Zomaar een vrijdag.

Veel nieuws is er niet onder de flauwe winterzon. Ik ben 3/4 van de dag bezig met Misty om ze een degelijke opvoeding te geven. Er kruipt daar geweldig veel energie in, en ik was blij toen dochter het gisteren een beetje van mij heeft overgenomen. Maar ik heb er ook plezier aan uiteraard want anders moet je niet aan zoiets beginnen.

Maar in al mijn enthousiasme vergat ik te vertellen dat ik maandag bij  de doktertjes van het risiv

niet door de schouwing ben geraakt! Drie dokters op een rij, eentje die je constant observeert, (heel kritisch, ik schoot in de lach toen hij vroeg hoeveel km ik deed op mijn hometrainer en moest zeggen, maximum drie keer twee minuten per dag. Een andere dokter deed bevragingen rond mijn diploma, mijn vorige arbeidsplaatsen, mijn interresses, hobby enz. En de derde dokter, onderzocht me, Bon, echt onderzoeken is veel gezegd, ze bekijken je algemene lenigheidstoestand, maar er wordt niet bij gevraagd of die bewegingen ook pijnlijk zijn. Maar ik was zo zenuwachtig en angstig dat ik heftige spasmen kreeg en van miserie nog begon te bleiten ook. En als er nu iets is wat ik NIET opzettelijk kan doen is het wel bleiten. Maar eerlijk ik was blij toen de vriendelijke verpleger kwam vertellen dat er voor mij niets veranderd, dat ik op invaliditeit blijf staan. En ik ben blij dat ik heel de heisa niet moet doen om in beroep te gaan tegen die beslissing. Bon dat is al iets dat voorlopig van de baan is. Nu kunnen we eindelijk reisplannen maken, (dochter E en haar vriend ) komen logeren om voor de hond en katten te zorgen, want dat was de afspraak om een nieuwe hond te houden. Toch is het nog moeilijk om Misty als de vervanger van Pluto te zien , want het is niet omdat er een nieuwe hondje is dat Pluto moet vergeten worden en er mogen daar zelf nog traantjes voor vloeien. Gelukkig is de oorlog tussen kat en hond gestaakt, het komt nog allemaal goed hoor. Voor de rest geen plannen dit weekend. ik vrees dat mijn moeder ontgoocheld zal zijn als ik zondag niet naar Menen rijd omdat ik Misty nog niet zo lang alleen durf laten, ( tenzij zoon S thuis zou zijn). We zien wel. En vandaag liet ik Misty een mail sturen naar zijn redders, Maar ik beloof u , ik zal echt nog wel over andere onderwerpen bloggen dan over Misty, maar daar gaat momenteel al mijn aandacht naartoe, want dat is nodig.

Ik wens jullie dan ook een prettig en gezellig weekend.

