La Neuville au pont

Afbeelding

Na eerst in Laneuville au pont te zitten in haute Marne, kwamen we dan toch na nog eens 100km rijden, aan in La neuville au pont. Een spatie verschil heeft ons de das omgedaan en er voor gezorgd dat we “te laat aankwamen op de begrafenis. La neuville au pont, het dorpie uit mijn jeugd, ja het staat er nog steeds, en beter nog, na 35 jaar ziet het er nog net eender uit, Zie het beenhouwerijtje op de foto, nog net hetzelfde als 35 jaar geleden en dan was het al een heel oud beenhouwerijtje, waar ze misschien 6 soorten vlees verkochten, biefstukken, coteletten, worst en gehakt. O ja en salamis! 

Toen we er aankwamen, stond het vredige dorpje vol auto’s  en stond een meute volk rond de kerk, de dienst mee te volgen in het veel te kleine kerkje. Voor de rest was er in het dorpje niemand te bespeuren. Iedereen stond in zijn beste costuum ingetogen de afscheidsdienst mee te volgen. We raakten er niet meer binnen, ondanks onze gereserveerde plaatsen.

Afbeelding

Een heel oud kerkje waar ze al jaren aan het renoveren zijn, zat volgestampt met verdrietige mensen. Toen we konden aanschuiven om de kist te groeten en de offerande terzelvertijd, , lag de kerk bezaaid met bloemstukken, , wel honderd en dan heb ik er misschien nog eerder te weinig geteld dan te veel! Op zijn frans uiteraard, immens grote dingen, waarvan ik niet weet, hoe ze die allemaal op het kerkhof zullen kwijtraken. Wat een ellende , wat een verdriet, wat een tranen; Een man fluisterde ons in het oor, dat hij nog nooit zoveel tranen had gezien bij een begrafenis, ik knikte alleen maar. 

Ik zelf zat met een rare mengeling van gevoelens; Enerzijds het grote verdriet toen ik Eddy met zijn huilende kinderen zag, en anderzijds het geluk , hier weer te zijn, veel oude mensen te herkennen die ik nog ken uit mijn jeugd. . 

na de dienst reed mijn broer nog eens rond in het dorp, en daar merkten we dat er links en rechts toch wat huizen waren bijgebouwd.

Afbeelding

Alle huizen in stenen met een crepi bovenlaag. De nieuwe huizen staan aan de rand van het dorp, de kern is nog altijd het dorpje die ze zo konden gebruikt hebben voor een film van Bourvil. Ook het bakkerijtje is nog niet veranderd; Alleen het plaatselijk café-restaurant heeft waarschijnlijk een andere uitbater en de gevel had een laagje verf gekregen.

Ook l”a salle de commune” was nieuw, en daar ging de rouwreceptie door. Misschien klinkt het woordje receptie jullie vreemd in de oren, wel, ik vond het ook vreemd en niet conform aan onze gewoonten, maar eerlijk, ik vond dit heel goed aangepakt en een leuke formule ( voor zover een begrafenis leuk kan zijn uiteraard ) . Ik wil er onmiddelijk voor tekenen mijn begrafenis ooit ook zo te organiseren.

Er was een buffet met koffie, fruitsap en alcoholvrije dranken, en er stonden plateaus met kleine quiches, kleine reepjes boterhammen, minipizzas. En iedereen kon vrij rondlopen zodat we de gelenheid hadden om met iedereen een praatje te maken; herinneringen ophalen met mensen die we nog kenden van vroeger ondanks die 35 jaar die er tussen lag. Een tijdje later werden er plateaus gezet met kleine appeltaartjes, gevulde soezen, cakejes. Net genoeg om onze honger te stillen alvorens de terugweg aan te vatten. 

Afbeelding

Triest en een beetje gelukkig verlieten we de familie en het dorpje , altijd met de belofte om binnenkort eens af te komen, maar het komt er nooit van! Moeten we echt eens doen deze zomer, ( zeggen we ook altijd )

Afbeelding

Dag La Neuville au pont, de volgende keer gaan we de spatie niet vergeten in te tikken op de gps. 

Advertenties

9 gedachtes over “La Neuville au pont

  1. typisch toch, dat afspreken om mekaar snel weer te zien, maar het uiteindelijk nooit doen…
    Zo’n dorpje ziet er helemaal anders uit als je er al toerist aankomt ipv voor een begrafenis.

    Groetjes!

  2. Dat lijkt me een hele dubbele dag, idd zonde dat je niet meer binnen in de kerk kwam….. En spaties / navigatie systemen…. hou alsjeblieft op! In Frankrijk onderweg naar Franse Alpen betekende het ooit een detour van (schrik niet) 200 (!) km voor Jer en mij…

  3. Spijtig dat het omwille van een begrafenis was dat je terug in je verleden terechtkwam. Hopelijk kunnen jullie er nog eens naartoe, gewoon als ‘toerist’.

  4. Ik kan me voorstellen dat je een dubbel gevoel hebt gehad: enerzijds terug in de tijd naar al die herinneringen en merken dat zo’n dorp is blijven stilstaan in de tijd, anderzijds het verdriet om het verlies van iemand die je zo goed gekend hebt.
    Persoonlijk vond ik het een fijn verslagje met mooie foto’s..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s