Wendy

De mensen die mijn vorige blog” Fibromindy” een hele tijd gevolgd hebben, weten dat ik tijdens de week vaak crea of vrijwilligerswerk ga doen, in een centrum in Tielt. De verzameling mensen is een bont allegaartje van mensen die om de meest uiteenlopende redenen samen kwamen om de tijd nuttig in te vullen. 

Wendy was daar eentje van. Een op het eerste gezicht vrolijk meisje, dat openlijk babbelde over haar autisme probleem. Af en toe kreeg ze wel eens een angstaanval toen er een banale verandering plaatsvond, zoals de radio op een andere post zetten. Maar met het kerstfeestje zat Wendy aan onze tafel om te quizzen. Ze was heel enthousiast en ging volledig mee in het spel. En ze was druk aan het vertellen over haar plannen om een intense cursus te volgen om zelfstandig te kunnen wonen. Ze keek heel fel uit naar de verlossende brief die haar kon vertellen of ze in aanmerking kwam of niet. Zaterdag jl deed ze nog mee aan een activiteit van het koekoesnest. Ik was er niet bij, maar  het bleek dat ze daar nog gigantisch van genoten had en dat ze heel enthousiast aan het meeneuriën was met de muziek.

Toen we gisteren voltallig waren , kwam L de begeleidster, vertellen dat ze een mededeling had en dat het eigenlijk wel heel slecht nieuws was.Ze slikte even en zei, dat Wendy overleden was. Haar beste maatje schoot recht en zei, dat het niet kon, dat ze nog ge-sms-t had met Wendy. En de rest zat er verslagen bij. Tijdens de pauze kwam het maatje met een krantenartikel aandraven. Een artikel over een jonge vrouw in Roeselare die zichzelf in brand had gestoken. Dit werd niet bevestigd , de begeleidsters wisten niet hoe het gebeurd was, alleen dat het wel degelijk zelfdoding was. 

Vannacht kon ik er niet van slapen! Want hoe mensen kunnen kiezen voor zo’n gruwelijke dood is me een groot raadsel! Kiezen voor onmenselijke pijnen, brr, . Hoe wanhopig moet een mens daarvoor zijn! 

Deze morgen stond ik op, en ik ging googelen om te zien of ik niet ging vinden, wie de persoon was van het krantenartikel. En ik hoopte dat ik een naam zou vinden, of op zijn minst initialen, maar ik hoopte dan in elk geval dat het niet W. was. Van onderstaande krantenartikel kreeg ik een slag in mijn gezicht. Ik ben er echt niet goed van! Het ga je goed Wendy! Jammer dat je dromen niet zijn uitgekomen. Jammer dat er geen hulp voor je was. 

ROESELARE – De 28-jarige Wendy V. overgoot zich zondagavond met benzine en stak zichzelf in brand. De bewoners van het Sint-Elooisplein waren getuige van het drama. ‘Mijn zus kampte met zware psychische problemen’, zucht haar jongere zus.

 

Wendy V. was afkomstig uit het Antwerpse, maar woonde sinds een jaar bij haar moeder in Roeselare. ‘Omdat ze nergens anders meer terecht kon’, zegt haar zus. ‘Sinds haar vijftiende verhuisde ze van de ene psychiatrische instelling naar de andere. Maar overal werd ze de deur gewezen.’

Op een boogscheut van haar woning heeft Wendy zichzelf in brand gestoken. De bewoners van de flats op het plein hoorden een vreselijke gil.

Advertenties

20 gedachtes over “Wendy

  1. verschrikkelijk is dat, hoe wanhopig moet ze geweest zijn, geen uitweg meer zien en dan zo onmenselijk sterven
    k kreeg het koud bij het lezen van dit bericht
    Dat lieve Wendy nu de rust mag vinden

  2. Daar word ne mens echt niet goed van, stil, nadenken, met mijn hoofd schudden…
    Christa , geef jezelf de tijd om dit te verwerken!

    1. Ik had het artikel ook gistermorgen vluchtig gelezen en dacht nog, wie is nu tot zoiets in staat. In de namiddag hoorden we het nieuws. Ik kreeg een vermoeden , maar dat werd bij het googelen deze morgen bevestigd.

    1. Wendy zat in mijn groepje op het kerstfeest en ze heeft daar veel verteld over haar leven. Maar ze keek zo uit om eigenlijk aan begeleid wonen te doen! En ik zie het constant voor me, zo’n gruwelijke dood. Ik snap het ook niet hoe een mens precies daarvoor kan kiezen.Het was blijkbaar niet haar eerste poging.

  3. Ik kan me maar amper voorstellen waarom iemand tot zo’n afgrijselijke daad overgaat. En wat iets of iemand tot dat drijft. Hopelijk heeft ze rust gevonden. Ik voel met je mee want dat komt wel erg dichtbij als je haar gekend hebt.

  4. Brrr, wat een afschuwelijke manier om te sterven, en er dan nog zelf voor kiezen ook… Wie zal ooit weten wat er door haar hoofd ging… Erg, zo erg 😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s