Maandelijks archief: juli 2014

Kiekeboe!

Welkom voor mezelf zou ik zeggen! Eindelijk is mijn laptop in orde geraakt door het lief van dochter E. Met engelengeduld heeft hij dat dng hier laten updaten dat het geen naam is! En mijn windows 8 is omgetoverd naar windows 8.1 dat volgens de helft van de wereld veel gebruiksvriendelijker is. Momenteel waag ik het nog niet om in de zetel te zitten , laptop op de schoot met het risico dat onze Roste Furie , met een aanloopje bovenop mijn gloednieuwe speelgerief springt. Maar ik heb het haar al lang vergeven hoor, ik ben nogal vergevingsgezind van aard, al zeg ik ook dit weer zelf!

Waar is ons Chrissebie ondertussen mee bezig geweest terwijl ze verloren liep en ineens een zee van tijd had! 

  • Kasten uitgemest en massa’s videocasettes weggesmeten. De rest naar ons rek boven verhuisd.
  • Het behang van de muren getrokken , wat ging ik dit goed zeg! Op anderhalf uur was al het behang eraf! Leve vliesbehang, waar je de kleefpasta gewoon aan de muur mag wrijven. Het plakt dus niet alleen gemakkelijk , maar komt er even makkelijk terug af, als je het eraf wilt, want gelukkig is toch een kleine tien jaar blijven hangen; 
  • Ik heb zelf een speeltje gemaakt voor ons Misty, met een versleten pijamabroek. En ze is er helemaal wild van! 
  • We zijn zondagmiddag een geweldige aberdeen steak gaan eten in restaurant De vette os.. Een grillrestaurant in veurne , een waar walhalla voor de vleesliefhebber. Ze vekopen niet alleen het lekkere vlaamse blauwrund, maar ook 5-maanden gerijpt vlees, wayu-rund en nog zoveel meer. Ik heb er waarachter de steak van mijn leven gegeten, ik, die eigenlijk van nature niet eens een vleeseter ben. Maar je zou het na een bezoek aan de vette os waarachtig worden. En laat er dan nog net die dag boeteprocessie geweest zijn ook. Wat een toeval. Het was een leuke meenemer en het raakte me wel, al die mensen met die zware kruisen te zien lopen. Maar eerlijk, ik zou me anders nuttig maken als ik boete wil doen, in plaats van met een kruis te zeulen, maar ieder zijne meug hé! Als afsluiter dronken wij nog een ” boetelink” een heerlijk streekbiertje . Daarna keerden we terug naar het Molenland waar veel dorpen onder water stonden maar wij gelukkig daarvan gespaard gebleven waren.
  • De mooie zomeravonden brachten we meestal op het terras door, met een hapje en een drankje.
  • Vrijdag kwamen de mensen op bezoek, , de redders van Misty, laten we hen zo noemen. Het werd een supergezellige avond en het deed hen deugd te zien dat MIsty hier echt gelukkig is.
  • En voor de rest, de was en de plas, koken, opruimen, het noodzakelijke kwaad.

 

Niewe laptop

Met het lood in mijn schoenen begin ik opnieuw aan dat logje schrijven. Ik had al een heel stuk getypt en het is weggefloept, waardoor ik instant rood aanliep en me nog niet kon bedwingen om dat nieuwe ding met zijn windows 8, dat ongelooflijk suckt , door het raam te kieperen.

Ja verleden week is mijn laptop gecrashd, en kon ik op de pc van Wim wel terecht om te facebooken , maar meer lukte me niet.

Op goed geluk heb ik hier naar het paswoord gegokt, en oef , t was dan nog wel juist zeker! Want ik kan er geen nieuw aanvragen zolang mijn mailbox nog niet werkt. O wee, en het ziet er niet simpel uit naar het schijnt om een skynet mailbox op een windows 8 te zetten.

Het is dus zeker niet aan mijn besteed! Dus lieve mensen nog even geduld voor ik er weer helemaal ben en ik vrees dat ik niet meer bijgelezen zal geraken, jammer jammer.

Ik ga hier nu snel op het knoppeke publiceren drukken voor ik terug mijn tekst kwijtraak! Tot een beetje later!