Hoi Hoi
Hier met Misty, je weet wel, Mishtou é!
K wil jullie, mijn grote redders eens komen vertellen hoe het met mij gaat,
want ik ken het vrouwke, ze zou heel ongerust zijn moest ze niet weten dat het goed met mij gaat.
En ja hoor, ik eet veel, en ik krijg ook snoepjes als ik mijn oefeningen doe. Mijn nieuwe vrouwke is
lief maar pf, ik mag niet de zetel, dat in de zetel springen was nu toch wel één van mijn favoriete bezigheden.
Maar soit, mijn nieuwe vrouwtje speelt dan wel veel met mij. Elke dag een keer of vier. Maar als ik nog meer wil
spelen, kruip ik gewoon door het kattenluik, maar ik denk dat het kattenluik alsmaar kleiner wordt! ik hoop dat mijn baaske
ook een hondeluik gaat plaatsen, want dat is wel gemakkelijk hoor, zo kan ik gewoon spelen als ik er zin in heb.
Pf, de eerste nachten is zijn me niet goed bevallen hoor, ik heb veel gejankt en aan de deur gebeten, maar heb ze niet
kunnen openen. Maar sinds twee nachten mag ik in de living slapen en dat is veeeeeeel leuker, ( dan kruip ik stiekem toch in de zetel, ze zien het
hier lekker toch niet, pf ) En mijn nieuwe vrouwke heeft een grote slaapmand op pootjes voor mij besteld, maar pf, ik denk toch dat ik daar aan zal bijten
hoor, want ik knabbel heel graag aan kleine takjes aan de tuin. Gisteren had mijn nieuwe baasje kauwsticks voor mij gehaald, maar haha, k heb ze goed
liggen gehad hoor, ze dachten dat ik daar heel de avond zoet zou mee zijn geweest, maar op tien minuten had ik het al opgeknabbeld, wat ben ik flink zeg!
Woensdag moest ik met nieuw vrouwke en baaske mee, ik was blij zenne, ik zit graag in de auto! Maar een dame met een witte schort heeft me pijn gedaan! het eerste spuitje
en de neusdruppels waren niet zo erg, maar die tweede chip, deed heel erg pijn. Mijn nieuwe vrouwke zei dat ik nu voor altijd bij hen mag blijven, maar
ik vind het toch een rare manier om dat bevestigen met zo’n pijnlijke spuit. Ik hoop dat ik ooit de mensen zal snappen!
Er zijn hier twee katten, en ik wil zo graag tikkertje met hen spelen, maar blijkbaar kennen ze hier dat spelletje niet. Maar ik laat
die rare dozen nu wel een beetje gerust, maar ik probeer hun eten wel te stelen, want dat is heel lekker zenne!
Maar ik kan niet klagen, ik krijg veel en lekker eten, en elke dag vers drinkwater, ik denk dat daardoor dat kattenluik zo klein is geworden.
Maar ik krijg geen mensensnoep, koekjes en mag niet mee aan tafel, maar ik weet dat ik nadien aan de beurt kom.
Ik mocht gisteren voor het eerst mee in de auto met het vrouwke alleen. Ze zei dat ik heel flink moest blijven zitten, en zeker niet op haar schoot mocht springen
ik ben redelijk braaf geweest, maar vooraan zie je veel meer, en daarom heb ik mij mooi daar geplaceerd. Ik moest even alleen blijven en
alweer sloeg de angst om mijn hart, want ik was bang dat ze me zou achterlaten! Ja, ik ben nog altijd bang alleen en ga heel hard huilen als
mijn nieuwe baas naar zijn werk vertrekt! Maar hihi, dan blaf ik lekker mijn nieuwe vrouwtje wakker, maar ze vindt dat niet zo leuk,
maar dan hoor ik haar zeggen tegen de grote dochter dat we het allemaal wat tijd moeten geven. Zou dat betekenen dat het wakker proberen te
blaffen op den duur niet meer zal helpen? Ach we zien wel hé! Ik ben het hier al goed gewoon en we zijn deze morgen nieuw bijtdinges gaan kopen,
maar die smaken bijlange niet zo lekker als die dentasticks. Zo ik ga nu wat rusten, want straks mag ik weer mee met het vrouwtje, met de auto en
dan een beetje wandelen en socialiseren, hoewel ik niet begrijp wat dat is,maar t klinkt wel leuk. Maar eerst gaat mijn vrouwtje mij eens tien minuten
alleen laten , want ik moet dat ook leren hé.
Dag lieve redders van mij! Doe de groetjes aan de andere hondjes,
want ik mis het bijten op elkaar wel, blijkbaar spelen dat ze dat hier niet zo graag, ( ach, mensen zijn rare dingen hé!)
 
daaaag,
ik stuur eens een foto als ik een beetje dikker ben geworden .
dikke knuffel een pootje ( jaja , ik kan dat ook al !) Ik kan ook al “lay down, “ al begrijp ik niet waarom ze dat hier in t engels zeggen, maar soit, ze
weten dat ik een slimme ben zeker.
Toedeloekes
Misty
Advertenties

10 gedachtes over “Zomaar een vrijdag.

  1. hahaha, tof dat je Misty ook ’s aan het woord laat.
    Gelukkig kan je je invaliditeit bewaren, Christa, ook al zou het natuurlijk beter zijn dat je helemaal gezond bent hé… 😉

    Nog een fijn weekend verder!

  2. Ja, Misty is een talent,…..geweldig, je hebt hier een goede keuze gemaakt,…want ze mag je dan wel uitputten, de negatieve gedachten verdwijnen,…..en ik weet dat kleine wandelingen met haar je deugd gaan doen,……….mss samen met Pannekoekse (geweldig gevonden :-))

  3. Heerlijk Misty haar brief!!! Je bent niet de eerste blogger tegen wie ik het zeg maar als je dichterbij zou wonen ik zou heeeel graag op je hond komen passen hoor!! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s