar ik doe mijn best om ze bij te lezen!

Advertenties

Help, mijn moeder heeft een lief!

Mijn moeder had het al een paar keer gehad over haar kaart-maat. Dat die een oud-vriend van mijn vader was. En ik was blij dat ze de laatste tijd terug begon “te leven”. Ze belde me minder om te klagen over haar verdriet en het alleen zijn. En eerlijk, ik was blij, dat ze na 3.5 jaar rouwen , terug een beetje van de wereld was.

Maar toen we vrijdag aan haar deur stonden viel het me op dat ze mooi gekleed was! Fleurig jurkje, rood bolerootje die er bijpaste , aangepaste juwelen. En het eerste wat ik zei was, “amai je ziet er goed uit.

Ik vertelde dat het lang geleden was, dat ik ze nog zo monter, fris en gelukkig vond.  We kwamen tickets overhandigen die Wim had gewonnen, voor een gala-optreden van Will Tura. Ze was in de wolken met dit onverwacht cadeau. En wij waren blij dat de tickets een goeie bestemming hadden gevonden. Maar het viel me op dat ze rond de pot draaide over wie ze ging meenemen. Maar anderzijds dacht ik, ach, ze doet ermee wat ze wil, ze zal ze wel een goeie bestemming geven.

Toen we vertrokken en mijn moeder uit het gezicht-en gehoorsveld was verdwenen, zei ik tegen Wim, ” mijn moeder gaat met een man, ik voel het. Wim bekeek me wat raar en ik zei, jaja, ze gaat die kaart-vriend meenemen, je zal het wel zien.

Deze morgen dacht ik eraan om eens te bellen , hoe ze het gesteld had, en ja, ik had gelijk. Ze bekende dat ze sinds een paar weken een vriend heeft.

Ik vertelde haar dat ik blij voor haar ben, dat ze niet meer voor alles alleen staat. Dat ze nu gezelschap heeft, dat ze uitstapjes kunnen maken. Jaja  78 jaar en verliefd, moet kunnen allemaal.

Maar ik ben er ook een beetje ondersteboven van. Ik denk al heel de dag aan mijn vader en probeer me voor te stellen wat hij ervan zou zeggen. Maar ik heb er een goed gevoel bij. Haar vriendin die hobbyfotografe is , plaatste een foto op facebook en ik moet zeggen, t is een knappe goedlachse man, en ik hoop dat dat mijn intuïtie klopt en ze niet opnieuw gekwetst wordt.

En ik hoop uit de grond van mijn hart dat mijn broers zich niet al te veel gaan moeien met haar leven. IK gun het haar wel, al weet ik dat het raar zal doen, die man op de plaats van mijn vader te zien zitten. Ik zal er dus maar zo snel mogelijk proberen aan te wennen. Ik wil snel met hem kennis maken, want ik wil wel eens weten hoe hij in elkaar zit . Wish me luck!

7 feitjes

 

 

 

Dank u lieve meneer Pannenkoek om me te nomineren, met het sunshine award! Ik ken het reglement, ik moet dan op mijn beurt, ook terug mensen gaan nomineren , maar ik ga dat niemand aandoen omdat ik al zo veel mensen heb genomineerd voor één of andere challenge, neen geen ice bucket, daar doe ik niet aan mee! Maar wie zich geroepen voelt, mag bloggen over zijn eigenste 7 feiten! . Ik ga nu heel hard moeten persen om zeven dingen te vertellen die ik nog niet verteld heb!  blogger award

  1. Ik heb drie broers, toen we klein waren hebben ze me ooit eens met twee vast gehouden en de pisketel over me heen gekapt, met de poging om het eigenlijk in mijn mond te genieten, wat dan nog deels is gelukt ook! Heel vies, onvergetelijk en vooral onvergeeflijk. Daar kan geen ice-bucket-challence tegenop!
  2. Ik wou eens stuntman spelen, je kent het wel, een stapel boeken, plank erover Op mijn minifiets springen, plankje oprijden, om dan keihard tegen de grond te kwakken , en mijn fiets  vloog ondertussen enkele meters verder in de sparren, en blij dat ik was dat het niet omgekeerd was, ( alhoewel ik mijn fiets geen ai heb horen roepen! )
  3. Ik zo vals zong, dat ik van de nonnen niet mocht meezingen in het koor, en ik een koe moest spelen in aangepast pak, ik mocht dan nog niet loeien ook niet!
  4. Ik in het tweede kleuterklasje eens zonder onderbroek naar school was vertrokken en mijn moeder binnenkwam met onderbroek en ik me doodschaamde omdat iedereen nu wist dat ik geen onderbroek droeg onder mijn rokje met bretellen, wat dan vreselijk in was. 
  5. Op schoolreis naar London, had ik het reuze -idee om met de metro naar Soho te gaan met een paar vriendinnen. Ik was zo fier, dat ik London zo goed kende, ik kwam er dan ook heel geregeld. Onze uitstap werd verstoord doordat we een lerareres tegen kwamen. Sindsdien was ik haar lievelingsleerling. Niemand heeft ooit geweten dat we in Soho zaten iplv te winkelen in Oxfordstreet!
  6. Ik altijd al een bord wou hebben om schooltje te spelen. En toen de schilder getoond had hoe goed krijt af kon gewassen worden van het behangpapier, was ik reuzeblij! De eerste dag dat het behang er ging, schreef ik er op los! Vreselijk standje gekregen dan, ik begreep niet waarom!
  7. Ik gedwongen werd om naar de muziekschool te gaan, om klarinet te leren spelen, terwijl ik dat helemaal niet wou! En ook verplichte dansles. Mijn gevoel voor ritme was heel ver te vinden, ik haatte de twee verpliche bezigheden, en dans heden ten dage nog altijd niet graag!