Blogbijeenkomst

Gisteren was er een leuke blogbijeenkomst gepland! Neen, niet met heel wordpress hoor, dat zou ietsiepietsie te veel zijn! Maar met een paar toffe mensen, uit de vele toffe mensen die ik ken.
Tot nu toe, werden blogbijeenkomsten gehouden op terrasjes of zo, maar nu waren we uitgenodigd bij iemand thuis!
We besloten unaniem, om onze gastvrouw niet al het werk te geven, maar verdeelden de taken! Iedereen bracht iets mee, en dat was heel leuk!
De gastvrouw zorgde voor Prosecco alcoholvrije sangria en hapjes bij het aperitief. Een andere leuke jongedame uit het verre Nederland zorgde voor gevulde wraps, in 2 variaties. Onze enige mannelijke blogger maakte een geweldige quiche, die ik deze week zeker thuis zal bereiden als de kids er zijn.
Zelf zorgde ik voor een pastaslaatje; Ik had voor de gelegenheid griekse pasta gekookt, en dat is een leuk produkt om pastasalade te maken, omdat het klein is, de vorige keer gebruikte ik veel te grote pasta en dat liet zich minder makkelijk eten.
Er werden tomatenblokjes aan toegevoegd, stukjes advocado , gerookte zalm, koriander en een dressing met limoen. Koriander is een gewaagd kruid om te gebruiken , want je bent er voor of je vind dat het naar zeep smaakt. 😉
Maar degene die ook een zeepsmaakske ontwaarden hebben het toch gezellig opgegeten.
Onze modefashionate had zich ontplooid tot meesterbakker en zorgde voor het dessert; Het kon niet op een grote cake met vruchten en verse frangipannetaartjes.
De gastvrouw zorgde voor de koffie en toen kwam er een heerlijke fles limoncello op tafel, waar ik geweldig zot van ben! Onze mannelijke blogger had die meegebracht, waarvoor ook nog een dikke merci!
Er werd getetterd alsof we op de vismarkt in Oostende stonden, of erger nog. We hadden allemaal zoveel te vertellen, want zo vaak zien we elkaar niet. De trein vloog dus heel snel. Ik verschoot me een ongeluk toen het al over half zes was. Wim maakte er me attent op dat ons Misty allen zat en dan hebben we snel ons biezen en onze overschot meegepakt. Want dat was de regel , iedereen neemt zijn overschot terug mee naar huis .
Er werd nog snel afgesproken om samen naar Bellewaerde te gaan in september.
Toen we de oprit van de autostrade opreden deed ik Wim terugkeren om twee lifters mee te nemen, die we in alle haast voorbij gereden was. Ze hadden een bordje bij met Gent en Brugge en ik besefte dat ze een mooi eind vooruit zouden komen als ze met ons meereden. En je brave jongens hadden geluk, want net ingestapt begon het gewoon water te gieten. Het was behoorlijk gevaarlijk op de weg.
Ik polste naar hun plannen , vroeg of ze slaping zochten in Gent, of wat precies de bedoeling was. Want eerst wilden we ze droppen in Gent, maar ik vreesde dat ze daar moeilijk kampeerplaats voor hun tentje zouden vinden.
Maar ze wilden zo snel mogelijk naar Calais om naar de U.K te trekken. We hebben ze gedropt aan een pompstation in Drongen, op weg naar Brugge of Oostende, wij moesten er af bij AAlter en daar zouden ze moeilijk kunnen liften. Hier stonden ze in het droog en konden ze zelf eens rondvragen bij de mensen.
Het heeft geen haar gescheeld of we namen ze mee naar huis, omdat het water goot, lieten ze douchen en overnachten in onze caravan. Maar ik heb mijn impulsiviteit kunnen bedwingen . Maar ik was blij dat ik de jongens een stuk op weg had geholpen. Ik voeg er ook eerlijkheidshalve aan toe, dat ik nooit lifters zou meenemen moest ik alleen zijn, of er zit een kind achteraan in de wagen.
We hadden dus een superzondag! Zijn voldaan gaan slapen, maar de “supermaan” die we jammer genoeg niet konden zien, zorgde ervoor dat ik om 1 uur snachts nog steeds geen oog had dichtgedaan. Mijn zintuigen stonden weer op scherp, mijn benen rusteloos. Maar een pilletje later, ben ik dan uiteindelijk toch ingeslapen, ondanks de scherpe pijn in mijn benen. Het vochtige weer speelde me duidelijk parten. Maar ook dit kon mijn goed gevoel niet verpesten. Alweer eer dag om op mijn palmares te zetten!

