Uit mijn lood!

IK ben helemaal uit mijn lood geslagen! Deze morgen was het nog dolle pret, maar het telefoontje van mijn dochter deed mijn mood volledig omslaan. Ze had een punt achter haar relatie gezet. Ze waren een kleine drie jaar samen, en woonden een jaar samen. En dan ineens barst de bom. Ze is niet gelukkig meer met de manier waarop ze samen leven. En dan moet je uiteraard keuzes maken. En uiteraard wil ik dat dochterlief gelukkig en tevreden is. Maar ondertussen had ik ook wel mijn Ierse schoonzoon in mijn hart gesloten en dat doet dan uiteraard ook wat pijn om die opnieuw los te laten. 

Als ouder verlang je uiteraard dat je kinderen gelukkig zijn , en dat ze gesetteld zijn, zodat je terug voor jezelf kan gaan leven en dingen gaan doen die je vroeger niet kon doen. En hoe we het ook draaien of keren, het mogen dan ons eigen kinderen zijn, op een moment verlang je terug naar een leven met zijn tweetjes; En zo moet het ook zijn, dat is de meest normale zaak van de wereld; 

Ik hoop dus dat mijn dochter snel terug op haar pootjes staat en verder kan met haar leven, en nog beter, dat ze weet hoe ze de rest van haar leven zal invullen, al weten wij dat van onszelf zelf niet met zekerheid. Alles een beetje laten zakken, een beetje slikken, hoewel ik liever eens goed zou willen wenen. En er zijn voor de kinderen, meer kan een moeder niet doen denk ik. >3

 

Advertenties

17 gedachtes over “Uit mijn lood!

  1. Een breuk is nooit leuk, maar je wil inderdaad je dochter gelukkig zien. Dat komt wel op zijn pootjes terecht. Een beetje tijd en een beetje veel mama love 😉

  2. tja, als ouder heb je daar eigenlijk weinig tegenin te brengen. Wij hadden eerder ook al een breuk tussen zoonlief en zijn vriendin verwerkt. Een vriendin die wij écht heel graag zagen en al in ons hart hadden gesloten.
    Maar het mocht niet zijn, en intussen is onze zoon al gehuwd met een ander en hebben ze samen een zoontje. Gewoon alles laten zijn gang gaan is het beste denk ik, Christa

  3. Kinderen blijf je hebben voor het leven en met ouder worden en de beslissingen die ze nemen kan je als ouder ze enkel maar steunen, hopen dat ze het juiste doen. Ze neemt misschien wel een drastische maar juiste beslissing. Alles komt wel goed maar ik begrijp de onmacht en onzekerheid die je voelt.

  4. Christa,
    Dit is zeker geen leuk nieuws, en zeker dat je haar vriend tof vond.
    Jammer he. Maar het is haar keuze.
    Het is de angst van elke ouder, vrees ik, ook die van mij…
    Maar jouw kennende zal je haar wel heel veel steunen.
    Het allerbeste gewenst voor je dochter, en ook voor jouw.
    Dikke steunknuffels.

  5. Je kan er enkel voor haar zijn, en ja ik snap heel goed dat het voor de ouders ook heftig is…. Hoop dat alles snel weer in rustiger vaarwater komt.

  6. Als je kind ongelukkig is ben je als ouder al even ongelukkig. Omgekeerd ook, zijn zij gelukkig dan wij ook. Je dochter zal wel weer op haar pootjes terechtkomen maar ondertussen heb jij daar waarschijnlijk geen boodschap aan. Kan me voorstellen dat haar verdriet, ondanks haar keuze, je veel pijn doet. Iedereen wil zijn kinderen gelukkig (en op een bepaald moment) gesetteld zien. Als dat verkeerd loopt zinkt de grond onder je voeten weg en wordt je bang voor haar toekomst. Maar het komt weer in orde en ooit botst ze op haar ideale man. Als je zin hebt om te wenen, ween. Maak jezelf niet ziek door alles op te kroppen, een huilbui kan wonderen doen en brengt ook verlichting.

  7. mijn dochter heeft haar relatie vorige maand ook beëindigd, na bijna twee jaar en dan nog daags voor haar verjaardag. Het is zoals je zegt, Christa, je kind gaat voor, maar ik had die jongen toch ook al wel in mijn hart gesloten, ik mis hem. Gelukkig zien we hem af en toe nog eens en zijn ze niet ruziënd uit elkaar gegaan. Hij zou de relatie willen verder zetten en ik denk dat het hem misschien wel lukt ook. Ik hoop het.in elk geval want ik heb niet de indruk dat mijn dochter nu zoveel gelukkiger is….

  8. Moedige beslissing!

    En wees er alsjeblieft voor je dochter! Mijn moeder kon er helaas niet voor mij zijn toen ik de beslissing maakte. Dat vind ik nog steeds heel erg jammer. Maar ook zonder de steun van mijn moeder heb ik gelukkig mijn geluk opnieuw gevonden.

  9. Da’s geen goe nieuws… maar ze is nog jong ze komt wel op haar pootjes terecht… en ik hoop voor jou met een Vlaamse jongen dat ze dicht bij jou kan komen & blijven wonen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s