De redder in mij.

Sinds kindsbeen zit er een kleine redder in mij. IK wou liever naar Afrika om zieke en zwakke kindjes te redden. Ik smeekte me mijn moeder om met een gekwetste mus naar de dierenarts te gaan. En ik was razend toen ze dat niet wou en het musje overleed aan zijn verwondingen. Op school nam ik het steeds op voor gepeste kinderen, voor een kindje dat viel, voor een kleintje dat in een hoekje stond te bleiten achter zijn mama. Ik denk dat mijn hooggevoeligheid daar voor iets tussenzit. Ik voelde me ook anders dan andere kinderen.

Maar despijt mijn inzet en mijn opkomen voor anderen, ben ik zelf ook vaak gepest geweest. Het begon in het zesde leerjaar, pesterijen door een non. Ik moest heel de dag met mijn hoofd op de bank liggen, mocht de les niet mee volgen en moest s avonds alles overschrijven. Ik knipperde te veel met mijn ogen. Ja, ik was ook nog een adhd-erke met heel vaak zenuwtics. En de non dacht dat ik dat opzettelijk deed. Ik snapte niet dat nonnen die verondersteld werden ” de leer van God ” toe te passen zo onmenselijk konden zijn. Dat maakte me kwaad en opstandig. Thuis kon ik niet terecht om het te vertellen, , want in het begin van het jaar werd de non verteld dat ze “streng” moest zijn, want dat ik een stoute was.. Ik kon me inderdaad heel erg kwaad maken voor onrecht en ik kon inderdaad nogal heftig reageren. Ik mag gerust zeggen dat ik soms serieuze driftbuien had.Ja, ik was een koleirig kind met een hart vol goud. En indertijd bestond rilatine nog niet , hadden ze nog nooit van adhd gehoord.

Ook op school in Roeselare was ik heel erg gepest en dan vooral in het internaat. Ik was een laatbloeier op lichamelijk gebied en werd uitgelachen, dat ik “plat van voren was” ( ik heb die schade ondertussen heel goed ingehaald trouwens )

Ik kon niet terecht bij de opvoedsters want ik moest me maar weren zeiden ze en me niet laten doen. Maar als ze met zes rond me stonden in de (onbewaakte ) studie, en al mijn cursussen uit de mappen trokken en alle papier lieten ronddwarrelen door de studiezaal, kon ik me niet verweren. Ik probeerde dat, ik maakte me kwaad, ( zeg maar best koleirig) en hoe meer ik me kwaad maakte , hoe meer plezier ze er in schepten.

Na twee jaar mocht ik naar de hotelschool , ben daar drastig veranderd, en was een graaggeziene leerling, begrijpe wie begrijpe kan

Ik werkte naarstig, kon me daar goed uitleven en behaalde vooral voor de praktische vakken, heel goeie punten. .

En later in mijn leven moest ik perse een “weesjongen redden ” waar ik ook mee trouwde. Maar uiteindelijk draaide dat huwelijk uit tot een nachtmerrie en zijn we uiteindelijk na 19 jaar gescheiden.

En ik heb mijn lesje wel geleerd ondertussen. Ik heb het “redden ” ondertussen wat afgeleerd, door mijn ziekte heb ik al moeilijk om voor mezelf te zorgen. Maar gisteren, toen ik een sms kreeg van mijn nichtje , dat een vriendin van een vriendin een verwaarloosd hondje had opgevangen voor een nacht en dat het morgen naar het asiel moet, kon ik het niet laten.

Ik wil die hond een goeie thuis geven , ondanks mijn tegenargumenten dat het nu goed gaat zonder hond, de katten zich amuseren.

Maar ik ben er ook een beetje bang voor. Een hond opvoeden is geen sinicure en ik hoop dat ik ook wat strengheid aan de dag zal kunnen leggen, zodat de hond ook leert luisteren. Ik kruis mijn vingers dat het goed zal gaan. En ik weet dat ik van mijn veilige zone thuis terug een tijdelijke twijfelzone heb gecreêerd. Ik zal me zeker de eerste weken heel veel met het beestje moeten bezig houden, zodat het zindelijk wordt, leert wat kan en niet kan. En ook , dat het in de tuin en in de garage moet als er niemand thuis is. . Het schijnt een golden retriever te zijn, hoewel ik mijn twijfels daarrond heb, volgens mij is het een kruising. Maar golden retrievers zijn gekend om hun rustige karakter. En dat is wat ik nodig heb. Ik zie doodgraag een border collie, maar ik weet dat dit geen optie is, omdat ik niet de fysiek heb om daar elke dag mee te spelen en te gaan wandelen.

Ik hoop wel dat ik hondje x kan trainen zodat het met ons mee kan in de auto, wat onze voorgaande doggie niet had.omdat hij daar eigenlijk veel te groot voor was.

Ik kruis mijn vingers, dat alles goed mag gaan,. Ik wacht nog op een sms waar en wanneer we het beestje kunnen ophalen. Maar ik zou nu al stante pede naar de winkel willen rijden om een mand, speeltjes en wat een hondebeest nog meer nodig heeft. Wish me luck!

 

Advertenties

15 gedachtes over “De redder in mij.

      1. Niet erg…
        Als je een nieuw logje schrijft (nieuw bericht), klik je gewoon bovenaan links bij ‘media toevoegen’. Dan kun je kiezen voor ‘bestanden uploaden’, en kun je een foto kiezen van op je pc, je fotokaartje,… Wil je verwijzen naar een andere website, kun je ook een link toevoegen, enzovoort.
        Als je vastloopt: één adres 🙂 !

  1. Tuurlijk thomas, ik zal eens kijken of ik er nog snel eentje kan bijvoegen. Ik wil wel zeggen dat die foto niet bij ons thuis is genomen, maar dat hem heb doorgekregen van die mensen.

  2. Hier nog eentje dat lijdt aan het florence nightingail syndroom, je wil niet weten wat ik vroeger allemaal meebracht en hoeveel zwerfkatten ik heb opgevangen en zelfs een hond die ik aan een boom vastgebonden vond. Maar je nieuwe hond gaat je gezelschap geven en maak hem in het begin alles gewoon zodat jij er optimaal geniet van hebt en dat hij je dwingt om toch buiten te gaan al is het alleen de straat even uit,……ik ben er zeker van dat je er veel plezier van gaat hebben!!

  3. Heel veel succes met de hond! Al ben ik bijna zeker dat je er veel plezier zal aan beleven. Golden retrievers zijn superlieve beesten, mijn dochter heeft er ook ene en zelfs als pup was die niet al te uitbundig.

  4. Uit ondervinding weet ik dat je van een hond (hier een labrador) ontzettend veel vriendschap krijgt. Maar je moet er ook tijd insteken en consequent tegen zijn. Het blijven immers “kindjes”. Ik ben benieuwd hoe het gaat verlopen. En welke naam je gaat kiezen ? 🙂

  5. dat gepest onder kinderen heeft grotere gevolgen dan men denkt.
    Gelukkig heb ik de indruk dat ze daar tegenwoordig redelijk goed op waken, al zijn er altijd nog uitzonderingen.
    Proficiat met die nieuwe aanwinst, Christa! Draag er goed zorg voor…

  6. Succes met hond X! Ik heb het niet voor honden… heb er eigenlijk schrik van :-/ Dat redden zou er bij mij dus zeker en vast niet inzitten. Maar chapeau. Heb er niets dan respect voor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s