Maandelijks archief: maart 2014

Superdag!

Neen, we zijn niet gastronomisch gaan eten, ook niet naar een musical geweest, of aan de kust gaan flanneren! Want uiteindelijk zijn dit wel dingen die we graag doen!

Maar vandaag had ik het harde bewijs dat je de perfecte dag kan hebben met eenvoudige dingen. Want  als ik even terug kijk op de maanden van dit jaar die al voorbij zijn, moet ik zeggen, dat vandaag de allerleukste dag van het jaar was.

En eigenlijk was er niet veel gepland en was het niet lang vooraf gepland. Maar onze Wim moest niet scheidsrechteren vandaag en dus kon Sos Tabiti steunen , een organisatie  die honden opvangt en nieuwe baasjes zoekt. ik vond het gewoon superleuk dat de mensen die Misty destijds hadden opgevangen, zodat ze niet naar het asiel moet, eindelijk Misty na bijna drie maand terugzagen. Zij waren in de wolken, de hond was in de wolken, en ik kreeg er een warm hart van. We zaten buiten op wat krammikelige stoelen, stoelen die wat in de grond zakten, maar mijn nichtje en haar gezin waren er en het was heerlijk samenzijn. We hebben onze on-gastronomische spaghetti met heel veel liefde en smaak opgegeten. Nadien zijn we in het park gaan wandelen, ik had deugd van de beweging, die ik deed en Misty had deugd van haar wandeltraining en ik en mijn nichtje konden heerlijk bijpraten.

Ja , mijn nichtje zou mijn nichtje niet zijn als ze niets zou voorzien hebben voor ons om s avonds te eten. Hoewel het een flauwere zon was als wat ze voorspeld hadden was het heerlijk om door het gras te lopen op blote voeten , een kop sterke koffie te drinken, terwijl we van het schouwspel genoten van twee spelende honden. Ik was zo ontzettend blij dat ons Misty haar eens goed kon uitleven, want ze heeft zoveel nood aan spelen om haar overtollige energie kwijt te geraken.

Daarna werd de bbq in gang gestoken, werden er lekkere worstjes gebakken bij het aperitief en daarna hamburgers à la Jeroen meus, met gedroogde ham ertussen, cheddar . Echt heerlijk, de hamburgers op zich waren van smakelijk kwaliteitsvlees.

We haalden anekdotes op van vroeger en hadden veel plezier, we maakten reisplannen, we voerden diepgaande gesprekken en hadden het over hondenvoeding en opvoeding.

Alsof we twee paar ouders waren die aan het kijken waren naar hun spelende kindjes in de speeltuin!  Jaja ik neem mijn hondenmamaschap heel serieus!

Het is zo fijn om vrienden te hebben waar je welkom bent, waar je je niet moet aanpassen, die je nemen zoals je bent en waar ik  ik niet moet denken aan “hoe kom ik over”, en dat is z’n ongelooflijke rijkdom!

Toen we huiswaarts kwamen, voelde ik mij zo intens gelukkig, en bedacht ik dat dit de heerlijkste dag was van het jaar tot nu toe en uiteraard moest ik dat  hier delen, terwijl

hondlief ligt te ronken in zijn mand, mijn mannetje en ik beiden tokkelen op onze laptop en niet eens behoefte hebben om de tv op te zetten om dit heerlijke gevoel niet te verknoeien. Nog een waterke in plaats van een paterke op zondagavond en dan ga ik perfect gelukkig naar mijn bed. Meer moet dat niet zijn voor vandaag.

Met dank aan Jenny en Frank, Sos Tabiti, Ann, Rudy Filou, Misty, en mijn mannetje uiteraard

Advertenties

Ik ben toch niet blond!

Ik ben de laatste tijd heel erg verstrooid, en als ik zeg verstrooid dan denk ik aan professor Gobelijn, die zijn formules in de frigo steekt! Wat ik zoal uitspookte de laatste tijd?