Goed nieuws.

Eindelijk hebben mijn zoon en zijn vrouw hun verlof geregeld gekregen en zijn er vliegtuigtickets gekocht voor hun trip naar Belgie.
Omdat Shannon er graag nog een ander reisje aan koppelt gaan ze eerst een dag Ijsland doen tijdens een overstap. Daarna vliegen ze door naar Londen waar ze dan naar Wales vertrekken.
Daarna keren ze naar Londen terug en ik heb het geregeld dat wij daar dan al zullen zijn. Maar het heeft heel wat voeten in de aarde gehad om al die treintickets te regelen en een betaalbaar heel bescheiden hotelletje te vinden .
Want mijn moederhart en mijn impulsiviteitje moesten persé twee dagen langer van elkaar kunnen genieten .

Het was dus gisteren, chatten en overleggen hoe we het allemaal gingen regelen, maar ondanks dat we dachten dat het allemaal in kannen en kruiken was, hebben we dan toch
deze voormiddag onze uren van terugkomst moeten veranderen omdat wij met gratis tickets reizen.
En zo had ons Chrissebie de laatste drie dagen veel omhanden , het moest ook wel snel gaan want veel betaalbare hotelletjes waren al volgeboekt voor die periode.
We maken dus onverwacht eind september een uitstap naar Londen.

En toen we een leuke promo kregen voor een vakantiepark eind augustus, hebben we beslist om een weekend te boeken met de kinderen van Wim en hun lief. Voor de keren dat ze op de hond moeten passen terwijl wij op reis zijn en zo. En het is trouwens al 5 jaar geleden dat we nog eens samen ergens naartoe gingen . Ze gaan meestal zelf op reis met hun lief.
En ook Misty mag mee! Voor de poezen zoeken we een andere oplossing.
Het gaat trouwens nog altijd niet zo goed met ons Pebbles, ze komt maar niet aan. Ze geeft af en toe nog over en binnen twee weken moeten we terug. Als ze dan nog niet aangekomen is, wordt het opnieuw bloed prikken en kijken hoe haar waarden staan. En eerlijk, ik ben bang dat het nog helemaal niet goed is. Ze drinkt te veel naar mijn goesting en dat kan wijzen op nierfalen en dat is mijn grootste angst. Ondertussen doet het beestje dapper verder. En we proberen voor haar de juiste voeding te vinden. We hebben al diverse soorten korrels uitgetest en ze krijgt tussendoor, gekookte kipfilet en gekookte vis. Maar ik zal vechten voor onze kleine hartedief en alles doen wat in onze mogelijkheden ligt.
Voor de rest houden we morgen een blogmeeting met een paar bloggers. En daar kijk ik geweldig naar uit! Uiteraard volgt daar een blogje op!

Ondertussen.

Ondertussen zijn we al een week terug van reis. De jetlag is verdwenen, hoewel ik nog altijd moe ben. We zijn ondertussen ons Belgisch kikkerweertje al weer gewoon. Veel heb ik in de laatste week niet uitgespookt. Niets spectaculairs , tenzij je twee pijama’s in de solden kopen, iets superspannend vindt.

Ik ben wel aan het brainstormen geslagen wat onze hall betreft. Die is nog nooit echt geschilderd en behangen geweest, met uitzondering van een uitspatting van mij om rose papier te plakken, dat ondertussen al weer heel erg gedemodeerd is.

Onze hall is een kakofonie van diverse meubels, meegebracht uit mijn vorig leven. Eigenlijk vind ik een hall een verloren ruimte. Ik had die liever als woonruimte hebben ingepalmd, maar technisch gezien , iets van steunmuren enz, kan het niet.