 Ziezo, zeven feitjes, wie nog meer pesterijtjes wil lezen van mijn broertjes, laat maar horen, dan blog ik er eens over! 

Eindelijk!

Eindelijk vind ik een moment van rust, die ik invul om terug een blogje te schrijven. De laatste weken waren hectisch Met wat is Chrissebie zoal bezig geweest, dat er geen tijd of geen fut meer over was om te bloggen?

  • Aan het voorbereiden van een weekendje met de kids, je kent dat wel, alles moet mee, strandlakens, huishoudgerief, omdat je niet om de haverklap naar de winkel moet. Banale dingen als koffiefilters, peper en zout, afwasmiddel, keukenhanddoeken. Voer voor ons Misty, medicatie , enfin, onze wagen zat volgepropt en dat terwijl kids hun eigen gerief meebrachten in hun eigen wagen.
  • Dan is er uiteraard het weekend zelf. Bij aankomst er voor zorgen dat alles uitgepakt was , de bedjes opmaken, ( gelukkig moesten we zelf geen lakens meebrengen! ) zorgen voor eten, de tafel denken, wat al een probleem was, omdat de tafel binnen veel te klein was om met zes aan te eten. Gelukkig viel het weer redelijk mee en kon het nog net om buiten te zitten. Ondanks het feit dat het park er niet echt picobello uitzag hadden we een leuke tijd samen. En vooral ons MIsty was in de wolken, met al het wandelen in het bos en de losloopbossen , Ze heeft wat kilometers gedaan. Het enige nadeel was, dat we haar niet alleen mochten achterlaten in het huisje . We hebben mijn verjaardag gevierd. Kids hadden een taart gehaald, flesje bubbels mee, fijne cadeautjes . En ze hadden zelfgemaakte slingers opgehangen. Ik had dit jaar geen zin in een gastronomisch diner. Ieder was vrij om te doen en te laten wat ze leuk vonden. En op de laatste morgen werd de vuile was verzameld. 
  • Eén maal terug thuis was er vooral veel was en plas en dinsdag heeft de machine constant gedraaid. En gelukkig strijkt mijn mannetje graag, en hebben we elkaar wat afgewisseld.
  • Op woensdag en donderdag ben ik met de dochter van Wim gaan figureren in Kooigem, op een half uur hier vandaan. Dochterlief werd jammer genoeg aangereden van een vrachtwagen, die niet gestopt heeft en het ongeluk nu ontkent! Wat een drama voor E, die nu in de onzekerheid zit , tot het op het op de rechtbank wordt uitgesproken. Haar auto is heel fel beschadigd en ze kan er momenteel niet reglementair mee rijden. Ik heb me daar heel druk over gemaakt, want ik kan geen onrecht verdragen en zou door de muren lopen daarvan. Die vrachtwagenchauffeurs kunnen het zo makkelijk ontkennen, vrachtwagens bestaan uit sterk materiaal, die hebben zelden schade , en zo is het uiteraard makkelijk om alles te ontkennen. IK word daar razend van! 
  • Het figureren op zich was in tegenstelling tot de vorige keer , redelijk saai! Heel veel wachten, gewoon de hoop vullen en geen taak krijgen omdat ik met een stok loop, grrrrr ik was kwaad toen ik om meer actie vroeg bij de verantwoordelijke voor de figuranten. Nu soit, het is een ervaring en je leert veel mensen kennen. Vooral veel mensen  die figureren als hobby en ook reclamespotjes doen. Gisteravond zag ik er eentje in een spotje van telenet.
  • Vrijdag dan snel het huishouden doen, nog wat boodschappen doen. Gelukkig moest ik s avonds niet warm koken , en maakte ik braadworsten voor de kids met broodjes, lekker en makkelijk.
  • Zaterdag was het gezinsdag bij de spoorwegen en we hadden met Carrie, Dave, en Tita , afgesproken om samen te gaan. Maar het was veel te druk. Gelukkig werd er toch vrolijk getetterd, gezellig met zijn allen samen gepicknickt /. Maar heel veel attracties konden we niet doen, omdat de wachtrijen immens lang waren. Maar het was een ontspannen dag, waar ik heel veel aan gehad heb, en vrolijk ontspannen ben thuis gekomen.
  • Straks wordt het overschotjes opwarmen en deze namiddag komt mijn dochter, met haar hond. Misty zal gelukkig zijn een speelkameraadje te hebben, terwijl wij gezellig gaan bijkletsen. 
  • En morgen is het weer klussen in onze gang die tot een werf is omgetoverd. Het wordt vast een zesmaandenplan, nu Wim terug gaat werken en hij alleen de zaterdag heeft om te klussen, tenzij hij af en toe een dag verlof neemt. Maar ik weet nu wat ik wil, het idee zit in mijn hoofd. Nu in stappen werken, en vooral rustig blijven, want ik zou willen dat het op een week al gedaan is, terwijl dat zeker niet lukt! Het zal dus de kunst zijn om niet aan tien werken tegelijk te beginnen! 
  • En hopelijk vind ik af en toe een gaatje om hier eens mijn epistel neer te zetten! 
  • Fijne groetjes!