  • Ik had een snoepje voor mezelf en een koekje voor Misty genomen, en ik geef de mensensnoep aan Misty en prop het hondenkoekje in mijn mond! ( uiteraard weer uitgespuwd, wat dacht je wel dat ik hondenkoekjes zou eten! )
  • Ik heb al vaak de weg naar Roeselare genomen terwijl ik naar Tielt moest. ( en dat terwijl de brandstof zo duur is )
  • Ik was op mijn sloffen in het ziekenhuis, had mijn schoenen vergeten aan te doen! ( gelukkig waren het teenslippers zodat als excuus kon zeggen dat ik al heel warm had! )
  • Ik smeet een eierdooier bij mijn eiwit. ( is uiteindelijk een omeletje geworden.)
  • Ik vergeet de poort toe te doen , zodat Hondjelief vrij spel krijgt, ( gevaarlijk )
  • Ik laat de wasmachine twee keer na elkaar draaien omdat ik denk dat ze nog niet gedraaid is! ( ze zal zeker proper geweest zijn)
  • Ik vergeet het strijkijzer af te leggen voor ik voor een uur of twee naar t ziekenhuis ga, ( op mijn sloffen )
  • ik kom vaak op verkeerde uren toe op afspraken omdat ik op de verkeerde bladzijde van mijn agenda kijk!
  • Ik bel naar de bank terwijl ik bij de dokter moet zijn!
  • uiteraard vergeet ik vaak mijn gsm, ben ik weg zonder handtas. ( de grote klassiekers uiteraard!)
  • Ga naar de kappersschool en ik heb geen geld bij ( oeps vergeten te checken vooraf )
  • Ik vergeet pillen te nemen, hoewel ze in een speciale doos zitten ( heb al eens mijn slaappil s morgens genomen! )
  • Ik loop naar de verkeerde parkeerplaats ( grote paniek want ik denk dat mijn auto gestolen is!)

En zo kan ik nog een eindje doorgaan, maar dan moet ik mijn verwarde brein te veel gaan pijnigen!

Het bal der vampieren.

Ik mag wel zeggen dat we met zijn tweetjes wel uitkeken naar het verjaardagsfeestje van een collega van Wim. ik ken ondertussen al een paar vrouwen en dan zit ik er niet bij voor spek en bonen.

Mijn mannetje lag nog te dobberen in het bad, toen ik wat make up wou aanbrengen. Ik merkte dat hij met bebloed washandje tussen zijn lippen zat. Hij had zijn lip beschadigd tijdens het scheren; Fluitje van een cent dachten we. Hij kleedde zich verder aan en we vertrokken met een pakje zakdoekjes en het idee dat het zo zou overgaan.

Het was een goed half uur rijden naar de Vlaamse ardennen en we verwonderen ons door welke kleine dorpjes we reden , want we reden op gps die op de staat van “geen autostrades ” stond. 

Het zakdoekje werd op tijd en stond eens gedraaid en vervangen. Maar het bleef maar bloeden. De nodige verjaardagskusjes werden alweer met het zakdoekje ertussen gegeven en Wim verontschuldigde zich voor het ongemak. 

De cava vloeide rijkelijk, maar ik liet die aan mij voorbij gaan; Ik hield het op twee glaasjes fruitsap.. Het bloed van de lip van Wim zorgde voor straaltjes bloed op zijn glas , precies een vampier die van het van het glas dronk. Het zag er niet uit. hij schaamde zich dan ook heel erg. Zijn collega’s maakten er grapjes over, ze kwamen met maandverbanden aandraven, het hele gezelschap moest er zijn zegje van zeggen. We waren ondertussen 9 uur en zijn lip was al 3 uur aan het bloeden. Hij liep naar buiten, verveeld omdat hij bijna niet kon deelnemen aan de gesprekken, moeite had om bloedvrij te drinken. Hij werd met de minuut bleker, niet omdat hij ondertussen leeggelopen was en geen bloed meer had, maar eerder uit onmacht en frustratie; 

Dan besloot ik eindelijk actie te ondernemen, het was welletjes geweest. Een meisje die daar werkte , hielp mij uitleggen waar de apotheek was. Daar vond ik een papier aan de deur dat ik de politie moest bellen voor een apotheek van wacht na 22 uur; En het was ondertussen  tien minuten voor tien.

De vriendelijke politieman luisterde naar mijn bizarre verhaal, en adviseerde ons om naar t spoed te gaan. ik kreeg het adres. Gelukkig bestaan er zoiets als een gps en na een goeie tien minuten kwamen we aan in het ziekenhuis wat op een bouwwerf leek. 

