Geen eigen huis!

Toen Wim en ik na een latrelatie van 5 jaar besloten en samen te wonen ben ik gewoon ingetrokken in zijn huis. Ik heb de huur van de winkel en het appartement opgezegd , de meeste meubels weggedaan en ben hier komen wonen. 

Het is een leuk huis, niet al te groot, wel alleenstaand wat ik een pluspunt vind en een redelijke tuin, groot genoeg om er te kunnen ontspannen, Misty laten rondcrossen en om te onderhouden. Laat ons eerlijk zijn, een tuin onderhouden kost veel inspanning! En ik kan Wim daar onmogelijk mee helpen! Ik moet al een goeie dag hebben om in staat te zijn, het terras en de oprit te vegen. Maar soit, daar gaat het allemaal niet over. 

Tot op heden was ik altijd tevreden met dit huis, er zijn al diverse dingen vernieuwd sinds ik hier woon, want het was precies of alle electrische apparaten ineens niet meer blij waren met mijn aanwezigheid. We kochten al een nieuwe tv, wasmachine, droogkast, kookplaat, microgolf en vaatwas. 

Ook een nieuw bed vond ik noodzakelijk , want goed slapen is één van de belangrijkste dingen vind ik! We hebben vier jaar geleden de living geschilderd, Wim zijn meubelen verbleekt, dat was mijn idee om het toch een beetje een lichtere look te geven, aangezien het huis vrij donker is.

Maar op alles komt sleet en ik wil graag mettertijd een nieuwe badkamer, een nieuwe keuken, de hall opdoen en onze slaapkamer laten schilderen. Vooral over dat laatste komen we zowieso al niet overeen. het zijn schuine wanden allemaal in grenen planchetten en eerlijk, ik ben dat Ardennengevoel spuugzat! Mijn vingers jeuken om alles te veranderen . Weliswaar niet alles in een keer; Maar dan begint het te wringen, het is mijn huis niet! Wim heeft veel zelf gedaan aan het huis en wil zijn werk niet afgebroken worden. Voor hem is alles best ok, zoals het nu is, en bovendien hebben we er momenteel toch niet het budget voor. En zo lang het niet kan zeur ik er niet over, een mens moet niet boven zijn mogelijkheden gaan leven nietwaar.

Maar ik vrees voor de toekomst dat er wrijving zal ontstaan, tussen wat ik wil , wat hij wil, of als hij helemaal niets wil en de boel de boel wil laten. 

En op zo’n momenten vind ik het jammer dat we niet samen een huis hebben. Dat we niet kunnen overleggen samen wat we leuk vinden, . Ook het samen dromen mis ik eigenlijk wel. Wim leeft van dag tot dag, zonder plannen, terwijl ik dromen en verlangen naar heel erg belangrijk vind. zelfs al weet dat ik het me nog niet kan veroorloven en er nog gespaard zal moeten worden. 

En dan doet mijn hartje pijn maar moet ik mezelf troosten met het idee, een mens kan ook niet alles hebben hé! 

Advertenties

17 gedachtes over “Geen eigen huis!

  1. Christa,
    Ik kan je heel goed begrijpen.
    Na ook z’on 5 jaar pendelen, is mijn huidige man bij mij komen wonen.
    Maar ook hij wilde heel veel veranderen…
    Het is een fermette, en was nogal rustiek lang binnen, ( lees donkere eiken keuken, donkere meubelen enz…

    En hij is meer voor moderne lichtere interieur.
    Ook dat ging niet zo makkelijk…
    Maar ondertussen woont hij hier 8 jaar, en is er heeeeeeel erg veel verandert.

    Een beetje met ne keer, eerst de badkamer vernieuwd.
    Later een veranda aangebouwd.
    Enkele jaren later een nieuwe keuken, bleek kleurtje.
    En nu de living onder handen genomen…. Ook alles zoveel mogelijk in een licht kleurtje…

    Ik hoop voor jouw dat je in de toekomst ook een beetje je eigen wil kan leggen in het huis waar je nu woont en elke dag vertoeft.
    De hoop en moed niet opgeven he!!!

  2. Precies iets typisch mannen en vrouwen, dat vrouwen graag plannen maken en dromen, en dat mannen juist heel nuchter blijven en van dag tot dag leven. Is hier ook het geval. Af en toe stoort dat mij wel eens, maar er zijn ergere dingen 🙂

  3. Zoals Marleen zegt; een beetje met ne keer. Dat is niet te overrompelend voor hem en zo heeft hij niet door dat het over een paar jaar helemaal uw goesting geworden is 😉 Maar het is inderdaad een delicate kwestie he, iemand anders zijn werk letterlijk en figuurlijk afbreken…

  4. Nina, ik zou niet zeggen afbreken…
    Zo voelde ik het niet aan, maar ik begreep wel dat hij hem hier ook goed en thuis moest kunnen voelen.
    Ik daarentegen was eigenlijk tevreden met wat het was, en ontzag enorm al dat gedoe, stof en vuiligheid…
    Maar zie, na 8 jaar zijn we er !

    Christa, de moed niet opgeven he!!! Blijven dromen!!!

  5. Moeilijke situatie als het feitelijk niet je eigen huis is. Maar ik zou voor de geleidelijke weg gaan, al is het maar budgettair. Soms wordt je trouwens gedwongen iets te veranderen zoals bij ons de inloopdouche na een lek. En een beetje water bij de wijn doen denk ik, qua interieur en kleurkeuze.

  6. veel succes in het omkneden van je man. Je kunt ook proberen compromissen te maken: een nieuwe badkamer maar dan laten we dat of dat zoals het was…

    1. Ja uiteraard, en ik ben me ook heel erg bewust, hoe duur alles is. En ik wil ook dat het zijn goesting is, ik wil daar kunnen over discutteren, tot we tot een compromis komen!

  7. Blijft inderdaad altijd een moeilijke, misschien met wat kleine aanpassingen? Op zolder hebben wij ook van die houten latjes als plafond, het sauna gevoel komt zo naar je toe :-). Wij hebben ze in een lichte kleur geschilderd en het verschil is enorm! Veel succes x

  8. Waar ik me meer zorgen over maak is wat er gebeurt als er met Wim iets gebeurt. Of hebben jullie dat goed geregeld? (Niet dat het mijn zaken zijn he 🙂 )

  9. af en toe een visje uitwerpen als je iets moois ziet kan misschien wel helpen om zijn keuzes aan die van jou aan te passen, Christa
    Maar het interieur veranderen vraagt meestal ook veel geld hé…
    Er zijn vast wel hogere prioriteiten

  10. Als je er met Wim over praat gewoon openlijk zoals je het hier opschrijft, wat is zijn reactie daarop dan? Ik snap dat dit lastig is maar vergis je niet, als je een huis samen hebt is die discussie er ook nog altijd hoor 😉

  11. Dit vind ik lastig, zeker omdat ik al 1 echtscheiding meegemaakt heb. Ik zou me eerlijk gezegd niet goed voelen, want ook al voelt je relatie goed aan, alles is mogelijk. Zeg nooit nooit. Dit klinkt allemaal erg negatief maar uit dingen die je meegemaakt hebt, ga je leren. Ik zou het niet kunnen. Maar goed, ieder mens is anders, gelukkig maar. Beetje bij beetje eraan beginnen, dan zal het wel in orde komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s