Er hangen zelfgefabriceerde schilderijen, enfin, kliederwerken van mezelf. eentje van mijn dochter en een tekening die de kids eens aan Wim cadeau hebben gedaan. Het is dus een bont allegaartje met veel reissouvenirs en nog wat spullen uit mijn winkel vroeger.

Ik heb me al suf gepiekerd hoe ik daar nu één geheel van kan maken, zonder die meubelen te hoeven afschuren ( want daar heb ik een hekel aan en kan dat trouwens niet vanwege geen kracht). En ik dacht het ei van columbus gevonden te hebben toen ik las over kalkverf. Ja het internet vertelde me dat je dat gewoon over de verf kan aanbrengen.
Maar vooraleer impulsief een bestelling te plaatsen , vond ik dat ik toch maar eens inlichtingen moest gaan nemen naar een verfwinkel.

Daar mijn ingewikkelde plannen uitgelegd. En samen met de verkoper van colora beslist dat we beter een kleurconsulente laten komen die het boeltje maar eens bekijkt.
Het is deze keer wel de bedoeling om de hall tot boven te doen. Zoveel mogelijk zelf te doen enfin, daarmee bedoel ik dat Wim het grootste voor zijn rekening neemt. Veel muren moeten nog opgestopt worden. Er moeten nog moluren aan het plafond, en ik kan begot geen mooi nederlands woord voor moluren uit mijn grijze massa persen. Dus voor wie het niet begrijpt, even googelen.

Ik zal me wel met de meubels bezighouden, omdat ik dat in kleine stukjes kan doen, dat zijn geen grote oppervlaktes die je in één keer moet afwerken. Het is nog niet duidelijk of we het gaan laten schilderen, of zelf gaan doen. Eerst ons oor eens te luisteren leggen bij de kleurconsulente. Ben eens benieuwd of ze goede tips gaat geven! Allee dat zou uiteraard wel moeten hé, ze wordt ervoor betaald, maar we krijgen twee derde terugbetaald door Colora als we daar verf gaan kopen. Dus dat valt wel mee. Ik wil het deze keer ook wel goed doen . Er zijn geen kleine kinderen meer in huis die alles gaan volkliederen en kleinkinderen zijn er ook nog niet, dus……..

Mijn handen jeuken om eraan te beginnen, maar de consulente komt pas na 15 augustus. ik zal nog even mijn aanval van creativiteit inhouden!

Geschreven op reis, enkele persoonlijke indrukken;

Ondanks dat vandaag de hemel vol witte wolken ging was het warm , zelfs met het te verwaarlozen briesje.Voor het eerst kozen we een plekje uit onder een dikke palmboom in plaats van het hemelbed waar we tot nu toe vertoefden. De bladeren van de palm hangen boven ons als stevige waaiers, waar af en toe een zonnestraal door komt piepen.Het was heerlijk om boven en voor mij te piepen. Ook de aanwezigheid van Peter, de vliegenvanger, de spilfiguur uit het boek van Ravelli , met zijn verrassende karaktertrekken, doet me deugd, fijn dat hij erbij is;

Toen we op ons lievelingsplekje lagen in het infinity-zwembad zei ik tegen Wim die in dezelfde houding lag te dobberen. Ik zei dat deze reis, al mijn verwachtingen had ingelost.

Een leuk en rustig hotel, eigenlijk best wel luxueus. Een ontbijt waar we niet alles van proefden omdat wij van nature geen noedels en rijst-eters zijn, althans niet s morgens. Elke dag een eitje of twee , vers in de pan geslagen sloeg ik echter niet af; En ik genoot elke dag van het aanbod van het tropisch fruit dat er rijkelijk  uitgesteld lag.

De avondmarkt waar we vandaag naartoe gingen was plakkend heet, maar ik genoot met volle teugen met de kraampjes die er voor ons uitzagen als een rariteitenkabinet; Geroosterde sprinkhanen, gefrituurde kippepootjes en voeten, want ik heb het niet over de malse boutjes, die wij hier gewoon zijn.