Eigenlijk vonden we het zelf te banaal om er voor naar de spoed te gaan, maar het was dit of naar huis gaan. We legden het probleem uit, . Een dokter liep voorbij en gaf bevel aan de verpleger om twee drinkbare ampullen te geven. Een soort medicatie die het bloeden moest stelpen. En er werd een adrenalinespuit boven gehaald, die kundig in een potteke werd uitgegoten en hij kreeg een compres met die vloeistof en het de uitleg dat adrenaline de aders deed sluiten. En het hielp! opgelucht verlieten we het ziekenhuis en baanden we ons terug naar het feestje; Wim was heel uitgelaten om eindelijk deel te nemen aan het feestje! Uiteraard kwam iedereen nu vragen hoe het euvel uiteindelijk verholpen was. Maar ik was blij dat mijn mannetje terug kon lachen. En het werd verder een leuk feestje, het bal der vampieren was voorbij! 

 

Even stoppen met “bourgondisch leven”!

Ik voel het al een tijdje aankomen, al sinds het eerste bezoek van de NKO arts, in verband met mijn “kuch”. Volgens Nko komt het voort van mijn maag. Reflux die mijn stembanden aantast, en nog een beetje bla bla bla uitleg.

Omdat het sinds mijn ziekenhuisbezoek in januari dus nog geen haar beter is, ben ik dan maar bij de huisdokter langsgeweest om het allemaal nog eens te gaan uitleggen. 

Want ik beken, de laatste tijd hebben we nogal bourgondisch geleefd, ! Een paar feesten, valentijn, etentje hier, etentje daar. En we zijn niet vies van een menu met alles erop en eraan; UItgebreid tafelen en uitgebreid drinken, aperitief, witte wijn, rode wijn, een biertje nadien. Ja ik weet het, te veel voor mijn al zwakke lever. Want als kind hing ik al gal te spuwen vanaf ik een halve reep chocolade had opgegeten. 

Weet je, als er veel dingen wegvallen die je niet meer kan doen, sporten, lange wandelingen, willen we iets anders in de plaats, en dan doen we vaker een terraske, en ook koffie is enorm slecht. Ik stop me dus vol met slechte dingen voor maag en lever. Ik eet graag pikant, eet graag tomaten en allerhande tomatensauzen, roomsausjes, af en toe eens frietjes, en kaas; Ik zou over lijken gaan voor een kaasplank met brood en goeie hoeveboter en uiteraard met de gepaste wijn en ik draai mijn hand niet om voor een glas of vier. Want ik drink ontzettend graag rode wijn! 

Ook permitteren we het ons om elke zondagavond een trappist te drinken , we maken het veel te gezellig, met kaasblokjes, nootjes, ( alweer zo slecht voor maag en lever ) .

En we durven ook al eens een amaretto te drinken en kijken er dan vooral op toe dat de bovenkant goed vol is! 😉

Voila dat is een hele bekentenis! Aja en ik vergeet nog de paaseitjes die ik verleden week één na één mooi het grote gapende gat, (mijn mond dus) heb gestopt. Zucht, Ik eet en drink dus alles graag wat slecht voor me is. Ook spuitwater, ik krijg met moeite plat water binnen, ik vind dat zo smaakloos en zo , hoe leg ik dat uit? Anyway ik drink het liefst spuitwater. En een citroenkuur doen is heel goed voor de lever, maar is dan weer slecht voor de maag. Dus moet ik zowel een maagsparend als een leversparend dieet gaan volgen. Niemand heeft me dat tot nu toe gezegd, maar ik voel dat mijn lijf zucht naar lichte voeding en alcoholvrije drank. Ik probeer het koffiedrinken te beperken tot maximum twee tassen per dag; En momenteel geen alcohol. Zaterdag moeten we naar een feestje en ik ga dan misschien één glaasje wijn drinken. Maar de trappist wordt overgeslagen, en thuis ga ik voor de zero-tolerantie, voor een periode tot ik me terug beter voel, meer energie heb en wie weet, op die manier van mijn dikke buik verlost te worden, want ik ben me best bewust dat ik zelf voor die buik heb gezorgd.Bovendien drukt mijn maag heel erg naar boven tegen mijn slokdarm wat ook reflux kan veroorzaken. Enfin, ik bespaar jullie al die uitleg! Eigenlijk wil ik alleen maar zeggen, ons Chrissebie gaat een beetje op dieet. 

prettig weekend

Cadeautjes en zo………..

Binnenkort moet we naar een dubbel verjaardagsfeest van een koppel. De man is een collega van Wim. We zijn er natuurlijk altijd graag bij als er feestjes te vieren vallen en waarderen dan ook heel erg dat we erbij mogen zijn!

