Noodkreet

Gisteren om kwart voor één, rinkelde de telefoon. Ik nam op en antwoordde, hallo met ……………………. Niemand beantwoordde dit, maar ik hoorde een krijsende hysterische vrouw op de achtergrond. Ik hoorde het verschuiven van meubelen, ( ik vermoed stoelen) , gestommel allerlei.ik bleef maar vragen, hallo, is daar iemand!, Maar toen ik wou inhaken hoorde ik ineens een kinderstemmetje,( ik vermoed een meisje van 5) Het kindje sprak maar één kort zinnetje, klaar en duidelijk, “mama is stout”. Ik vroor even vast in mijn zetel en wist niet goed direct hoe ik moest reageren. Ik vroeg aan het kindje, wat kan ik voor je doen, wil je dat ik iets doe? En dan zei het meisje “dada” en haakte in.

Ik was perplex, en zag allerhande scenario’s in mijn gedachten. Mijn stiefdochter die psychologie studeert zei dat het wel ernstig moest zijn, omdat het voor een kind van 5 heel moeilijk en vee moed moet vragen om haar mama “stou” te noemen want de mama is onvoorwaardelijk de liefste van de wereld.

Omdat ik me verantwoordelijk voelde om iets te doen met die noodkreet, belde ik 1207. Die konden me niet helpen en probeerden me te sussen, met te vertellen dat het maar een grapje zal geweest zijn! Halloooo, ik hoorde wel een vrouw tieren en tuiten op de achtergrond! Al moet ik zeggen dat het kind niet angstig maar heel kordaat klonk alsof ze dat regelmatig doet, bellen dat haar mama stout is. Ze heeft ofwel een willekeurig nummer ingetikt, ofwel een nummertje mis ingetikt. 

Elisabeth en ik besloten dan naar een ander nummer van Belgacom te bellen, en daar werd ik telkens doorverwezen, “kies voor nummer 1, bla bla, ik duwde steevast op nummer 1, omdat er geen keuze inzat, van ” ben je ongerust over een oproep”. 

En na vijf keer een 1 in te tikken kreeg ik een vriendelijke man aan de telefoon, die naar mijn verhaal luisterde en me vertelde dat alleen de politie het recht heeft het nummer op te vragen.

Ik bedankte hem en belde de 101, waar ik mijn verhaal nog eens uit de doeken deed. Tien minuten later werd er aangebeld en stond de politie aan de deur. Het was ondertussen 20 na 1 en ik vroeg me af, hoe het er ondertussen aan toe ging in het huis van de schreeuwster. Ik haastte me om alles zo snel mogelijk te vertellen, zodat ze konden ingrijpen. Ze vertelden me dat ze toestemming moesten vragen aan de magistraat om het nummer op te vragen. 

Toen was het voor mij tijd om naar het bloemschikken te vertrekken waar ik was voor ingeschreven. Ze gingen me op de hoogte houden. Ik rekende daar eerlijk gezegd niet op, maar soit; 

Toen ik met mijn paasstuk arriveerde, rinkelde de telefoon opnieuw. Het was de politie die me meldde van wiens huis de oproep kwam, en vroeg of ik zeker was dat ik die persoon niet kende; En hoe ver ik in de krochten van mijn hersenpan zocht, ik had nog nooit van dat vrouwmens gehoord. Ze beloofden me verder op de hoogte te houden en legden af. 

Ik was blij dat ze in elk geval toelating hadden van de magistraat om de zaak ter harte te nemen. Geen idee hoe ze het verder gingen aanpakken! Maar toch voelde ik me opgelucht dat ik mijn plicht had gedaan. ik had de politie verteld, dat ik morgen niet in de krant wou lezen dat er een kind van 5 vermoord was, of een vrouw een familiedrama had veroorzaakt. 

Elisabeth en ik zochten de vrouw op via facebook, en we vermoedden dat de politie dat ook wel zou doen. En ik moet eerlijk zeggen, dat het er “raar e type vrouw uitzag. Toen ik dat aan mijn dochter vertelde , zei ze dat ik vooringenomen was. En misschien had ze gelijk; De naam ga ik hier niet vrijgeven uiteraard; Want ik laat het nu in handen van de politie en in de grond van mijn hart hoop ik dat er gewoon niets gebeurt is . 

Advertenties

15 gedachtes over “Noodkreet

  1. ik krijg er helemaal koud van…
    heb je ook aan de politie gemeld dat men zich er op 1207 wilde vanaf maken met “het zal wel een grapje geweest zijn”? die reactie vind ik er toch wel ferm over…
    ok, dat gebeurt van de “grapjes”, en zeker in de vakantie, maar als het dan toch serieus blijkt…
    ben benieuwd naar de afloop.
    goed gedaan van je!

  2. OMG, wat een raar verhaal… Je hebt gedaan wat je moest doen, top.
    Dat paasstukje wil ik toch een foto van 🙂

    Fijn week-end

  3. Ik vind het knap dat je je niet hebt laten afschepen aanvankelijk, en doorgezet hebt om dit bij de politie te melden. Met alle verhalen die je nu vaak leest in de krant, ben je met recht en rede ongerust. Je weet maar nooit. Goed gedaan !!

  4. Jawadde! Zoiets zou me de stuipen op het lijf jagen…en hopelijk (al hoop ik nog meer dat zoiets mij nooit overkomt) zou ik dan even kordaat als jij reageren. Heel goed gedaan Christa, dikke pluim!

  5. een vreemd verhaal, Christa. Kan me best inbeelden dat je er bezorgd over was. Wat moet je in zo’n geval doen hé…
    Hopelijk was het maar een vals alarm!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s