We dronken vers geperst sap van rietstengels, met ijs, en het smaakte heel verfrissend. 

We bezochten de toeristische trekpleisters van het eiland, die ik voor ogen had; De prachtige chinese tempel en idem dito Chalong tempel. We vaarden door de prachtige Pang gnang eilanden, waar ik waarlijks tranen in mijn ogen van kreeg; Zo mooi en vredig was het daar. Mijn hart zoog zich vol met geluk als een spons met water. Die ervaring draag ik voor altijd mee.

We gingen zelf naar Banglaroad, de beruchtste straat van Phuket, die wemelt van bars, striptease shows en lady boys; Maar op de rest van het eiland, kwamen we nergens in aanraking met prostitutie en sextoerisme. Er werden kaartjes uitgedeeld van bars, en shows, maar niemand was opdringerig en ook de meisjes waren vriendelijk; Ik wenste hen vriendelijk een goeie avond, wetende dat de meeste meisjes, dit doen uit pure noodzaak om te overleven. 

We dronken singhabeer , gingen eten in kleine restaurantjes, bij de plaatselijke restaurantjes.Ik at tum yung goon soep, al schrijven ze het overal verschillend.Ik at kip met citroen, die heerlijk smaakte. We genoten ervan om tijdens happy hour, cocktails te drinken, omdat ze in het 5 sterren hotel toch stevige prijzen hanteerden, naar Thaise normen dan toch.We hoorden wel honderden keer Sawadee kha , wat goeiendag betekend en zegden het honderden keren terug. We vouwden onze handen samen en maakten een kleine buiging met hoofd zoals zei dat doen. Want vriendelijk zijn wel.

Ik week niet van mijn plan af om de eerste dag al op zoek te gaan naar de kleermaker, waar ik een klassiek broekpak wou laten maken. Ik bestelde er ineens maar twee blouses bij voor . Tony was een heel sympathieke indier, die voor iemand met een moeilijke maat als de mijne een mooi pak op maat voor mij heeft gemaakt voor  110 euro, twee bloezen waarvan 1 in Thaise zijde inbegrepen.Ook deze missie is geslaagd.. En daarnet toen voor het eerst bakken water vanwege het regenseizoen over ons heen kwamen zijn gewoon in het zwembad gebleven en voelden we ons als twee kinderen, dansend in de regen. Het voelde als een warme douche op ons warme bolletje. Mijn hart sloeg echter over, toen een ferme windstoot een kleine katamaran omhoog tilde en het kleine bootje de lucht in vloog en een paar meter verder, kapseizde in de Andaman zee;Mijn bezorgdheid sloeg toe en ik was heel blij na een tijdje een klein koppeke te ontwaren naast het gekapseizde bootje. Ik kon opgelucht ademen en me klaarmaken voor een geweldige show waar we later op de avond naartoe gingen. 

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

 

 

AfbeeldingAfbeelding

AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding

 

Terug van weggeweest;

Hela, we zijn terug. Ik raakte daar niet op mijn blog, maar heb waarachtig wat met de hand geschreven, maar ben nu even te moe om te bloggen. We hebben heel erg genoten,en ik trakteer jullie alvast op een paar leuke foto’s.Afbeelding Zicht van uit onze luie zetel

AfbeeldingOnze luie zetel zelve!AfbeeldingPalmen met prachtige vruchten.

Afbeeldingiemand zin in een krokant gefrituurd kippeteentje?

Afbeelding De beste Pad thai in de maak voor ons, voor 2 euro per persoon hadden we de lekkerste maaltijd van de week!

Afbeelding

Ook dit is Thailand! Veel mensen wonen nog in golfplaten huisjes.

Afbeelding

Zalig die pang gnang eilanden, ik hoop dat ik het juist schreef, ik moest er haast van wenen zo mooie en vredig het daar was!

Afbeelding Ze hadden mij er niet bijverteld dat ik hier naar boven moest klauteren over de rotsen, Maar t was de moeite, met een rolstoel zou het toch niet lukken zenne!

Afbeelding schattige bootjes, niet?

Afbeelding

Morgen meer, mijn oogjes vallen dicht……..