Het was een originele uitnodiging, en als cadeautip stond er zo’n klein envelopje. En we respecteren de keuze van het cadeau en zijn niet de mensen die dan toch maar met een fruitschaal of een ouderwets postuur komen aandraven. Maar het ligt ook niet in onze aard om gewoon wat geld in een envelop te proppen en dat zo af te geven. En mijn mannetje had een schitterend idee! Met het motto dat ze graag envelopjes krijgen, gaan we ze ook enveloppen geven! Niet één , maar we gaan er vijftig geven waar we overal een muntstuk van een euro gaan insteken, en dan koop ik misschien nog een bloemetje om af te geven. En we gaan het nog een beetje moeilijker maken , want ik heb papiertjes gemaakt en overal wat opgeschreven en t is uiteraard de bedoeling dat ze alles gaan lezen; En in die papiertjes draai ik dan een euro en steek die allemaal in een aparte envelop en de enveloppen steek ik in een mooie doos en ga ze dan verpakken, ( zodat ze denken dat er toch een vaas of een postuurke in zit! ); Want misleiden is toch ook enorm geestig, nietwaar! En op mijn briefkes staat in deze volgorde;

  1. Wie het kleine niet eert , is het grote niet weerd!
  2. Money , makes the world going on!
  3. Money money money, must be funny.
  4. Het is al heel funny als je het mag uitpakken!
  5. Allee dat dachten wij toch!
  6. We hopen dat jullie er veel plezier aan beleven!
  7. In elk geval hebben wij er veel plezier aan gehad.
  8. Lege envelopjes zouden toch ook saai geweest zijn!
  9. Wie weet komen er ook nog rosse centjes. (waarmee ik doel op de 5 cent en 1 en 2 cent!
  10. Ik hoop dat jullie een beetje kunnen tellen.
  11. Geld stinkt, maar ik ruik nog niets;
  12. Ruiken jullie al iets? ( ik hoop dat ze dan gaan snuffelen )
  13. We hadden het ook kunnen wassen.
  14. Maar dat zou toch ook heel zot geweest zijn!
  15. Ja , met geld kan een mens veel doen hé
  16. We kunnen het in envelopkes steken!
  17. We hadden het ook tussen twee lagen ducktape kunnen stoppen.
  18. Maar dat vonden we erover!
  19. Het moet nog altijd redelijk blijven hé!
  20. En zo’n pestkoppen zijn wij nu ook weer niet!
  21. Het moet geestig blijven hé;
  22. En tussen ons gezegd, is het geestig?
  23. Oké dan gaan we er nog een beetje mee door!
  24. Wij vinden het in elk geval heel leuk! 😉
  25. Da’s ook belangrijk hé.
  26. Maar we doen niet veel tegen onze goesting hoor!
  27. We vonden het toch leuk erbij te kunnen zijn op jullie feestje!
  28. Aja, met het geld mogen jullie doen wat jullie willen hé
  29. Je kunt ermee gaan flipperen of naar een lunapark gaan
  30. Je kan het zelf tussen ducktape steken, als je dat dan toch leuk moest vinden
  31. Maar eigenlijk willen we het liefst
  32. Dat je er iets leuks mee kan doen
  33. Alle eurootjes samensmijten
  34. Ook de rostjes
  35. Er eens mee gaan eten op restaurant
  36. of gebruiken voor een saunabeurt
  37. of een paar nieuwe marcellekes
  38. Of sparken voor een leuke reis,
  39. een goeie duikbril voor op reis
  40. of nen nieuwen bikini!
  41. je kan er ook dafalgans mee kopen, tegen jullie kater!
  42. Nog altijd geen rostjes tegengekomen?
  43. hm, da’s raar!
  44. Tja, misschien zijn het dan toch stukken van een euro!
  45. Nu ja, je mag een gekregen paard niet in de bek kijken.
  46. Maar eurootjes hebben geen bek!
  47. Aja en nog eens onze felicitaties hé
  48. Onze briefjes raken op, en onze euro’s ook.
  49. Dus krijg je nog de groeten
  50. Van Wimmeke en Christa.

 

En nu ga ik de euromunten beginnen inpakken si, en ik hoop dat ze het leuk vinden! Gelukkig krijgen ze geen biertaart, zoals vorige keer ; Een verstokte vrijgezel die van jupiler hield kreeg een jupilertaart aaneengeplakt met isolatieschuim, en nog een envelopje met geld, dat we tussen de twee ledige kratten bier hadden gestoken, en die had Wimmeke nauwkeurig aan elkaar vastgebonden met van die spanbandjes 

Maar troost jullie lieve bloglezers, zo iets zouden we jullie natuurlijk nooooooit aandoen! Daar zijn we veeel te braaf voor! 

prettige dag nog!

 

Medisch reizen.

Mijn moeder had het er vandaag over het feit dat je in Turkije terecht kan voor tandimplantaten, enz. En de curieuzeneus in mij, moest dat uiteraard eens checken . Ik ging aan het googelen, en idd, mijn moeder had gelijk, of hebben moeders altijd gelijk? Nu soit, het bestaat dus wel degelijk;

En niet alleen in Turkije, die zijn geky,  voor tandheelkunde maar ook dolfijntherapy, nier dialyse vakanties, zuurstofvakanties. Ja we staan daar niet bij stil, maar mensen met een lichamelijk probleem willen ook nog op reis! Ik zou , vrees ik , ook niet thuis te houden zijn, met één of ander probleem. En als ik het nodig zou hebben , zou ik ook een rolstol huren ter plekke, of wat dan ook. 

Portugal is dan weer bekend voor zijn sapjeskuur, maar owee, dat klinkt niet leuk om heel je vakantie sapjes te moeten drinken. 

Uiteraard zijn er dan nog de wellness en sportreizen in combinatie met de sapjeskuur. 

Ook in Thailand tiert het welig van de speciale klinieken voor toeristen. 5 sterrenziekenhuizen, waar de service even goed is dan de hotels ; Stel ik me natuurlijk de vraag of het personeel dan opgeleid zijn als verpleegster, of als ober voor de roomservice voor zijn rekening te nemen. ik zou natuurlijk opteren voor een knappe verpleger!

Vooral luxeproblemen worden er aangepakt, er komen heel veel dikke russen die slank naar hun land terugkeren. Mmm, hoe graag ik mijn buik ook kwijt zou zijn, ik vrees dat ik er met niet zou aan wagen.

 Verslaafd aan drugs, alcohol, desnoods seks of gokken? The Cabin, een rehabilitatiecentrum aan de rand van Chiang Mai, biedt hulp. Wereldberoemde sterren, buitenlandse royals en biljonairs worden er behandeld. Die kunnen zich wel 400.000 baht veroorloven voor een behandelingspakket van 28 dagen. Jaja dat is nogal iets anders dan hier in de psychiatrie het te gaan uitzweten, tussen de nonnekes. 

Maar voorlopig ga ik nog altijd gewoon op reis; Ik kan me nog redden met mijn stoere mannetje, die voor de bagage kan zorgen. En met mijn beste maatje, mijn wandelstok. En Als ik iets meer moest nodig hebben, weet ik nu dat “alles kan, ” toch een beetje een geruststelling”! 

Afbeelding

Ik mag kiezen! Voorrecht of drama?

Ik mag altijd kiezen wat we op een vrije zaterdagavond doen! ;). Leuk ja, Ik mag dus niet klagen, maar mijn inspiratie raakt op!

Dan ga ik verwoed surfen naar bistro’s, of restaurantjes, of welke films ze draaien in de bioscoop. Of ik zoek onder google “wat te doen vandaag”. Maar help, ik weet het niet meer ! En ik vind het zeker niet altijd een voorrecht te moeten kiezen!

Ok, ik mag blij zijn, hij sleurt me niet mee naar de voetbal, of op café tussen een hoop luidruchtige tooghangers. Eerste optie, we kunnen gewoon thuisblijven! Voordeel, ik kan mijn pijama aandoen, me in de zetel fakken met een dekentje en fles wijn op tafel, ( voor ons tweetjes welteverstaan.) Dan zuchten dat er niets op tv is!

We kunnen op restaurant gaan, maar dan zijn we snel veel geld kwijt, en ik wil zo graag sparen om op reis te gaan!

Naar een concert? Nog geen gratis concerten, en bovendien, het concertseizoen is nog niet begonnen! Wat schiet er dan over?

Sauna, geen zin in,

Met zijn tweetjes een paar streekbiertjes gaan proeven?

Standupcomedians??? Even surfen! Xander Derycke al gezien, en vond ik eigenlijk niet zo goed, Jeroen Leenders ken ik niet en is dan weer te ver!

Ik moet blij zijn, ik mag kiezen!

Eens thais gaan eten, om wat in de mood te komen op reis te gaan? Duur en slecht voor de lijn. 

Maar de tijd begint te dringen, al 18 uur, zit nog in mijn vuile werkplunje!

Even de culturele centra aflopen, minuutje! 

Hm, alle websites van culturele centra afgeschuimd, niets deftigs gevonden wat comedie betreft; Filip kowlier in Menen hebben we al zo veel gezien, zucht, k ben nog altijd aan het kiezen ze!

Misschien ondertussen toch al de tafel dekken en toch opteren om thuis te eten! 

We zouden ook gewoon bij de schoonouders kunnen langsgaan en daar een flesje kraken, want ze hebben massa’s drank gekregen bij hun diamanten huwelijk en ze hebben hulp gevraagd om ze uit te drinken!

Nog even de site van “waar naartoe ” uitgepluist. Heel veel te doen, voor wie in het Antwerpse woont, maar wij zitten hier wel in een boeregat hé, en vandaag is het vrij duidelijk, want ik vrees dat alle boeren tegelijk hun land bemest hebben, maar t is de natuur zeker! 

Ondertussen overlegd, en de tafel gedekt, ja we eten thuis! We hebben deze middag warm gegeten en het wordt dus brood met beleg en er zijn ook nog pittabroodjes die ik met allerhande kan vullen.

Bon, ik ga de knoop doorhakken, ik ben ondertussen al meer dan een half uur aan t surfen , en aan t denken, en denken , dat is nu eens heel lastigs voor mijn brein die constant in de mist hangt.

Voila, thuis iets eten, een keertje binnenspringen bij onze schoonouders en dan een pintje pakken onder ons tweetjes, tenzij we uiteraard leuke compagnie tegen het lijf lopen; De wonderen zijn de wereld nog altijd niet uit hé! 

Oef, ik kan opgelucht ademhalen, ik heb gekozen. Maar de volgende keer wil ik eens ” niet kiezen ” en gewoon ondergaan, wat er te ondergaan valt, voila , da’s gesproken! 

 

Is kussen vreemdgaan?

http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/cultuur%2Ben%2Bmedia/media/1.1907364

Het zal geen enkele onder julllie ontgaan zijn! Het “kusfilmke” waarbij ze 20 mensen laten kussen met een wildvreemde, iemand die ze voor het eerst zien! En dan merk je dat er daar ook echt wel “passie ” uit voorkomt. Aheum, ik voelde me eerlijk gezegd aangesproken, en had den Kobe wel eens een tong willen draaien! 😉

Uiteraard, floep ik dat hier wel impulsief eruit. Maar eigenlijk denk ik niet dat ik het uiteindelijk zou doen. Ik zit met de vraag in mijn hoofd, “Wat is vreemdgaan”?

Is een wildvreemde kussen “vreemdgaan” ? En al zeker wanneer het eenmalig gebeurt zoals in het filmpje, kussen, hupakee, en verder zonder elkaars naam te kennen, Geen telefoonnummers uitwisselen. Concreet er voor zorgen dat je elkaar niet meer tegenkomt. 

Ik vrees dat ik het niet zou kunnen, loslaten achteraf. Vooral als het dan om een intieme maar toch passionele kus zou gaan. Dus weet ik voor mezelf dat ik met daar best niet aan waag; Ik weet hoe overdonderend een kus kan zijn, en dus kussen we er niet op lossen, maar is het iets wat alleen met mijn mannetje gebeurt! 

Waar ligt trouwens de grens tussen vriendschap, en vreemdgaan. Volgens mij kan je ook virtueel of emotioneel  vreemd gaan, door je intieme problemen met een ander te bespreken dan met je eigen parnter. Ik pas er dus ook wel voor om relatieproblemen met een chatvriend te bespreken. 

Helemaal anders als ik het met een vriendin bespreek, iemand die ik kan vertrouwen , en iemand die mijn zwakheid niet gaat gebruiken om me zelf in te palmen. Want ik spreek uit ervaring.

Toen mijn eerste  huwelijk op springen stonden, en ik toen een restaurant ,-café uitbaatte, kwamen de moraalridders aan de toog zitten om me moed in te spreken , en ik trapte toen nog de valkuil dat ze echt bezorgd waren om mij, en ik luchtte mijn hart, want alcoholisme was binnen mijn familie moeilijk bespreekbaar.

En op het moment dat ik zwak op mijn pootjes stond, kreeg ik ineens de ene na de andere aanbieding op een presenteerblaadje! Ze stelden me voor , dat ik gerust mocht roepen als ik eenzaam was, . Brave huisvaders waren het, Ik wimpelde hun voorstellen onmiddellijk af door te zeggen dat ik niet uit was op sex, maar dat ik ze dankbaar was voor een luisterend oor. En ze hebben het geen twee keer gevraagd! 😉

Want hoe wel mijn huwelijk op springen stond, wou ik tot het einde trouw blijven. Omdat ik nu eenmaal een trouw beestje ben! Maar ik beken hoewel het jullie geen fluit aangaat, haha, dat ik Na de eerste keer tekenen voor de scheiding, iemand heb leren kennen, een vriend. En we hadden afgesproken om puur vriendschappelijk met elkaar naar bed te gaan. Maar helaas, ik werd stapelverliefd, en ik bleef na een paar weken achter met een immens liefdesverdriet. Voor mij is het dus vrij simpel, sex zonder liefde lukt me niet. Tijdens dat liefdesverdriet heb ik Wim leren kennen, en ik wou absoluut geen relatie, ik wou een vriend, om mee te praten, om mee uit te gaan, op lol te tappen, . Maar het is anders uitgedraaid en ondertussen zijn we 12 jaar samen. Wat ben ik mezelf hier aan het blootgeven, aheum, . 

 

Maar wat is voor jullie nu vreemdgaan?

Vind je kussen (éénmalig) al vreemgdaan,?

Is vreemdgaan voor jullie sexen met een ander?

Is virtueel flirten vreemdgaan?

Wat met emotioneel vreemdgaan? 

Wel, ik ben heel benieuwd naar jullie antwoorden, maar antwoorden is niet verplicht hé!

 

Niet opnieuw;

Gisteren had ik het stokje van Joyce overgenoemen, geknipt en geplakt dat het geen naam had, en toen ik mijn laatste vraag en antwoord nog moest doen, heb ik per ongeluk heel mijn tekst gewist! ik werd stante pede een beetje kierewiet en heb meteen mijn computerke afgesloten! Nah!

En vandaag begin ik niet opnieuw! Dus moet ik over iets anders raaskallen;Misschien over mijn impulsieve uitspattingen vandaag.Ik bedacht dat we misschien slaapplaatsen te kort zullen komen, als zoon en schoondochter komen van Canada, omdat iedereen eind augustus hier is. En ik ben beginnen googelen naar een caravan te huur, om in onze tuin te zetten. Maar ik vond er geen te huur en ben tweedehandscaravans beginnen zoeken; En mijn ventje verklaart me een beetje zot! Maar eigenlijk zou dat caravanneke niet misstaan in een hoekje van de tuin onder de pereboom. Maar er ligt daar veel rommel, bouwmateriaal, dakpannen, stenen, balken en een remorque en nog wat gerief dat naar het containerpark mag. Ik zie het al helemaal voor mij, met voortent en al, een klein huisje voor onze logées. Maar mijn mannetje is alweer degene die me terug met de voetjes op de grond zet, want ik weet nog niet eens wanneer ze komen, hoelang ze blijven, want ze gaan ook naar Ierland, misschien london en zullen ook een beetje bij mijn dochter logeren in Gent. Dus, voorlopig nog geen caravan! Damn jammer, want t is nu t moment, voor het toeristisch seizoen begint. En ons Chrissebie is dan bang dat ze die mooie caravan, van 400 euro aan haar neus voorbij zal zien gaan! Zucht.

En mijn tweede plan, in het kader van ” doe eens iets wat je nog nooit gedaan hebt”, , namelijk naar een festival gaan, valt ook in het water, toch in elk geval wat tw classic betreft, want toeme, ik was daar graag naartoe geweest; Rolling stones, Arno en Admiral Freebee, had ik toch wel graag aan het werk gezien! We moeten afhaken vanwege “op reis” gaan.

Misschien wordt het nu toch Dranouter, voor een dagje, tenzij we uiteraard een caravanneke zouden hebben, 😉

 

Over koken nu en vroeger.

In mijn jonge jaartjes heb ik hotelschool gevolgd. Spermalie meer bepaald.,en eerlijk, ik was me niet echt bewust wat daarvan de impact op mijn leven zou zijn. Deze twee boeken waren onze bijbels, deze keuken leerden we aan.AfbeeldingAfbeelding

De traditionele keuken dus, Franse keuken en zelf de leerboeken waren in het Frans. Ook onze keukentermen waren in het Frans; het was zowat het eerste wat we leerden in de les keukentheorie. Woordjes als “garde, “flamber, vanner, poêlé, sauter ” en nog zo veel meer. En in de keuken hebben we het eerste jaar “pommes chateaux” gedraaid tot we er scheel op kijken. Opstandig dat we waren dat ze van “de kleintjes” slaafjes maakten die alle in onze ogen , vuile werkjes moesten opknappen. Het stonk er geweldig in het patattenkot als we aardappelen moesten pitten.

Maar dat was maar het begin, en het feit dat we zoveel pommes chateaux hebben gedraaid, zorgt ervoor dat ik het nu bijna 35 jaar  Afbeeldinglater,, nog altijd kan! ( moest er uitzien als een tonnetje met zes kanten aan, geen vijf maar zes!)

Vanaf het vierde jaar kregen we belangrijker opdrachten en mochten we eindelijk koken in de restaurantkeukens in plaats van koken voor de zelfservice.We glunderden. Alle gerechten die we klaarmaakten stonden in de escoffier, het waren klassiekers, als boeuf bourgignon, steak au poivre, Veau dijonaise, bla bla bla.

Ik weet nog dat ik zonnevis moest klaarmaken met cressonsaus op mijn examen en een perfecte steak béarnaise moest afleveren En ook een dessert dat me ontgaan is, maar ik denk dat het crème brulée was;

Toen ik een half jaar afgestudeerd was, begon ik te werken in een feestzaal als gerante! En ik merkte dat het moeilijk samen werken was met de toenmalige gerante, want ik wilde alles volgens het boekske doen; Bisque maken met echte kreeft, fonds brun maken om sausen te bereiden. En laurette werd bijna tureluut van mijn “nieuwe keuken”; Zij was gewoon om met een blik kreeftensaus te maken, en zag het er het nut niet van in, om zoveel werk te steken in verse saus. Maar ik hield voet bij stuk. Ik hield het bij de klassieke bereidingen met echte produkten. 

Later ben ik een eigen restaurant beginnen en daar was mijn menukaart ook redelijk klassiek, hoewel ik van alles toch een beetje mijn eigen versie had gemaakt. En ja dat was de toenmalige moderne keuken!

Maar alles verandert! De wetenschappelijke wereld, de electronische wereld, maar ook de moderne keuken evolueert. En ik moet toegeven, ons Chrissebie kan niet meer mee! Ik ken niet alle eetbare bloemen die men nu in bepaalde gerechten gebruikt om het geheel af te werken. ; Ik heb ook de finesse niet het fingerschpitzengefull, om schilderijtjes te maken van bepaalde gerechten! Scampi met pasta, kwak ik nog altijd de pasta in de midden en drapeer er de scampis rond. En ja het geheel wordt afgewerkt met een beetje peterselie! Bundels peterselie hebben mijn handan gepasseerd, want er was peterselie in de soep, peterselie over en slaatje, en peterselie over alle gedresseerde gerechten. Tja, zo was dat toen. 

Dingen als dit AfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingAfbeelding

Wel dat kan ik absoluut niet klaarmaken! Gewoon al dat flinterdunne mirenguerondje op de laatste foto zou mij al grote kopzorgen baren. Nope, ons Chrissebie kan het niet meer.

En dat besefte ik des te meer , toen ik onlangs bij de dokter zat en in een ( duur ) boekske aan het kijken was over koken. Ik wist haast niet wat ik las, toen ik las over “Japanese woudkeuken”. Een bord vol met eetbaar mos, houtskool en massa’s ingredienten waar ik nog nooit van gehoord had! 

binchotan houtskool

as van paprika

vloeibare stikstof, ( ken ik nog net, maar weet niet hoe ik eraan zou moeten geraken )

shiso

kamunasu-aubergine

Japans nigari zout

chlorophyl van basilicum

Taimo ( en dat schijnt gedroogde aardappel uit okinawa.

Meer heb ik er niet kunnen opschrijven want het was tijd voor de gynaecologe! 

Thuis heb ik gegoogeld naar de japanse woudkeuken maar vind er niets van terug. Damn jammer dat ik het niet gedurfd heb om dat tijdschrift te vragen , mja er stond duidelijk op, dit tijdschrift niet meenemen en dan doet ons Chrissebie dat braafjes uiteraard! 

Bon, ik kijk alvast uit naar het eerste japanse woudrestaurant . De foto’s waren schitterend, precies een heel bos op je bord, moet kunnen! En hoe zal het over nog eens dertig jaar zijn? Mm zal me geen zorg zijn of ik moet 83 jaar halen. En wat gaan mijn kleinkinderen mij ouderwets vinden als ik het zal hebben over tongrolletjes ostendaise!